Bölümler 79Şu an: Bir Babanın çaresizliği
- 1 İstanbul’daki Gizli Anlaşma399 kelime
- 2 Konağın Divanında İsyan410 kelime
- 3 İki Ailenin Tanışması ve İlk Şok318 kelime
- 4 İsyan313 kelime
- 5 Boyun eğmeyen hasan ağa244 kelime
- 6 Mecburi Boyun Eğeniş ve Söz Kesimi258 kelime
- 7 İçimdeki dinmeyem isyan251 kelime
- 8 Beklenmedik şok228 kelime
- 9 Mardin Konağında İlk Gece ve İnternet Krizi197 kelime
- 10 Devamı219 kelime
- 11 3. Bölüm Devamı109 kelime
- 12 Çikolata Krizi ve Ani Düğün Kararı150 kelime
- 13 Düğün Kararı212 kelime
- 14 Mardin Sabahı ve Çarşı Haberi149 kelime
- 15 Çarşı Yolculuğu ve Kıyafet İsyanı252 kelime
- 16 Dükkânda Büyük Kapışma209 kelime
- 17 Dükkânda Beyaz İsyanı138 kelime
- 18 Havadaki Gerilim177 kelime
- 19 Övgü130 kelime
- 20 Hasan ağanım şaşkınlığı234 kelime
- 21 Zeynel ağa ve Haşim121 kelime
- 22 İçimdeki bitmeyen isyan224 kelime
- 23 Kapı Arkasındaki İnat ve Fırtına123 kelime
- 24 Bir Babanın çaresizliği254 kelime · Okuduğun bölüm
- 25 Öfke ve İnat180 kelime
- 26 Dinmeyen Öfke125 kelime
- 27 Dağ ayısı ve İnatçı keçi123 kelime
- 28 Zoraki Adımlar ve Düğün Kuralları278 kelime
- 29 Konağın Ardındaki Gerçek227 kelime
- 30 Mardin Kuralları ve İlk İsyan272 kelime
- 31 Evin Yeni Kanunları147 kelime
- 32 Yatak Savaşları ve Gece Israrı214 kelime
- 33 Yatak Savaşları ve Gece Israrı229 kelime
- 34 Güneş Doğmadan Başlayan Kabus367 kelime
- 35 Hasan Ağanın İsyanı163 kelime
- 36 Nermin Hanım’la Telefon İmtihanı ve Mutfak Kabusu702 kelime
- 37 Mutfakta Savaş ve İlk Başarı296 kelime
- 38 İlk Raunt ve Hasan Ağa’nın Şaşkınlığı195 kelime
- 39 İkinci Raund: Temizlik Krizi151 kelime
- 40 Süpürgeyle İmtihan ve Konağın Tozu219 kelime
- 41 Akşam Yemeği Menüsü: İstanbul Usulü Acil Durum Makarnası281 kelime
- 42 Makarna Savaşları ve Et Krizi178 kelime
- 43 Sarısın Aşçının İsyankar Menüsü213 kelime
- 44 Yanık Pilav ve Konağın Sessizliği: Emir’in Gözünden216 kelime
- 45 Duman Altı Mutfak ve Kapıdaki Gölge294 kelime
- 46 Gururlu İnat: "Yeniden Yaparım"207 kelime
- 47 Tane Tane Zafer269 kelime
- 48 Mardin’in En Gürültülü Misafirleri: Emir’in Gözünden315 kelime
- 49 Çay Tepsisi ve Ev Sahibinin Sınavı: Emir’igözünden297 kelime
- 50 Konak Sessizliğe Bürünürken: Emir’in Gözünden270 kelime
- 51 Sabah Baskını ve Kalabalık Konağın Yeni Misafirleri: Emir’in Gözünden289 kelime
- 52 Sabahın İlk Çayı ve Çocuk Ordusunun Kuşatması: Emir’in Gözünden301 kelime
- 53 Avludaki İkinci Şok ve Sülalenin Tam Kadro İstilası: Emir’igözünden285 kelime
- 54 Takvim Yaprakları ve Konağın Hesabı: Emir’in Gözünden216 kelime
- 55 Taş Konağın Ateşi ve Sükûnet: Hasan Ağa’nın Gözünden328 kelime
- 56 Ateşin Penceresindeki İtiraf: Emir ve Hasan288 kelime
- 57 Sabahın Sessiz Limanı ve İyileşen Ateş: Emir’in Gözünden310 kelime
- 58 Sınırların Ötesinde Bir Dokunuş: Emir’in Gözünden333 kelime
- 59 Konağın Avlusunda Kıskançlık ve Taş Sedirde Huzur: Hasan Ağa’nın Gözünden336 kelime
- 60 Taş Sedirde Çay Keyfi ve Ani Sızı: Hasan Ağa’nın Gözünden256 kelime
- 61 Konağın Sessizliğinde İlgi ve Şefkat: Hasan Ağa’nın Gözünden229 kelime
- 62 Kolların Arasında ve Zeynep’e Atılan Bakış: Emir’in Gözünden205 kelime
- 63 Odanın Sessizliği ve İlginin En Saf Hali: Hasan Ağa’ンの Gözünden254 kelime
- 64 İstanbul’un Göbeğinde Kurulan Pazar ve Levent’in Sessizliği: Tuğran Ağa’nın Gözünden472 kelime
- 65 İstanbul’un Ortasında Kesilen Söz ve Parmaklara Takılan Yüzükler: Tuğran Ağa’nın Gözünden263 kelime
- 66 Sessiz Bir İtiraf ve Ellerimin Arasındaki İstanbul: Tuğran Ağa’nın Gözünden249 kelime
- 67 Annelerin Duaları ve Minik Bir Umut: Tuğran Ağa’nın Gözünden328 kelime
- 68 Yeşim Hanım’ın Sırrı ve Levent’in Utangaç Gülümsemesi: Tuğran Ağa’nın Gözünden328 kelime
- 69 İstanbul’dan Mardin’e Uzanan Yol: Tuğran Ağa’nın Gözünden265 kelime
- 70 Konağın Kapısındaki Karşılama ve Koldaki Minik Mucize: Tuğran Ağa’nın Gözünden368 kelime
- 71 İstanbul’dan Gelen Hediyeler ve Konağın Neşesi: Tuğran Ağa’nın Gözünden255 kelime
- 72 Mardin Düğününün Görkemi ve Halay Sırasındaki Fısıltı: Tuğran Ağa’nın Gözünden385 kelime
- 73 Düğünün Sonu ve Odanın Sessizliğinde Başlayan Yol: Tuğran Ağa’nın Gözünden212 kelime
- 74 Gece Yarısı Savaşları ve Açıkta Kalan Yorgan: Hasan Ağa’nın Gözünden260 kelime
- 75 Uykudaki Baskın ve Ağırlığın En Tatlı Hali: Hasan Ağa’nın Gözünden234 kelime
- 76 Sabahın Sakinliği ve Aile Sofrasındaki Bakışlar: Hasan Ağa’nın Gözünden269 kelime
- 77 Zühren Hanım’ın Sorusuz Sualişi ve Boğazda Kalan Lokma: Hasan Ağa’nın Gözünden327 kelime
- 78 Zühren Hanım’ın Israrı ve Emir’in Sessiz İsyanı: Hasan Ağa’nın Gözünden356 kelime
- 79 Zeynel Ağa’nın Konağında Öğle Vakti ve Torun Israrı: Zeynel Ağa’nın Gözünden349 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Köy meydanındaki o devasa kalabalık, davul zurnanın coşkulu ritmiyle adeta sallanıyordu. Uzun masalar kurulmuş, aşiretin ileri gelenleri, köy halkı ve misafirler yerlerini almıştı. Meydanın ortasında Zeynel Ağa ile eşi Zühran Hanım misafirleri karşılarken; bir köşede Hakan Bey endişeyle ellerini ovuşturuyordu.
Ben ise kollarımı göğsümde kavuşturmuş, gözlerimi konağın giriş kapısına ve yukarı açılan pencerelere dikmiştim. Dakikalar geçiyor, o İstanbul’dan gelen züppeden hâlâ tık çıkmıyordu. Düğün başlamıştı, herkes o damadı bekliyordu ama ortada kimse yoktu.
Haşmet Ağa, yanı başındaki Hakan Bey’e doğru yaklaşarak kaşlarını havaya kaldırdı, sesindeki o hafif merak ve huzursuzlukla sordu:
"Hayırdır Hakan Bey? Oğlun Emir hâlâ aşağı inmedi. Düğün başladı, misafirler bekliyor... Yoksa bir sıkıntı mı var?"
Hakan Bey bu soru karşısında iyice köşeye sıkıştı; yüzü sarardı, yutkundu ve ne diyeceğini bilemeyerek çaresizce başını öne eğdi. Karısı Nermin Hanım’ın az önce yukarıdan panikle koşarak geldiğini ve Emir’in kendini odaya kilitleyip kapıyı açmadığını ikimiz de biliyorduk ama bunu aşiretin ortasında söyleyemiyordu.
Sabrımın son damlasının da tükendiğini hissederek öfkeyle soludum. Gözlerimdeki o buz gibi kıvılcımla araya girdim:
"Boşuna yorulma Haşmet ," dedim, sesim meydandaki uğultuyu bastıracak kadar sert ve net çıktı. "O züppeden ne zaman hayır geldi ki bugün gelsin... Belli ki yine bir tantana koparıyor, şımarıklık yapıyor."
Daha fazla beklemeye niyetim yoktu. Başımı konağın merdivenlerine doğru çevirip, yanı başımda duran kendi oğlum Hasan’a keskin bir emir verdim:
"Hasan, oğlum!" dedim, sesimdeki öfkeyi gizlemeyerek. "Kalk git yukarı, o dik kafalı adama bir bak! Ne haltlar karıştırıyor yine... Gerekirse o kapıyı kır, ama o adamı o odadan canlı çıkarıp buraya getireceksin! Benim sabrımı daha fazla sınamasın!"
Bölüm etkileşimi
