UNUTULMUŞ YEMİNLER

Veyrath Kalesi – Şafaktan Önce
Raven, elindeki mektubu masanın üzerine bıraktı.
Karşısında duran adam hâlâ konuşmuyordu.
"Bir şey sordum," dedi Raven. "Neden herkes beni arıyor?"
Adam ağır adımlarla pencereye yaklaştı.
"Çünkü bazı insanlar geçmişin sonsuza kadar gömülü kalacağını sanıyor."
"Ben geçmişimle ilgilenmiyorum."
"Geçmişin seninle ilgileniyor, Raven."
Raven'ın bakışları sertleşti.
"Benimle oyun oynama."
Adam cevap vermek yerine masadaki mektubu aldı. Arka yüzünü çevirdi.
Raven'ın daha önce fark etmediği küçük bir yazı vardı.
Unutulan yemin, yedinci kapıda yeniden hatırlanacak.
"Yedinci kapı nerede?" diye sordu Raven.
Adamın yüzü değişti.
"Oraya gitmemen gerekiyor."
Raven hafifçe gülümsedi.
"Demek doğru yerdeyim."

Aetheria – Gizli Geçit
Mira, Orven'in peşinden dar taş merdivenlerden aşağı iniyordu.
Duvarlardaki eski meşaleler titrek bir ışık yayıyordu.
"Buraya daha önce hiç gelmedim," dedi Mira.
"Çünkü bu geçit yalnızca kraliyet ailesinin bildiği kişiler tarafından kullanılabilir."
Mira durdu.
"Orven, bana hâlâ her şeyi anlatmıyorsun."
Yaşlı adam arkasına döndü.
"Size anlatmam gereken şeyler var. Fakat önce sizi buradan çıkarmalıyım."
"Babamı bulmak istiyorum."
Orven'in yüzünde kısa bir tereddüt belirdi.
Onu bulacaksınız. Ama önce hayatta kalmalısınız."
Tam o sırada yukarıdan metal bir ses duyuldu.
Bir kapı kapanmıştı.
Orven meşaleyi söndürdü.
"Birisi bizi takip ediyor."
Mira nefesini tuttu.
Karanlığın içinden yavaşça ayak sesleri geliyordu.
Sonra bir ses duyuldu:
"Prenses Mira..."
Mira'nın gözleri büyüdü.
Bu sesi tanıyordu.
Ama duyduğuna inanmak istemiyordu.

Kuzey Krallığı – Eski Kütüphane
Raven, kalenin en eski kütüphanesine girdi.
Burada yıllardır kimsenin dokunmadığı kitaplar, krallıkların kuruluşundan kalma belgeler ve mühürlü tomarlar bulunuyordu.
Aradığı şey bir kitaptan çok daha eskiydi.
Yedi krallığın ilk yemini.
Raven rafların arasında ilerlerken siyah deriyle kaplanmış bir kitap dikkatini çekti.
Kitabın üzerinde gümüş bir taç ve siyah ay işareti vardı.
Raven elini uzattı.
Tam kitabı alacağı sırada arkasından bir kadın sesi duyuldu.
"Onu açmamanı tavsiye ederim."
Raven yavaşça arkasına döndü.
Kapının yanında duran kadın, koyu renkli elbisesinin üzerine gümüş işlemeli bir pelerin giymişti.
"Sen kimsin?"
Kadın birkaç adım yaklaştı.
"Ben, bu kitabın neden saklandığını bilen son kişilerden biriyim."
"Adını sordum."
Kadın bir an sustu.
"Elyra."
Raven'ın bakışları kadının üzerinde gezindi.
"Öyleyse Elyra, bana bu kitabın neden saklandığını anlat."
Elyra'nın gözleri kitaba kaydı.
"Çünkü bazı isimler yazıldıkları sayfadan silinse bile kaderden silinmez."
Raven kitabı açtı.
İlk sayfada eski bir yazıyla yalnızca şu cümle vardı:
Yedi krallık bir taç altında birleştiğinde, kaybolan soy yeniden doğacak.
Raven başını kaldırdı.
"Bu ne anlama geliyor?"
Elyra'nın cevabı kısa oldu.
"Henüz öğrenmeye hazır değilsin."

Aetheria – Gizli Geçit
Ayak sesleri artık çok yakındı.
Orven, Mira'yı taş duvarın arkasındaki dar bir bölmeye çekti.
Bir adam meşaleyle geçide girdi.
"Burada olduklarını biliyorum."
Mira, Orven'in kolunu tuttu.
Adam birkaç adım daha ilerledi.
Sonra durdu.
Yerde küçük bir kumaş parçası bulmuştu.
Mira'nın elbisesinden kopmuş gümüş işlemeli bir parça...
Adam eğilip onu aldı.
Dudaklarında soğuk bir gülümseme belirdi.
"Kaçabilirsiniz, prensesim. Ama bu kez sizi bulmamız uzun sürmeyecek."Ardından arkasını dönüp uzaklaştı.
Orven, adamın ayak sesleri tamamen kaybolana kadar bekledi.
Sonra Mira'ya döndü.
"Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak."
Mira'nın gözleri dolmuştu ama sesi kararlıydı.
"Öyleyse bana yardım et. Babamı bulacağım."
Orven başını eğdi.
"Ne pahasına olursa olsun, prensesim."
İkisi karanlık geçitte ilerlemeye devam etti.
Ancak Orven'in bilmediği bir şey vardı.
Geçidin sonunda onları bekleyen kişi, bütün planlarını değiştirecekti.