25. bölüm · Aiden Cross- Kan Yemini (2)
Bölüm 25 – “Gece Sessizse, Bedenler Konuşur”
Yer: Eski bir liman deposu – Viktor’un adamlarının geçici barınağı
Sokak lambaları oraya kadar gelmiyor.
Rüzgâr uğulduyor.
Güvenlik kamerası var ama döner halde değil — biri bilinçli şekilde sabitlemiş.
Kamera kapıya bakmıyor.
Çünkü içeridekiler kendilerine güveniyor.
---
Kapıdan içeri sızan gölge ağır adımlarla yürümüyor.
Kayan bir bıçak gibi.
Aiden Cross.
Üzerinde eldiven yok.
Bandaj yok.
Formalite yok.
Sadece çıplak yumruklar.
Ve içinde artık öfke değil — hesap makinesi gibi işleyen soğukluk.
---
Depoda dört adam uyuyor.
Biri sandalyede sızmış, biri masada uyuya kalmış.
İki tanesi yerde yatıyor. Silahları yanlarında.
Aiden ağır ağır yanlarına yaklaşır.
Bir an tereddüt ediyor gibi olur…
Sonra diz çöker.
Savaşmak için değil.
Bakmak için.
---
Kendi kendine fısıldar:
> “Senin yüzünden mi… yoksa benim istediğim için mi olacak?”
Elini uzatır — uyuyan adamın saçını tutup kafasını arkaya çeker.
Adam uyanır gibi olur.
Ama konuşacak zaman bulamaz.
BAM.
Aiden alnına dirsek vurur. Kemikler çatırdar. Adam nefes bile alamadan yere kapanır.
---
Diğer adamlar uyanır — panikleyenler, ayağa kalkmaya çalışanlar.
Ama zaman yok.
Bir yumruk gırtlağa.
Bir diz midede.
Bir bilek kırılır, biri duvara çarpar, biri “dur!” bile diyemeden uykuya değil — bilince kapanır.
---
Ortada kalan son adam kaçmaya çalışır ama ayağı takılır.
Aiden onu kolundan tutup duvara yapıştırır.
Adam yalvarmaya başlar:
> “Yapma! Volkov öldürür! Volkov—”
Aiden sessizce öne eğilir.
> “Volkov’la işim yok.”
Adam şaşırır. Titreyerek sorar:
> “O zaman… kimsin sen?”
Aiden bir an durur.
İlk defa cevabı düşünmez.
Direkt söyler:
> “Ben kapıyı çalmam.”
Ve adamın çenesine tek yumruk.
Tık.
---
Karanlıkta nefes nefese kalmaz.
Titreme yok.
Suçluluk yok.
Bunu yapmaktan zevk aldı mı?
Hayır.
Bunu yapmaktan UTANMADI mı?
Evet.
---
Kapıya doğru yürürken sadece tek bir cümle bırakır:
> “Viktor’a söyleyin… ilk kan bende.”
---