1. bölüm · White Day

AKGÜN

Lavinya Aksel

Babamın katiliyle ilk kez aynı masaya oturduğumda saat gece yarısını geçmişti.
Garson önümdeki suyu doldururken ellerimin titrememesi için parmaklarımı sıkıyordum. Zayıf görünmemeliydim. Özellikle onun yanında.
Efe başını hafif yana eğip beni süzdü.
Sanki bu masada sadece ikimiz vardık.
Sanki herkes gitmişti de savaş başlamıştı.
“Bu kadar nefret yeter,” dedi sakin bir sesle.
“Gerçeği öğrenmek istemiyor musun, Destina?”
Kalbim bir an durdu.
Çünkü ya o yalan söylüyordu…
ya da ben hayatım boyunca yanlış kişiden nefret etmiştim.