1

Her zaman olduğu gibi yine erkenden kalktım duş aldım dişlerimi fırçaladım uniformamı giyip annemin odasına gittim uyuyordu rahatsız etmemek için masasından aldığım küçük not kağıdına bir not yazıp aynasına yapıştırdım çantamı ve kaskımı alıp ayakkabılarımı giydim araba kullanmayı sevmediğim için motorun anahtarını aldım
motor atalarımızdan geliyo sonuçta dimi
kesinlikle katılıyorum sana hep kim atalarının yadigarını sevmez ki rüzarın tenime temas etmesini istediğimden sasdece kaskımı taktım rüzgar tenime değince tatmin oluyordum

-15 dk sonra-
üsse geldiğim de motorumu park ettim üsse girdim merdivenlerden aşağı indim evet üs yer altındaydı sadece başkanın odası dışarıyı görebiliyordu masama oturmadan kahve almak için kalktığımda semih yanıma geldi "umay,başkan senin çağırıyor" dedi hemen başkanın odasına gittim kapıyı birkaç kez tıklattım "gir" komutunu duyunca girdim sert yüzü beni görünce yerini hüzünlü bir ifadeye bırakmıştı biz başkanla bebekliğimden beri tanışıyoruz bir adliyede eşinden boşanmış sert mizaçlı bir adamla tanışmışım hatta ilk adımımı ona atmışım ben bir zamanlar ona söz vermiştim asker olacağıma dair sözümü tuttum asker oldum o burada çalıştığı için ben de burda mit ajanı olarak bulunuyordum "umay , güzel kızım benim " derin bir nefes aldı artık gözlerinde sadece hüznü barındıran bir ifadesiyle "istediğin oldu tayinin çıktı istanbula" dedi derin bir nefes daha aldı "güzel kızım biliyorsun bir kızım olmadı ama sende benim biricik kızımsın unutma başın darda olduğı zaman amcan burada"dedi babacan tavrıyla "inanır mısın küçüklüğün ergenliğin gençliğin ilk asker olduğun zaman ki heyecanın bana ilk adımını atışın ilk sarılışın bana ilk asker selamı veridiğin zaman hepsi bir bir gözümün önünde " bunları tek tek yavaş yavaş hiç bitmemesini ister gibi saydı amcam sayarken gözleri doldu benim gözlerimde doldu kendimi babasının evinden ayrılan kızlar gibi hissediyordum kollarını açtı sarılmam için hiç düşünmeden sarıldım amcama amcamdan ayrıldım dolu gözlerle buruk bir tebessüm sundum ona asker selamı verdim yüzünde ilk asker olduğum andaki gururlu bir baba gibi bakıyordu o an gözlerimin önüne gelince gülümsedim buruk bir gülümsemeydi arkadaşlarımla vedalaştıktan sonra bir kaç şahsi eşyamı çantama koyup üsden çıkışımı yaptım burayı özliyecektim

-2.5 yıl önce-
bugün askerliğim tescillenicekti diplomam verilecekti mezun olmuştum heyecandan ellerim terliyordu adım anons edildi "UMAY BULUT u sahneye davet ediyorum" elbisemi düzeltip sahneye çıktım abimle gözgöze geldim gülümsedi güven verici şekilde ben burdayım sakin ol diyordu derin bir nefes alıp konuşmaya başladım " öncelikle herkese merhaba bugün burdan mezun oluyorum çok mutluyum hayallerin gerçekleşmesi insana garip bi duygu yaratıyor iyisiyle kötüsüyle anılarımız oldu burdan herkese bir şey söylemek istiyorum hayallerinizin peşinden gidin emin olun o zaman tatmin olacaksınız ve hayalinize kavuşmadan asla pes etmeyin burdan anneme abime ve hüseyin amcama çok teşekkür ederim onlar olmasaydı burada olamazdım iyi ki varsınız beni dinlediğiniz için herbirinize teşekkür ederim iyi günler" deyip sahneden indim diplomamı alıp annemlere sarıldım onlardan ayrılıp hüseyin amcama baktım gurulu bir baba gibi seyrediyordu beni ona sarıldım "teşekkür ederim amca" dedim "rica ederim güzel kızım"dedi ve ondan sonra sadece önemli birşey konuşacağında güzel kızım der oldu
-ŞİMDİ Kİ ZAMAN-
üsden çıkışımı yaptım burayı özliyecektim kaskımı taktım interkomuma bildirim sesi geldi amcamdandı hemen açtım
-dikkatli sür kızım
-tamam amcacığım
yazıp telefondan sevdiği bir şarkı açtım amcamın dediği gibi dikkatli sürüyordum sırf o dediği için böyle sürüyordum
-30 dk sonra -
annemi rahatsız etmemek adına yavaşça kapıyı açtım ama duymuştu "umay?" evet abim gittikten sonra bana bir daha kızım deyişine şahit olmamıştım "anne?" "bu saatte burada ne arıyorsun sen" dedi abim gittiğinden beri bana asla eskisi gibi davranmadı neden eve geldiğime dair hesap soruyordu resmen takmadım " tayinim çıktı istanbul'a gidiyorum" dedim "n-ne saçmalıyorsun sen gitmiyeceksin umay sen de beni abin gibi bırakacak mısın" dedi melek gibi kadın abim gittiği için eski hali yok oldu ama onun bu duygu sömürüsünü yemiyecektim neden gittiğimi bilmiyordu ama beni engelleyemezdi bunu biliyordu babam olacak o adamı bulacaktım sonra o annemi aldattığı kadını bulacaktım kadın kadının yurdudur sözünü haketmiyorlar sorucaktım o kadına hemcinsine neden yaptın bunu "engellemeye kalkma gideceğim " dedim ve odama çıktım valizimi indirdim biletimi gelmeden önce almıştım saat 22.00 da gidiyordum birkaç tıkırtı sesi işttim sonra da kapı sesi gözlerimi yumdum yere çöktüm ona yansıtmak istemiyordum ama çok koyuyordu gözlerimin önünde kahroluyordu onun için gidiyordum kendim için değil derin bir nefes aldım ve ayağa kalktım bu hayata benim durmama müsade yoktu bir kere düşersem bir daha kalkamazdım biliyordum en çok da bundan korkuyordum valizmi doldurdum annemi beklemeye başladım onunla vedalaşmadan gidemezdim beklerken kendime kahve yaptım anneme de evimizin yanındaki pastaneden pasta almıştım
bir kaç saat sonra(18.38)
kapı açıldığında hemen kapının yanına koştum anem bir kaç saattir yoktu ve telefonlarımı da açmıyordu "anne korktum neden telefonlarımı açmıyorsun" dedim telaşla gideceğim için üzgün görünüyordu "duymamışım kızım" dedi "sen gitmeyecekmiydin" dedi hüzünlü bir sesle yüreğime bir bıçak saplandı sanki "seni bekledim anne" dedim başını salladı gözünden bir damla yaş düştü görmemem için eliyle heme sildi sıkı sıkı sarıldım anneme
bir daha asla sarılmayacağımdan habersiz
ondan ayrıldım "görüşmek üzere kızım" dedi "Allah'a emanet ol" dedi başımı salladım gitmeden önce son kez annemle pasta kestik valizimi alıp çıktım taksiyle gidecektim
Havaalanı
havaalanına vardığımda yine o tatlı kızı gördüm sabah biletimi alırken de görmüştüm gülümsedi bana el salladı ben de aynı şekilde gülümseyip el salladım gideceğim uçak anons edilince vakit kaybetmeden işlemleri halledip uçağa bindim kimseyla uğraşmak istemediğimden kulaklığımı takıp gözlerimi kapattım kısa denilebilecek bir sürenin ardından omzuma dokunan bir el hissettim gözlerimi açtığımda yanımda yine o tatlı kızı gördüm "selam" dedi " selam?" dedim "ben aleyna... aleyna Ateş" dedi gülümseyerek ben de gülümsedim " sabahtan beridir uçağı bekliyorum burada biliyormusun"dedi sesi inanmamı ister gibiydi takılmadım kafamı salladım "umay ben... umay Bulut" dedim şaşkınlıkla "aa baksana yanyana oturuyoruz şansa bak" dedi "evet biraz garip"dedim kulaklığımı geri taktım ve yine gözlerimi kapattım bu sefer kimse beni uyandırmamıştı
uçak indikten sonra
omzuma dokunan el ile yine gözlerimi açtım "umay uçak indi uçaktan çıkmalıyız "dedi "tamam" dedim kalktım ve evet yeni bir başlangıca ilk adımı attım valizlerimi toplayıp bir taksi çağırdım biraz bekledikten sonra gelen taksiye bindim telefondan konumu gösterdim şimdi evde olmalıydı taksici gösterdiğim konuma sürdü taksiyi gitmemiz biraz uzan sürdü malum istanbul trafiği eve geldiğimde kapıyı çaldım kapıyı gözleri uykusuzluktan şişmiş abimle karşılaştım "hay senin var ya hayal görecek zamandı şimdi dimi "dedi abim "abi? iyi misin "dedim koluna dokunarak "aa hortlak hayal görüyorum da hissedilebildiğini bilmiyordum"dedi hala rüya görüyordu sanırım kolunu cimcikledim "ah!"acıdı lan lan sen sen gerçeksin "dedi ve bana sarıldı "abi manyak msın yeminle bir saattir ne yaşıyorsun korktum manyadın sandım" dedim saçlarımı karıştırdı "abiye laf söylenmez "dedi hiçbir şey olmamış gibi beni kolunun altına aldı ve içeriye soktu