5

İyi okumalar

Açelya'nın ağzından

Kapıyı kapatıp az önce yaşanan anı unutmaya çalışırken başımda beliren ağrı dinmek bilmiyordu.

Bu ağrıyı kaza ilk gerçekleştiğinde parça parça bir şeyler hatırladığım zamanlardaki ağrıya benzetmiştim, hatrıma gelen görüntü de bunu destekliyordu. Yıllardır kazadan sonra geçirdiğim hafıza kaybı yüzünden hatırlamadığım şeylerle ilgili parçalı dönüş almamıştım. Çoğu anım aklıma uyandıktan birkaç ay veya maksimum bir yıl sonra gelmişti fakat lisenin son iki yılı kafamda neredeyse hiç yoktu, olan anlarda ise karşımdaki kişinin kim olduğunu çıkaramazdım. Doktorlar, bunun sebebinin kaza anındaki psikolojimi tetikleyebilecek bir veya daha fazla etkeni beynimin bana hatırlatmak istememesi olduğunu söylemişlerdi.

Beni tetikleyen şeyin o adamın kokusu olduğundan neredeyse emindim çünkü iki saat konuşmamıza rağmen zihnimde hiçbir değişiklik yokken o çarpma anı yaşandığında zihnimde bir görüntü belirmişti.

Bu süreçte bana en çok yardımcı olan kişiyi yani teyzemi aramak için ofisteki eşyalarımı toparlayıp eve gitmek için hazırlandım.

[]

Eve ulaştığımda halihazırda mesaj atıp haber vermiş olduğum teyzemi tabletimden görüntülü bir şekilde aramaya başladım.

Aramayı çok geçmeden açtığında teyzem gözündeki siyah çerçeveli gözlüğünün üzerinden bana bakıyordu.

"Açelya kızım ne oldu?" Diye sordu ilgili bir sesle, konunun kaza ile ilgili olduğunu söylediğimdendi bu ilgisi.

"Bugün bir şey hatırladım. Ufak bir görüntüydü, saniyelik. Bir yerde oturuyordum ve karşımda bir adam vardı. Ama adamın kim olduğunu veya yüzünü bilmiyorum." Dedim konuya hemen girip.

Teyzem psikolog, eşiyse doktor olduğundan bu süreçte bana ne olduğunu en rahat anlayabilecek kişiler onlardı.

"Kızım ben bu bilgiyle ne yapabilirim, ne hissettiğini anlatacaksın. Kahin değilim ben psikoloğum." Diye azarladığında elinde tuttuğu örgüyü örmeye de biraz ara vermiş oldu.

"Bilmiyorum güvendeydim sanırım," Dediğimde teyzem iyice psikolog kişiliğine bürünmüş ve "Peki ne tetikledi seni?" Diye sormuştu.

"Bir koku olduğunu düşünüyorum." Dedim kendimden emin bir şekilde.

"Koku.." diye mırıldandı ve çok geçmeden gözlerini belertip "Senin lisede sevgilin falan bir şeyin olmasın Açelya!" Dedi adeta ciyaklayarak.

Panikle annem veya babamın benim evimde yaşamadığını bilmeme rağmen duymasınlar diye sağa sola bakındım. Duymaları bir şey ifade etmezdi aslında, normal karşılarlardı ama ben bu konuda fazla utangaç bir yapıya sahiptim. "Teyze sus," Dedim teyzemin aksine sakin çıkan sesimle. Benim annem babam olmasa bile teyzemin karşı komşusu kesinlikle duymuştu dediklerini.

Teyzemle biraz daha konuşmaya devam ettikten sonra annemin teyzemi araması sonucu aramayı sonlandırmak sorunda kaldım.

Arama kapanır kapanmaz üzerimdeki kıyafetlerden kurtulup güzel bir duş aldım ve çarşaflarımı değiştirdim. İşim tamamen bittiğinde yatağıma uzanıp telefonumu elime aldım.

Bilinmeyen bir numaradan gelen mesaj ile kaşlarımı çattım. Müvekkilim olsa kaydedeceğmi düşünüp mesajı umursamayacakken elimin üst tarafa bıraktığım instagrama gitmesine milisaniyeler kala üstten düşen aynı numaranın bildirimine tıkladığımda telefonun yapım aşamalarına sövmüş olsam da cevaplamak zorunda kaldığım mesajları okumaya başladım.(y/n: bu ne biçim paragraf oldu ben bile yazdığımdan bir şey anlamadım?)

***579; Merhaba Açelya Hanım, ben Hakan Özsoy. Size bir konu hakkında konuşmak için yazmıştım.

***579: Müsait olduğunuz bir zaman bana dönüş yaparsanız sevinirim.

Gördüğüm mesajla kaşlarım havaya kalktı. Adam bana ulaşmaya tenezzül bile etmemişken mesajını görmek beni şaşırtmıştı.

Hemen cevap yazmaya başladım,

Siz: Merhabalar Hakan Bey, konu nedir?

Sohbette beklemiş olacak ki hemen yazmaya başladı.

***579: Çok garip gelecek bu konu size, bu yüzden bir yerde konuşmamız daha rahat olur diye düşünüyorum.

***579: Yanlış anlamayın lütfen farklı bir amacım yok fakat gerçekten telefonda konuşulabilecek konular değil.

Kaşlarım daha da havaya kalktığında ağzım da açılmıştı. Bu konunun bu emek hırsızlığı meselesiyle ilgisi olduğunu düşünmüyordum çünkü bu konuda daha bugün iki saat konuşmuştuk.

Siz: Konunun ana hatlarından biraz olsun bahsederseniz bende nerede konuşulup nerede konuşulamayacağını düşünebilirim Hakan Bey.

Yazdığım mesajın biraz ağır olduğunu düşünürken Hakan Özsoy'un bunu öyle algılamadığını mesajıyla anlamış oldum.

***597: Geçirdiğiniz kaza ile ilgili Açelya Hanım.

Siz: Sen nereden biliyorsun?

Artık saygı ekini bile bırakmıştım çünkü şaşkınlığım hat safhadayken buna dikkat edemeyecektim.

***597: Konuşalım Açelya. Yarın müsait olduğun bir saatte attığım konuma gelebilirsen sevinirim.

***597: *adres*

Telefonumu yatağın herhangi bir yerine savurduktan sonra, merak etmeyin güvenli iniş yapmıştı, bunu nasıl bileceğini düşünmüştüm. Sakladığım bir şey değildi ama bilmesini kesinlikle beklemiyordum.

Bildiğim tek bir şey varsa o da bu buluşmaya gideceğimdi.

Bölüm Sonu

Bu kadar çabuk beklemiyordunuz değil mi...
Daha dava olayı var Merih olayı açıklığa kavuşmadı kızın hafızası gelmedi

Bu olayı bu yüzden o kadar uzatmaya gerek duymadım.

Görüşürüz.