Bölümler 79Şu an: Konağın Divanında İsyan
- 1 İstanbul’daki Gizli Anlaşma399 kelime
- 2 Konağın Divanında İsyan410 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 İki Ailenin Tanışması ve İlk Şok318 kelime
- 4 İsyan313 kelime
- 5 Boyun eğmeyen hasan ağa244 kelime
- 6 Mecburi Boyun Eğeniş ve Söz Kesimi258 kelime
- 7 İçimdeki dinmeyem isyan251 kelime
- 8 Beklenmedik şok228 kelime
- 9 Mardin Konağında İlk Gece ve İnternet Krizi197 kelime
- 10 Devamı219 kelime
- 11 3. Bölüm Devamı109 kelime
- 12 Çikolata Krizi ve Ani Düğün Kararı150 kelime
- 13 Düğün Kararı212 kelime
- 14 Mardin Sabahı ve Çarşı Haberi149 kelime
- 15 Çarşı Yolculuğu ve Kıyafet İsyanı252 kelime
- 16 Dükkânda Büyük Kapışma209 kelime
- 17 Dükkânda Beyaz İsyanı138 kelime
- 18 Havadaki Gerilim177 kelime
- 19 Övgü130 kelime
- 20 Hasan ağanım şaşkınlığı234 kelime
- 21 Zeynel ağa ve Haşim121 kelime
- 22 İçimdeki bitmeyen isyan224 kelime
- 23 Kapı Arkasındaki İnat ve Fırtına123 kelime
- 24 Bir Babanın çaresizliği254 kelime
- 25 Öfke ve İnat180 kelime
- 26 Dinmeyen Öfke125 kelime
- 27 Dağ ayısı ve İnatçı keçi123 kelime
- 28 Zoraki Adımlar ve Düğün Kuralları278 kelime
- 29 Konağın Ardındaki Gerçek227 kelime
- 30 Mardin Kuralları ve İlk İsyan272 kelime
- 31 Evin Yeni Kanunları147 kelime
- 32 Yatak Savaşları ve Gece Israrı214 kelime
- 33 Yatak Savaşları ve Gece Israrı229 kelime
- 34 Güneş Doğmadan Başlayan Kabus367 kelime
- 35 Hasan Ağanın İsyanı163 kelime
- 36 Nermin Hanım’la Telefon İmtihanı ve Mutfak Kabusu702 kelime
- 37 Mutfakta Savaş ve İlk Başarı296 kelime
- 38 İlk Raunt ve Hasan Ağa’nın Şaşkınlığı195 kelime
- 39 İkinci Raund: Temizlik Krizi151 kelime
- 40 Süpürgeyle İmtihan ve Konağın Tozu219 kelime
- 41 Akşam Yemeği Menüsü: İstanbul Usulü Acil Durum Makarnası281 kelime
- 42 Makarna Savaşları ve Et Krizi178 kelime
- 43 Sarısın Aşçının İsyankar Menüsü213 kelime
- 44 Yanık Pilav ve Konağın Sessizliği: Emir’in Gözünden216 kelime
- 45 Duman Altı Mutfak ve Kapıdaki Gölge294 kelime
- 46 Gururlu İnat: "Yeniden Yaparım"207 kelime
- 47 Tane Tane Zafer269 kelime
- 48 Mardin’in En Gürültülü Misafirleri: Emir’in Gözünden315 kelime
- 49 Çay Tepsisi ve Ev Sahibinin Sınavı: Emir’igözünden297 kelime
- 50 Konak Sessizliğe Bürünürken: Emir’in Gözünden270 kelime
- 51 Sabah Baskını ve Kalabalık Konağın Yeni Misafirleri: Emir’in Gözünden289 kelime
- 52 Sabahın İlk Çayı ve Çocuk Ordusunun Kuşatması: Emir’in Gözünden301 kelime
- 53 Avludaki İkinci Şok ve Sülalenin Tam Kadro İstilası: Emir’igözünden285 kelime
- 54 Takvim Yaprakları ve Konağın Hesabı: Emir’in Gözünden216 kelime
- 55 Taş Konağın Ateşi ve Sükûnet: Hasan Ağa’nın Gözünden328 kelime
- 56 Ateşin Penceresindeki İtiraf: Emir ve Hasan288 kelime
- 57 Sabahın Sessiz Limanı ve İyileşen Ateş: Emir’in Gözünden310 kelime
- 58 Sınırların Ötesinde Bir Dokunuş: Emir’in Gözünden333 kelime
- 59 Konağın Avlusunda Kıskançlık ve Taş Sedirde Huzur: Hasan Ağa’nın Gözünden336 kelime
- 60 Taş Sedirde Çay Keyfi ve Ani Sızı: Hasan Ağa’nın Gözünden256 kelime
- 61 Konağın Sessizliğinde İlgi ve Şefkat: Hasan Ağa’nın Gözünden229 kelime
- 62 Kolların Arasında ve Zeynep’e Atılan Bakış: Emir’in Gözünden205 kelime
- 63 Odanın Sessizliği ve İlginin En Saf Hali: Hasan Ağa’ンの Gözünden254 kelime
- 64 İstanbul’un Göbeğinde Kurulan Pazar ve Levent’in Sessizliği: Tuğran Ağa’nın Gözünden472 kelime
- 65 İstanbul’un Ortasında Kesilen Söz ve Parmaklara Takılan Yüzükler: Tuğran Ağa’nın Gözünden263 kelime
- 66 Sessiz Bir İtiraf ve Ellerimin Arasındaki İstanbul: Tuğran Ağa’nın Gözünden249 kelime
- 67 Annelerin Duaları ve Minik Bir Umut: Tuğran Ağa’nın Gözünden328 kelime
- 68 Yeşim Hanım’ın Sırrı ve Levent’in Utangaç Gülümsemesi: Tuğran Ağa’nın Gözünden328 kelime
- 69 İstanbul’dan Mardin’e Uzanan Yol: Tuğran Ağa’nın Gözünden265 kelime
- 70 Konağın Kapısındaki Karşılama ve Koldaki Minik Mucize: Tuğran Ağa’nın Gözünden368 kelime
- 71 İstanbul’dan Gelen Hediyeler ve Konağın Neşesi: Tuğran Ağa’nın Gözünden255 kelime
- 72 Mardin Düğününün Görkemi ve Halay Sırasındaki Fısıltı: Tuğran Ağa’nın Gözünden385 kelime
- 73 Düğünün Sonu ve Odanın Sessizliğinde Başlayan Yol: Tuğran Ağa’nın Gözünden212 kelime
- 74 Gece Yarısı Savaşları ve Açıkta Kalan Yorgan: Hasan Ağa’nın Gözünden260 kelime
- 75 Uykudaki Baskın ve Ağırlığın En Tatlı Hali: Hasan Ağa’nın Gözünden234 kelime
- 76 Sabahın Sakinliği ve Aile Sofrasındaki Bakışlar: Hasan Ağa’nın Gözünden269 kelime
- 77 Zühren Hanım’ın Sorusuz Sualişi ve Boğazda Kalan Lokma: Hasan Ağa’nın Gözünden327 kelime
- 78 Zühren Hanım’ın Israrı ve Emir’in Sessiz İsyanı: Hasan Ağa’nın Gözünden356 kelime
- 79 Zeynel Ağa’nın Konağında Öğle Vakti ve Torun Israrı: Zeynel Ağa’nın Gözünden349 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İstanbul’daki o ağır ve kader tayin eden görüşmenin ardından, Mardin’in kaleli, sarı taşlı konağına geri dönmüştüm. Yol boyunca içimdeki o kararı nasıl duyuracağımı tartmıştım. Konak, her zamanki gibi serin ve heybetli avlusuyla karşımdaydı. İçeri girer girmez kâhyaya, konağın divan odasında toplanmamızı emrettim.
Geniş divan odasının ortasındaki sedirde karım Zühre Hanım oturuyordu; yüzündeki meraklı ve endişeli ifadede gözleri doğrudan üzerimdeydi. Kapı açıldı ve içeri oğlum Hasan girdi. Üzerindeki o sade kıyafeti, omuzlarındaki ağır duruşu, çenesindeki sert sakallarıyla tam bir Mardin ağası gibi dikiliyordu karşımda. Babasının kanununu bilen ama yine de bu ani çağrının sebebini tartmaya çalışan o keskin bakışlarını üzerime dikti.
Zühre Hanım merakla öne doğru eğildi:
"Hayrola Haşmet? İstanbul’dan bu kadar acele dönmene sebep ne, yüzünden düşen bin parça?"
Hasan, kollarını göğsünde kavuşturmuş, tek kaşını kaldırarak sessizce beni izliyordu. Derin bir nefes alıp masaya yaslandım ve İstanbul’da attığım o imzanın ağırlığını odaya saldım:
"Hasan... Otur şöyle. Sana bir haberim var. İki aile arasındaki bağı ebedileştirecek, köklerimizi mühürleyecek bir karar aldım."
Hasan yerinden kıpırdamadı bile. Sesi, dağ rüzgârı gibi tok ve inatçı çıktı:
"Ata sözüdür, emir demiri keser baba. Ne karar aldıysan söyle, bilelim."
"İstanbul’un en köklü ailelerinden Hakan Bey’le masaya oturduk," dedim gözlerimin içine baka baka. "Onun oğlu Emir’i sana istedim. Sözü kestik, imzayı attık. Mardin’e gelin geliyor."
O an odadaki hava adeta buz kesti. Zühre Hanım şaşkınlıkla elini ağzına götürdü, "Gelin mi? Haşmet sen ne diyorsun, oğlan oğlana... Töreye uymaz, el alem ne der?" diye fısıldadı.
Ama asıl fırtına Hasan’ın yüzünde koptu. O sarsılmaz, demir gibi duran adamın yüz kasları gerildi; gözlerindeki o sakin ama tehlikeli ateş bir anda parladı. Öne doğru bir adım attı, sesindeki öfkeyi zapt etmeye çalışarak resmen kükredi:
"Sen ne yaptığının farkında mısın baba?! Ben bu toprağın, bu törenin adamıyım! Dağın başında, taşın altında büyüdüm ben! İstanbul’un o neon ışıklı sokaklarında gezinen, hayatı eğlenceden ibaret sanan o şımarık züppeyi mi getireceksin bu konağa?!"
Hasan ellerini masaya vurarak öfkeyle soludu:
"Benim evime,ğ o parayla şımartılmış, sorumluluktan bihaber o züppe ayak basamaz! Beni kiminle sınayorsun sen? O buranın suyunu içemez, bu dağın rüzgârına bir gün bile dayanamaz! Ben bu evliliği kabul etmiyorum! Ne o şımarık çocuğu eş diye kabul ederim ne de bu saçmalığa boyun eğerim!"
Oğlumun gözlerindeki o ateşi, inatla meydan okuyan o bakışları çok iyi biliyordum. Ama karşısındaki Haşmet Ağa’ydı. Masaya sertçe vurduğum ses divan odasının taş duvarlarında yankılandı:
"Söz ağızdan çıkmıştır Hasan Ağa! İmzalar atıldı, töre yazıldı! Kabul etmiyorsan bile o kapıdan içeri girecek, o nikah kıyılacak! Kimin kime boyun eğeceğini ise zaman gösterecek!"
Bölüm etkileşimi
