0.3

23/06/2016

Zaman ne çabuk geçmişti bilmiyordum ama okullar bitmişti, lise de bitmişti, üniversite giriş sınavları da olmuştuk, sonuçlarımız da açıklanmıştı.

Bugün ise mezuniyet vardı, Berkan’a aşık olduğumu itiraf edecektim, siyah bir elbise giymiştim, bugün ayriyeten hazırlanmıştım.

Arkadaşıyla konuşan Berkan’ı gördüm ve ardından çantamı çıkarıp Berkan’a yazdım.

İrem
Akşam konuşalım mı?
Herkes evlere dağıldıktan sonra.

Berkan gelen bildirimle telefonuna bakmış, ardından gözleriyle beni aradıktan sonra göz göze gelmiştik, kafasını salladı.

&

Kalabalık dağılmıştı artık, Herkes yavaş yavaş fotoğraf çekimini, kutlamaları tamamlamıştı, Bahçenin köşesinde, loş ışıklı bir bankta oturuyorduk. Sadece biz.

Berkan, elindeki kola kutusuyla oynuyordu.
Ben ise kalbim yerinden fırlayacak gibi, dudaklarımı kemirerek bekliyordum, Bir şey söylemeliydim artık, Bugün olmazsa, asla olmayacaktı.

Derin bir nefes aldım, “Berkan,” dedim yavaşça, Gözlerini bana çevirdi, Sessizdi, Bekliyordu.

“Ben şey Yani biz uzun zamandır tanışıyoruz, Seninle ilgili hep bir şey hissettim, Zaten fark etmişsindir, ama ben yine de açıkça söylemek istedim.”

Berkan’ın yüzü ifadesizdi, Ne şaşırdı, ne güldü, Sadece sustu.

Sonra başını hafif eğdi. “İrem…”

“Bir şey söyleme,” dedim hızlıca. “Yani biliyorum. Belki çok saçma bu ama söylemem lazım, İçimde tutamıyordum artık.”

O derin bir nefes aldı, Sonra yavaşça konuştu “Hayır, saçma değil. Gerçekten değil.” Bakışları ciddiydi. “Sen çok değerli birisin. Gerçekten. Ama ben başka bir yere gidiyorum.”

Durdum.
Bakakaldım.

“Futbol, benim tek hedefim bu. Kafam sadece orada, Antrenman, kamplar, taşınmalar, yani birine bağlanmak, bir şey hissetmek, Doğru zaman değil. Ve sana bu ağırlığı veremem.”

Yutkundum. “Yani beni istemiyorsun.”

Başını yavaşça iki yana salladı. “Yanlış zaman. Doğru insan bile olsa fark etmiyor.”

Gözlerim doldu ama ağlamadım, Ağlamak zayıflık gibi geldi o an, Zaten yeterince ezilmiştim yıllardır. Bu da bir tokat daha işte.

Yavaşça ayağa kalktım. “Umarım çok başarılı olursun Berkan.”

Ayağa kalktı ve tam karşımda durdu. “Ben üzülmeni istemiyorum İrem, yıllardır bana ne hissettiğinin farkındayım ben ama yıllardır da futbolcu olmak istiyorum,” birkaç saniye durduktan sonra devam etti. “Ben hep hedefe odaklıydım. Yani seni fark etmemek değildi derdim. Ama seni fark edersem, o hedef bulanır sandım.”

Kafamı kaldırdım yavaşça. “Ben bulanıklık mıyım senin için?”

Yutkundu. “Hayır. Ama ben net kalmak zorundaydım. Sana yaklaşsaydım, seni tanımaya çalışsaydım, kendimi kaybederdim, Sen karmaşa yaratırdın.”

Söylediği şeyler beni deli gibi kırmıştı ama hiçbir şey söylemedim.

“Yıllarca seni izledim,” dedim. “Sadece bir kere dönüp baksan, hayatım değişirdi belki.
Ama sen hep hedeflerine baktın. Ben de sana, Ve ikimiz de başka yönlere yürüdük işte.”

Kafasını eğdi. “Üzgünüm.”

“Ben de,” dedim.

&

Şimdiki Zaman;

Ben İrem, İrem Duymaz. çalışmış ve başarmıştım, fizyoterapist olmuştum.
Yıllar boyunca zorluklarla mücadele etmiş, hayallerimin peşinden koşmuştum. Şimdi ise Galatasaray tesislerindeydim.

İlk başta Galatasaray’da çalışmak istememiştim tabii, nedenini hepiniz anlamışsınızdır aslında, ilk aşkım buradaydı ve 9 yıl sonra görmek, biraz garip gelebilirdi.

Ama zamanın ilginç bir yanı vardı; hayallerime ulaşmak için bazı korkularımı da yenmek gerekiyordu. Kendimle konuştum. “İrem, geçmişi geride bırak. Şimdi burada, kendi yolundasın.”

Ve işte oradaydım, parlak ışıkların altında, futbolcuların arasında, kocaman bir dünyada…

“Buradan da ilaçları alabilirsin İremciğim,” etrafı tanıtan kadın bana döndü ama o an sadece kadının yüzüne bakıyordum, çünkü düşündüğüm şeyler bambaşkaydı. “İrem duydun mu?”

“Ne?”

Kadın gülümsedi, “Buradaki her şey çok düzenli, her detay düşünülmüş. Fizik tedavi odaları, sporcu sağlığı, ekipmanlar… İşte burada en iyi şekilde çalışacaksın, seni çok çekemezler burada, bir bakmışsın kovulmuşsun, iyi çalış” dedi ve odadan çıktı.

Kadının arkasından bakarak “varoş” diye mırıldandım.

Odaya son kez baktım ve odadan çıkıp etrafa baktım, biraz ilerleyip etrafa baktığımda sahada antrenman yapan oyuncuları gördüm, beni görmemeleri için pencereden izledim.

Gözlerim istemsizce her detayı inceliyordu; kimisi ciddiyetle çalışıyor, kimisi gülerek paslaşıyordu.

Tam o sırada içlerinden biri başını kaldırıp cam tarafına baktı, Bakışlarımız çok kısa bir anlığına kesişti, Refleksle pencerenin kenarından çekildim.

“Hanımefendi?” arkamdan gelen sesle olduğum yerde sıçradım ve arkama döndüm. “Burada ne işiniz var sizin?”

“Elbette, şey ben sadece, yani…” cümlelerim yarıda kaldı, çünkü bu kadar suçüstü yakalanmak beni aptal gibi hissettirmişti.

“Siz kimsiniz ve neden buradasınız?”

Derin bir nefes aldım, toparlanmam gerektiğini hissediyordum. “Ben yeni fizyoterapistim. Sadece ortamı tanıyordum.” dedim, ama ses tonum hem mahcup hem de biraz savunmacı çıkmıştı.

Adam kaşlarını kaldırdı. “Ortamı tanımak, saha kenarına gizlice yaklaşmak demek değil. Hadi gelin, doğru düzgün tanışalım.”

Panikle gözlerimi fal taşı gibi açtım. “hayır hayır! Yani evet ama-“

“Çekinmeyin ve gelin.” dedi ve önden yürümeye başladı, salak gibi adamın peşinden gidiyordum.

Adam hızlı adımlarla yürüyordu, ben de geride kalmamak için neredeyse koşar adım peşinden gidiyordum.

Sahanın kenarına çıktığımızda, çimen kokusu ve bağırışlar bir anda etrafımı sardı. Oyuncular koşuyor, top sesleri yankılanıyordu, Adam aniden durdu, ben de çarpma tehlikesiyle ani bir fren yaptım.

“Beyler!” diye bağırdı. Sesini duyan futbolcular antrenmanı yavaşlattı, bazıları merakla bize baktı.

“Yeni fizyoterapistiniz,” dedi başını bana çevirip. “İrem Duymaz.”

O an, oyuncuların bakışları arasında bir çift göz doğrudan bana kilitlendi, O gözleri tanımamam mümkün değildi.

Berkan.

Bakmamaya çalıştım, hatta bakmadım bile ama bana baktığını çok net görüyordum,
Yıllar önce “futbol” diyerek beni reddeden çocuk artık karşımdaydı ve ben, sanki onu tanımıyormuş gibi davrandım.

“Hoş geldin kızım” Galatasaray’ın teknik direktörünün sesiyle gülümsedim.

“Hoş buldum hocam”

Okan hoca elini uzattı, ben de nazikçe sıktım. “Artık burası senin de evin sayılır. Oyuncular seni sevecektir, tabii sen işini iyi yaparsan.”

Gözlerim istemsizce saha tarafına kaydı ama hemen toparlandım. “Merak etmeyin hocam, işim konusunda titizimdir.” dedim.

Okan hoca başıyla onayladı.
“Güzel, o zaman seni oyuncularla tanıştıralım.”

Birlikte saha kenarına doğru yürüdük.
Ben hâlâ bakışlarımı zeminden kaldırmamaya çalışıyordum, ama adımlarımız sahaya yaklaştıkça futbolcuların sohbetleri kesildiğini hissedebiliyordum.

Okan hoca yüksek sesle, “Arkadaşlar, bu İrem. Artık bizimle çalışacak, fizyoterapistiniz.” dedi.

Başımı kaldırdım, hafif bir gülümsemeyle “Merhaba” dedim, Bazı oyuncular kibarca selam verdi, bazıları ise sadece başını salladı.

Ama bir çift göz vardı ki, diğerlerinden çok daha fazla üzerimdeydi. Berkan hâlâ beni izliyordu.

“Hoş geldin.” diyen Metehan’a dönüp gülümsedim, Berkan’ın varlığını tamamen görmezden gelerek, İçim paramparça olsa da, bu oyunu oynayacaktım.

“Ben işime döneyim, herhangi bir sıkıntınız olursa odama gelmeniz yeterli” deyip gülümsedim ve başımı sallayarak veda ettim ve hızlıca içeriye ilerledim, telefonumu çıkararak kızlara yazmaya başladım.

4 Yapraklı Gonca🍀☘️

İrem
Kızlar görev başarılı
Berkan beni tanıdı ama ben tanımamış gibi yaptım
Yaptım yani herhalde
Yapmış mıyımdır?

Kızların hepsi aynı anda çevrimiçi oldu.

Aysim
Nereden bilelim biz geri zekalı?
Yaptın mı yapmadın mı?

Niliş
Yapmışsındır

Bilgem
Avukat kız bile onca işinin arasında bize yazabiliyorsa, vay senin haline kanka

İrem
Bilge ben ne diyorum sen ne diyorsun amk
Berkan diyorum
Bakıştık diyorum
Bak aşk diyorum.

Aysim
Ne aşkı?
Aşk yok unut onu.

İrem
Sen git hâlâ eski sevgiline stalk yap, bana aşk yok de.

Niliş
Kızlar kavga etmeyin, İrem senin olayın başka be kanka, sizin konularınız bambaşka
Ay çok gerildin mi?

İrem
Yoo gayet soğuk davrandım.
Hem zaten ben tanımıyormuş gibi yaptım, bitti gitti.

Aysim
Tanımıyormuş gibi yapmak
O çocuk kesin anlamıştır.

Bilgem
Yok be Berkan mala benziyor
Sanmıyorum ben anladığını

Aysim
İnanmak güvenmenin yarısıdır
Başarırsın sen kraliçe
Al tacın👑👑

Bilgem
Sen niye konusuyon hala?
Git pasta falan yap
Kurabiye hamuru falan aç
Pastaneci değil misin?

Aysim
Sende siktir git hayvanlara bak o zaman
Gerçi kendine nasıl bakacaksın bilmiyorum
Şsöcşsşşsşdösllwödlekdms

Bilgem
Sg

&

Anlamayanlar için kızlar arkadaşlar;
Bilge Veteriner,
Aysima Pastaneci,
Nil avukat,
Ve İrem de bildiğiniz gibi fizyoterapist

Geri kalanı biliyorsunuz zaten, hanemize hayırlı olsun😍