14. bölüm · Yüzlerce Kez Ölmek
14. Bölüm - Sınav Gecesi
Gece, yağmurun ince ince sırıttığı bir sessizlikle geldi. Malikânenin etrafı sisle kaplanmış, bahçedeki taş yollar ıslaktı ve her adım su damlalarını daha hızlı yankılıyordu. İçeride Deniz ve diğer adamlar nöbet tutuyordu, ama biz Asel ile pencereden dışarıyı izlerken biliyorduk: tehlike çok yakındaydı.
Aras, her zamanki sertliği ve soğuk bakışıyla masaya oturdu. Önünde haritalar, fotoğraflar ve notlar vardı. Gözleri bir anda kaydı: “Dışarıda hareket var,” dedi. Sesindeki sert ton, vücudumda bir ürperti bıraktı.
— “Ne demek hareket var?” diye sordum, kalbim hızla çarparken.
— “Rıza denemeye başladı. Bu gece bir test… bizi ölçmek için,” dedi. Dudaklarını sıkarken gözleri titriyordu, ama titremeyi gizliyordu.
---
Saatler ilerledi. Her gölge, her uzak adım sesi bize çarpıyordu. Ben köşede otururken Aras'ın her hareketini izliyordum. Silahını kontrol ediyor, pencereden dışarı bakıyor, nefesini tutuyordu. Sert, acımasız, ama aynı zamanda içinde bir kırılganlık vardı: benim için endişeleniyordu.
O anda bahçeden hafif bir çıtırtı geldi. Deniz anında silahını çekti, Aras hemen pozisyon aldı. Kalbim göğsümü yırtacak gibi atıyordu. Her şey sessizlik içinde ilerliyordu, ama bu sessizlik boğucu bir fırtınaydı.
Birden kapı koluna küçük bir darbe geldi. Aras hızla pencereye koştu, ben ise nefesimi tutup köşeye çekildim.
— “Sakın hareket etme!” dedi buz gibi sesle.
---
Adamlar içeri sızmaya çalışırken Aras onları durdurdu. Silah sesleri yankılandı, camlar titreşti. Deniz arkadan saldırganları etkisiz hale getirdi. Ben sadece köşede titriyordum, ama Aras'ın öfkesini hissediyordum: her kurşunda hem korku hem de çaresizlik vardı.
Bir adam hızlıca odama yöneldi. Elimi tuttu, beni sürükledi. O anda Aras hızla yetişti, silahını kaldırıp adamı yere serdi. Ben titreyerek Aras'a sarıldım.
— “Tamam, tamam… hiçbir şey olmayacak,” dedi ama sesi kendisine bile inandırıcı gelmiyordu.
O gece bitmedi. Gecenin ilerleyen saatlerinde başka bir gölge daha vardı, ve her biri bir sınav gibi üzerimize çökmeye devam etti. Ben her adımda kalbimin duracağını sanıyordum. Aras ise her defasında beni korumak için kendi hayatını riske atıyordu.
Ama ben biliyordum: bu sadece bir başlangıçtı. Rıza oyunu bırakmayacaktı, ve biz bir sonraki hamlede daha büyük bir tehlikeyle yüzleşecektik.
