Tesadüf Değil

Kütüphane sessizdir.Yağmur, proje için kaynak kitap aramaktadır.En üst raftaki kitaba uzanır.Tam alacağı sırada…Başka bir el de aynı kitaba dokunur.İkisi aynı anda ellerini çeker.Ateş.
YAĞMUR
— Beni takip mi ediyorsun?
ATEŞ
(hafif gülümser)— Aynı kitabı aramak suç değil.Yağmur kitabı alıp masaya geçer.Birkaç dakika sonra…Ateş de tam karşısına oturur.
YAĞMUR
— Başka masa kalmadı mı?
ATEŞ
— Burası daha sessiz.Yağmur içinden söylenir.
Saatler geçmiştir.Yağmur farkında olmadan masada uyuyakalır.Kalemi elinden düşer.Ateş başını kaldırır.Kimsenin görmediğinden emin olur.Montunu çıkarıp sessizce Yağmur’un omuzlarına bırakır.Tam o sırada Elif uzaktan görür.Gülümser.Hiç ses çıkarmadan uzaklaşır.
Yağmur gözlerini açar.Omzundaki montu görünce şaşırır.Başını kaldırır.Ateş bilgisayarına bakıyormuş gibi yapmaktadır.
YAĞMUR
— Bu…Senin mi?
ATEŞ— Kütüphanede klima fazla çalışıyor.Yağmur montu çıkarıp uzatır.
YAĞMUR— Teşekkür ederim.Ateş ilk defa onun teşekkür ettiğini duyar.Sadece başını sallar.
FLASHBACK – 10 YIL ÖNCEYağmur dizini düşürüp yaralamıştır.Ağlamaktadır.Küçük Ateş cebinden renkli bir yara bandı çıkarır.
KÜÇÜK ATEŞ— Ağlarsan daha çok acır.Küçük Yağmur gülmeye başlar.
Proje çıkışı.Elif koşarak gelir.
ELİF— Bugün öğrenci kulüplerinin tanıtımı var.Hadi birlikte gidelim!Yağmur istemez.Ateş tam uzaklaşacakken…Gökyüzü kararır.Bir anda elektrikler kesilir.Öğrenciler panik olur.Kalabalık birbirini itmeye başlar.Yağmur dengesini kaybeder.Tam düşecekken…Bir el bileğinden tutar.Ateş.İkisi birbirine çok yakındır.Yağmur ilk kez onun gözlerine bu kadar uzun bakar.Kimse konuşmaz.Elektrikler geri gelir.İkisi de hemen geri çekilir.
Elif uzaktan ikisine bakmaktadır.Kendi kendine mırıldanır.“Bu ikisi birbirinden nefret ediyor olamaz…”
Ateş odasına girer.Masasındaki fotoğrafı eline alır.Tam yerine koyacakken…Fotoğrafın arkasından eski, sararmış bir gazete kupürü yere düşer.Kamera kupürün yalnızca başlığını gösterir.“Trabzon’da İş İnsanı Silahlı Saldırıda Hayatını Kaybetti.”Altındaki tarih…10 yıl önce.Ateş hızla kupürü alıp çekmeceye kaldırır.Kapının önünde bir gölge belirir.Babasının sesi duyulur.“O dosyayı kimsenin görmemesi gerekiyor.”