İlk konuşma

Telefon ekranında gördüğüm isim 10 yıldır görüşmediğim adını dahil unuttuğum öz kuzenimdi. Yüzümdeki şaşkınlık ifadesiyle telefona gelen bilfirimi açtım. "İyi bayramlar açelya" diye bir mesaj geldiğini gördüm. Yüzümdeki şaşkınlık az da olsa inmişti fakat beynimde soru işaretleri adeta bir kausa dönüşmüştü.
Bana neden yazmıştı?
Hadi yazdı diyelim neden bunca yıl sonra?
Öylesine mi yazmıştı yoksa başka bir konumu vardı?
Bunun gibi bir çok daha soru vardı kafamda.
Bunlara aldırmadan, biran önce mesajına cevap verdim.
"Sanada iyi bayramlar mert😊"
Çok geçmeden mesajıma cevap geldi.
" Teyzemler nasıl. Onlarında bayramlarını kutluyorum"
"İyiler elhamdülillah"
"Bugün saat 12 gibi evdeyseniz abim ile bayramlaşmaya gelicektik de."
Ben yine bir şaşkınlıkla mesaja baktım.
" Biz şuanda babannemin yanındayız evde değiliz ama saat iki gibi eve geçebiliriz isterseniz o zaman gelebilirsiniz." Dedim.
"Bak ben geldiğimde kapıda kalırsam bozuşuruz ama 😁" ( bu mesajı okurken bir tık tuhaf hissetmiştim.)
Bende "yok yok kalmazsın merak etme😅"
Dedim
"Bak geldiğimde kapıyı sen açıcaksın ona göre hee"
bu mesaja başta anlam verememiştim ama sonra "olur" dedim
Ben annemin yanına gidip geliceklerini söyledim. Annem de başta bana yazmasına şaşırdı. Sonra ben geliceklerini söylediğimde daha da çok şaşırdı aynı zamanda da çok sevindi.
Sonra ben, kardeşlerim, kuzenlerim, amcamlar ve babannem ile biirlikte halamlara gittik annemler ise yengemlerde kaldılar. Biz mertle yol boyu mesajlaştık . Bir yerden sonra ben konuşmayı bitirdim. Halamlara geçtiğimizde bana tekrardan yazdı. Bu seferde gelemiyorum demek için yazmıştı. Bende nedenini sordum. Abimin işi çıktı dedi. Bende fazla aldırmadım. Anladım deyip konuyu kapattım. Biz halamlarda biraz oturduktan sonra yengemlere geri döndük. Yengemlere geri döndüğümüzde evdeki sessizlik kopan fırtınayı anlatıyordu. Annemin yüzüne baktığımda koltuğun bir köşesinde oturmuş hüzünlü gözlerle etrafa bakıyordu. Belliki biz yokken buralar atış alanına dönmüştü .