3

"hıı hatırladım "dedim abim "ee araf sen nereye gidiyorsun" dedi " başkanın odasına beni çağırdı " dedi birlikte başkanın odasına doğru yürüdük kapının önüne gelince kapıyı tıkladım 'gir' komutunu duyunca sırayla içeri geçtik başkan bana kitlediği bakışlarından sonra "umay bulut "dedi "benim başkanım "dedim "öncelikle hoşgeldin " dedi ve eline aldığı dosyayı bana uzattı elime aldığım doysaya baktığımda vatan hainlerinin toplatısına katılıp bilgi toplamam gerekiyordu "genellikle seninle göreve gelecek olan kişi araf ama bu seferliğine toprak ile gideceksin" dedi başımı salladım "2 gün sonra gideceksiniz kendinizi hazırlayın çıkabilirsiniz" dedi başımızı sallayıp çıktık karşıdan gelen uzun boylu kumral , adının hakkını veren toprak rengi gözleri vardı "ooo burda kimler varmış "dedi abime hitaben abim toprağın adını duyduğundan itibaren gergindi abimler cevap vermeyince "ortağım sensin sanırım "dedi göz kırparak "elini uzattı abim benim elini sıkmama izin vermeden konuştu "iş icabı toprak iş icabı,kardeşimden uzak dur sakın ona yaklaşmayı deneme bilirsin konu sevdiklerim olunca ne kadar ileri gidebildiğimi" dedi abime anlamaz gözlerle bakıyordum toprağın gözlerindeki parıltı garipti abimi sinir ettiği için seviniyordu sanırım "bilirim tabii bilmem mi " dedi toprak araf gitmişti abim kolmdan çekiştirerek beni bir yere doğru sürükledi bir odaya girdiğimizde kolumu bırakıp odanın içinde ilerledi beyaz bir önlük giydi burası yaralananlara müdahale yaptığı yer olmalıydı abim derin bir nefes aldı " umay abiciğim seni kısıtlamak asla istemem bilirsin ama toprak tehlikeli ondan uzak dur kalbini kırar" dedi "abi sakin ol gelir gelmez şak diye biriyle sevgili olacağımı düşünüyorsan yanılıyorsun o kadar ergen değilim " dedim abim kafasını salladı "umay... sana birşey söylemek istiyorum" dedi kafamı salladım "dinliyorum" dedim tam ağzını açmıştı ki kapı çaldı içeriye bir kadın girdi "bir çatışma olmuş efendim " dedi ciddiyetle abim aynı ciddiyetle kafasını salladı " kaç yaralı var ölü var mı" dedi "ölü yok efendim bir polis ve üstteğmen efendim "dedi kafasını salladı "tamam içeriye alalım" dedi abim "polisve üstteğmenler buraya geliyor mu" dedim şaşkın ifademle "burası gizli bir üst değil umay ve buraya polis ve üstteğmenler gelmiyor onlar burada çalışan özel mevkili polis ve üstteğmenler " dedi içeriya iki kişi girdi kadın olanın kızıl saçları ve bembeyaz bir teni ve yemyeşil gözlerivardı çok güzeldi erkek olan ise buğday tenli açık kahverengi saçlı mavi gözlüydü oda bayağı yakışıklıydı yiğidi öldürelim ama hakkını verelim dimi erkek olanın kolu kanıyordu kız olanın da kolu ve bacağında kanama vardı abim hemen sedyeye oturttu erkek olanı kız olanı diğer sedyeye yatırdı abim yaraları ile ilgilenirken konuştu "yeni atandınız sanırım " dedi ikiliye hitaben " sizi daha önce burda görmemiştim" dedi "evet yeni atandık " dedi kız olan "adın ne " dedi abim "ahu demir sizin "dedi "burak bulut " dedi abim gözlerini erkek olana çevirdi "pars demir " dedi ahu "abim olur kendisi " dedi parsı göstererek ikisinin bakışları bana dönünce "umay bulut" dedim gözlerimle abimi işaret ettim "bu da abim " dedim ahu kıkırdadı "abili kardeşli denk gelmişiz" dedi "umay numaranı versene yani istersen "dedi "tabii vereyim "dedim cebimden telefonumu çıkardım "telefon numaranı söyle ben mesaj atayım sen kaydedersin " dedim ahu telefon numarasını söyledi "tamam mesaj attım "dedim gülümseyerek abim ilk ahunun yaralarına bakmıştı hem pars söylemişti hemde ahu parsdan daha çok hasar almıştı abimin işi bitmişti "geçmiş olsun "dedi "sağol burak "dedi abim kafasını salladı ahuya destek vermek için yanına geçtim yaralı olmayan kolundan tutum dikkatlice kaldırdım pars tekerlekli sandalye getirmişti çünkü onunda kolu yaralıydı taşımak istemişti ama abim engel olmuştu
4 saat sonra
abimin işi bittiği için çıkıyorduk aslında gezer tozardım ama abimi yanlız bırakmak istemedim kesinlikle burayı bilmememle alakası yoktu yani " ee çıtır nereye götürüyosun beni" dedim abime " nereye gitmek istersin" dedi "kokoreç yiyelim" dedim büyük bir coşkuyla " tamam o zaman çiğköfteciye gidiyoruz" dedi canım abim hep beni ve fikirlerimi destekler zaten görüyorsunuz dimi bir çiğköfteciye girdiğimizde tezgahtaki adam " oo burağım sen buralara gelir miydin hoş gelmişsen " dedi abim müsveddesi güldü "ayıpsan ökkeş ağam" dedi abimin bizi getirdiği yer has urfalı bir adama aitti ve çiğköfteleri mükemmeldi tamam lafımı geri alıyorum müsvedde değil ama abi damarı tutuyor ara ara yemeğimizi yememiz bitince abimle ayaklandık abim hesabı ödedi ben abimi araba da bekliyordum sonunda gelince aklıma gelen şeyle abime döndüm "sen bugün bana birşey anlatıcaktın ahu ve pars girince bölünmüştü ne anlatıcaktın" dedim sıkıntılı bir nefes aldı " sonra anlatsam olur mu " dedi "neden " dedim " bak umay seni kırmak istemiyorum ama şuan değil bak şuan değil" dedi başımı salladım önüme döndüm ama ciddi anlamda merak etmiştim yakında çıkardı kokusu zaten yarım saat kadar sonra eve vardığımızda abim bir işi olduğunu söyleyip gitti ben de duşumu aldım kitaplarımı inceliyordum abim gelmeyince mesaj attım

siz: ben uyuyacağım abi anahtarı kapının yanındaki saksının içine attım

işi olduğunda telefonuna bakmadığını bildiğimden çaldırdım telefon biraz çaldı sonra kapattım mesajım görüldü olunca

king: tamam güzelim, sen uyu.

hemen yatağıma girip uyudum

Burak Bulut
telefonuma miraydan gelen bildirimi görünce umayı eve bıraktım mirayın attığı konuma gittim sahil kenarıydı mirayı görünce adımlarımı hızlandırdım " bir gelişmemi var" dedim biraz düşündükten sonra kafasını salladı "burak babanı buldum" dedi içime dolan his garipti ne yapacağımı bilemedim bi anlığına elim ayağıma dolaştı alime nereye koyacağımı bilemedim miray durmadı devam etti "burak senin kardeşlerin varmış" dedi " dur dur bi dakika bu imkansız annem bize bizim ikimizin tek çocuk olduğunu söyledi o heriften bizi aldığını söyledi nasıl nasıl miray nasıl" dedim bana bir dosya uzattı dosyayı açtığımda bizim 5 kardeş olduğumuz yazıyordu hepsi annem üzerine kayıtlıydı o adam annemden sonra kimseyle evlenmemişti ne bir dakika bu bu ahu ve pars onlarla kardeştik ben bugün kardeşlerimin yaralarını mı sarmıştım bu nasıl adaletti hemen cebimden telefonumu çıkardım anne mi arayacak hesap soracaktım en azından buna hakkım vardı m,ray elimden telefonu aldı "bak ona haber veremezsin olayı kökünden çözmeden ona haber veremezsin bu bilgileri bulmam bile çok zordu annen elindeki en güçlü silahlarla oynamış bu savaşı dosya gizlenmiş boşanma dosyalarını bulamadım bile annen siz birşey bilmemenize rağmen bukadar şey yapmışsa siz öğrendikten sonra neler yapmaz yani sakin oluyoruz ben çözeceğim tamam mı" dedi telefon çalınca bana uzattı arayan umaydı açacakken kapattı mesaj atmıştı bakmam için aramıştı mesajına döndükten sonra telefonu cebime koydum denize doğru yürüdüm toprağa oturdum miray yanıma oturdu bir süre sessiz kaldı sonra telefonunu açıp birşeylere bastı "burak burdan ayrılmadan önce annenin en son görüştüğü kişileri araştırdım en yakın olduğu kişi sinan kara onu ziyarete gideceğim ondan anlatmasını isteyeceğim" dedi başımı salladım ayakladındım elimi uzattım elimi tuttu ve ayağa kalktı " seni eve bırakayım" dedim "tamam daha iyi misin" dedi kafamı salladım mirayı eve bıraktıktan sonra eve döndüm umay uyuyordu üzerini açmıştı üzerini örttüm sonra odasından çıktım kendi odama girip sabaha kadar aklımdaki sorularla cebelleştim