Bayram sabahı

Bir bayram sabahı her zamanki gibi babam tarafından zorla kaldırılmıştık. Her bayram olduğu gibi babaannemlere kahvaltıya gidicektik. Bu artık bizim bir aile geleneyimize dönüşmüştü. Babanem oğullarında kaldığı için bu bayramda hangi amcamda diye düşünüyorduk. Çok nadir gittiği oğluna bu bayram gitmişti. Herkesi şoka sokmuştu bu hareketiyle -aramızda kalsın bu yengemin evine giden hep aç dönüyo -Tabii biz torunları olarak şaşırmıştık çünkü babaannem o yengemle hiç anlaşamazdı. Her neyse biz o sırada kalkmış ortalığıda toplamıştık bile. Sıra geldi kauslu hazırlanma vakitlerine. Bir evde 4 kız + 1 anne var yani ev tam bir kausa dönüşüyor. Bir anda evi toparlamaya çalışan bir anne bir yandan makyajını hala tamamlıyamamış bir kız çocuğu bir taraftan da hiç bir eşyasını koyduğu yerde bulamayan bir abla. Biz o kauslu bayram sabahının ardındandan nihayet evden dışarı çıkabildik. Tabiki babam yine o çok ama çok sevdiği dükkanına gitmişti bile. Şimdide sırada babamı dükkanından çıka bilmesi için ikna etmek vardı. Daha biz babamızla bayramlaşamadan babam dükkandaki iş makinalarıyla bayramlaşıyordu. Sırf babam dükkana gitmesin diye onca saat uğraşmıştık. Tabiki nafile hiç bir faydası yokdu. Babam yine kendi nildiğini okumuştu.