YOL

Ben sigarayı almakla meşgulken Baran bedenini aşağı doğru kaydırdı. Bunu yapması bakışlarımın ona dönmesine yol açmıştı. Keşke bakışlarım hiç onu bulmasaydı. Resmen adamın dibine girmiştim. Yüzümüzde bir iki santim ya vardı ya da yoktu. Ben ne ara bu kadar yakinlasmistim ona. Onun kara gözleri benim gözlerime hücum ederken benim yaptığım tek şey safca adamın suratına bakmak olmuştu.

"Dikkatimi dağıtıyorsun."

Dediği şeyle hemen bakışlarımı ondan çektim. Asıl dikkatimi dağıtan oydu!

"Sol elini oradan hemen çek."

Dediği şeyle gözlerim elime değdi. Aman Allah'ım! Sanırım ölecektim. Elim adamın şeyinin üstündeydi. Ve ben destek almak adına tüm gücümü oraya veriyordum. Dehsetle açılan gözlerimle elimi aniden oradan çektim. Biran üstüne düşecek gibi olsamda cebinde duran elim sayesinde kendimi dengede tutmayı başardım. Ve hırsla cebinden sigrayi çıkarıp kendimi hemen üzerinden çektim. Hatta bunu öyle bir hızla yapmıştım ki elimdeki sigara bile parmaklarımın arasından kapıp yere düşmüştü. Yere düşen sigarayi almak için eğildiğimde başımı torpido gözüne çarptım. Ağzımdan acı dolu çıkan nidaya engel olamamıştım.

"Ahhh!"

Benim iniltimle arabanın durmusı bir olmuştu. Niye duruyorusn ki devam etsene.

"Iyiyim ben iyiyim. Devam edelim. "

Bence her kitap bir şansı hak eder..