2

hiçbirşey olmamış gibi beni kolunun altına aldı "seni küçük cadı gelmeden önce ne diye haber vermiyorsun bana " dedi "abi ben şey etmek istemiştim" "ney" dedi "süpriz ama pişman oldum" dedim anında kaşları çatıldı "neden ne oldu" dedi " abi şu haline bak uykusuzluktan geberiyorsun haber verseydim öğle vakti falan gelirdim" dedim "olur mu güzelim öyle şey" dedi "tek bir şartım var kabul etmezsen burda kalmam otele giderim " abim düzenli bir insandı ama çok karmaşık bir düzeni vardı bir el atmak gerekiyor "neymiş şartın güzelim" dedi "öncelikle şimdi sen gidip uyuyacaksın vee ben de bu evi düzenliyorum anlaştık mı" dedim göz kırparak kaşlarını hayır anlamında kaldırdı "Allaha emanetsin o zaman" dedim alttan alttan bakarak "off başımın belası tamam tamam ama sadece mutfağı sakın odama girmiyorsun girersen ben seni götürürüm asıl o otele" dedi sahte bir tehtidle hemen başımı salladım en önemli yer orası zaten "ve senin odanın kapısı lacivert " en sevdiğim renkti orayı bana ayırmıştı tatlı tatlı gülümsedim "yia abiiiii bana özel yaptın dimi" dedim şımararak beni bozguna uğratarak "hayır "dedi "öyle denk geldi" gıcık şey "tamam " dedim bu tripli halime güldü başını sallayarak gitti ben de mutfağa girdim bu ne kadar karmaşık bardakları çekmeceye koymuş herşeyi kendime göre düzenledikten sonra ellerimi belime koyarak şaheserime baktım ne güzel yapmıştım ama kendimi de övdükten sonra işim bitmişti abimin bana bahsettiği odaya girdim en beğendiğim kısım ebeveyin banyosu vardı burası tam benlikti yalancı benim için tasarlanmıştı çok belliydi oda da tek kişilik bir yatak vardı odanın duvarları gri tonlarındaydı kitaplık vardı ve her kitap türüne göre ayrılmıştı örneğin; fantastik kitaplar, roman , klasik , manga vs gibi gibi bavulumu da kendimle beraber içeri almıştım dolaba kıyafetleri yerleştirmeden önce kıyafet seçmiştim sonra duşa girdim üsse gidecektim saçlarımı kurulayıp yukardan at kuyruğu yaptım acaba abim uyanmışmıydı odadan sessizce çıktım abimin odasının önüne gelince müsait olmama ihtimaline karşın kapıyı tıklattım biraz vekledim tam kapıyı açacakken abim kapıyı açtı "günaydın doktor bey " dedim alayla " size de günaydın istihbaratçı hanım "dedi ikimizde gülmeye başladık işte bizim en fazla birbirimize dayanma süremiz buydu telefonuma bakıp saati gösterdim gitmeme yarım saat kadar vardı abim de hazırdı zaten üzerinde salaş beyaz bir gömlek vardı ve o kasları kasları ve dövme yaptırmayı planlayıp da yapamadığı dövmeleriyle ne kadar karizmatik dururdu altında ise kumaş siyah bir pantalon vardı ben de ise lacivert salaş gömlek ve altımda ise beyaz kumaş pantalonum vardı ellerimle gözlerimi siliyormuş gibi yaptım abim "ne oldu güzelim niye ağlıyorsun" dedi tamam gülmemeliyim tamam yapacağım " abi ne yapayım seni kimseden fikir almadan güzel kıyafetlerin içinde de görebilecekmişim duygulandım" dedim gözlerini devirdi yoldan geçerken kahvaltılık birşey alırdım herhalde "abi , sen işe ne zaman gideceksin?" aynı üsteydik ve bizim üs gizli üs olmadığı için pekçok asker istihbaratçı olarak çalışıyordu sadece güvendikleriyle toplantılar düzenleniyor onlarla konuşuluyor ve açıkçası diğer askerler istihbaratçı olarak yan karakter görevi görürken bazılarımız ise özel istihbaratçı yani işin içindekiler oluyordu kolay kolay seçilmezdi özel istihbaratçılar hatta seçilirken çeşitli işkencelere bile uğratılıyordu pek çoğumuz ben birkaç yıldır bu işin içindeyim yani ne tür işkence çektiklerini biliyorum daha ağırlarını yapmışlardı bize ve bunu yaparken bir türk gibi değil seçilen adayı kandırıp bir terörist gibi davranıyor ve ona canı karşılığında bir anlaşma sunuyor teklifi kabul etmemesi halinde çeşitli ama izi kalmayacak işkenceler uygulanıyor ve bu bilgiyi sadece işkenceyi çekip özel istihbaratçılara veriyorlar çünkü bu bilinirse yalancı da olsa ne kadar işkence çekerse çeksin konuşmazdı kaç kişiyi özel istihbarattan normal bile rütbeye alınmadığını gözlerimde gördüm karşısındaki terörist kılığındaki türkü görünce korkudan ne isterse yapacağını söylüyor o an eleniyor sınavdan kalıyordu ihanet etmeyecek kişileri ayıklaya ayıklaya seçiyordu amcam bana bile bu bilgiden bahsetmemişti kalıcı iz bırakılması normalde yasak ama ben amcamdan bilgi alma ihtimalime karşın diğerlerine göre daha ağır bir işkence çekmiştim hala kolumda o işkenceden kalan izi taşıyorum koluma gülümseyerek baktım tabii abim bunu bilmiyordu bilmemesinden yanayım ben geri amcamla kavga edicek falan çok karmaşık olacak hem ikisinin arasının bozulması vücudumda taşıdığım bir izden daha çok canımı yakar hem ben izimle mutluyum siyah beyaz adidas ayakkabılarmı da ayağıma geçirip abimi beklemeye başladım nihayet geldiğinde ayakkabılarını giydi ve çıktık arabasına doğru ilerledik evet benim gibi bir motor sevdalısının araba aşığı bir abisi vardı arabaya biner binmez camı açtım abimde binince arabayı sürmeye başladı "birşey yedin mi "dedi cıkladım "yemedim sen " dedim "ben de yemedim ondan soruyorum zaten " dedi " anca tıkın zaten ayı" dedim güldü arabacı bir pastanenin önünde durdurdu indi ve pastaneye gitti birkaç dakika sonra geldi paketi kucağıma attı "kafama atsaydın " dedim "nimet o yoksa atardım emin ol" dedi
10 dakika sonra
gelmiştik üs gizli olmadığı için binasıda daha ihtişamlıydı ve kolayca fark ediliyordu bir sürü güvenlik önlemi vardı en başta kimlik kontrolü metal dedektörü üst aranması vs gibi pekçok güvenlik önlemi vardı abimle girişe doğru adımladık " hoşgeldiniz kimliklerinizi verebilirmisiniz " "tabii" dedik kimliklerimizi verdik "buyrun burak bey , umay hanım " dedi ve kimliklerimizi uzattı gülümseyip abimin arkasından içeri girdim kontrollerin hepsinden geçtik sanırım burda kalan hem kadın hem erkek istihbaratçılar vardı abim öyle demişti abimin koluna girmiştim kaybolmamak için bizi gören herkes bize dönüyordu fıslıdaşmaya başlamışlardı sanırım abim burda biraz popülerdi bize dönüpte bakmayan masalardan birinin önünde durduk abimin kolundan çıktım "miray hanım kafanızı kaldırıp bize bakmayı ne zaman düşünüyorsunuz" dedi abim kadın offladı abi pek takmıyordu abim kadının omzuna dokununca başını kaldırdı "bir sorun mu var miray" dedi abim "şuna baksana "dedi abime kağıdı uzattı abim ciddi ciddi incelemeye başladı sonra kafasını kaldırıp kadına baktı sonra bana baktı aydınlanmış gibi "neden anlamıyorum diyorum kızım ben doktorum istihbaratçı olan sizsiniz " dedi bizi göstererek kadın daha beni yeni fark etmişti "merhaba yenisin galiba daha önce seni hiç görmedim buralarda "dedi "evet yeni geldim " ben Miray Akar sen niye burakla bu kadar yakınsın merak ettim ondan soruyorum" dedi abime bak sen taş gibi kızı bulmuş benim bu maymundan bir tık yakışıklı olan abime nasıl bakmış miray koyu kumral saçları kumral teniyle uyumlu ela gözleriyle tabiri caizse taş gibi hatundu "ben Umay Blut burak benim abim oluyor merak ettiğin için söyledim" imaylı bir gülümsemeyle cümlemi devam ettirdim " bakabilir miyim" dosyayı göstererek başını sallayıp dosyayı bana uzattı kızarmıştı çok tatlı olmuştu dosyayı inceleyip anlattım hacker olmalıydı hackerlere bunlar öğretilmiyordu öğretecek değildim sadece takıldığı kısmı açıkladım teşekkür etti abimle oradan ayrıldık "miray hacker "dedi " güzel kız dimi abi " dedim "evet ama arkadaşım" dedi "tamam abi yedim ben şahsen "dedim karşıdan biri geliyordu abimle tokalaştılar "napıyosun " dedi abim " napim öyle iş güç "dedi abim kolunun altına aldı beni "hatırladım mı " dedi abim yüzüme bile bakmadan "hayır kim " dedi gelen kişi uzun boylu siyah saçlı beyaz tenli yeşil gözlüydü abim "umay" dedi adımı duyunca hiçbir tepki vermeden bana baktı vücudu kasıldı sonra abime baktı " hatırladım" dedi sadece "abi ,bu abi kim" dedim "araf hatırlıyosundur hep kavga ederdiniz" dedi gözümün önüne gelen anılarla yüzümü buruşturdum "hıı hatırladım " dedi