VİSAL I kavuşma kitap kapağı

1. bölüm / 2

1.Bölüm: YUVA

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: 1.Bölüm: YUVA

1.Bölüm 🧚🏻♀️
****iyi okumalar^^
2026 Haziran
Perrie kucağında ki bebeğe baktı. Kaçmalıydı. Bebeğin korunması gerekiyordu. Bebeği yanında getirdiği orta boylarda ki çantasının içine koydu. Binadan çıkana kadar bebeğin enerjisini gizleye bilmek için kendi hava gücünü bebeğin etrafına kalkan yaptı.
Büyüsü binada uzun süre kalmayacaktı, hızlı adımlarıyla odadan çıktı.
İleride birbirleri ile konuşan iki kadının yanından yavaş adımlarla dikkat çekmemeye çalışarak geçti. Merdivenlerden inerken çanta bir yere çarpmasın diye kollarına aldı. Hızını daha da arttırdı. Bu yerden ne kadar çabuk çıkarlarsa o kadar çabuk kurtarırdı bebeği.
Ve umardı ki kendini..
Binanın üçüncü çıkışı olan kimsenin de pek kullanmadığı kapıyı açıp çıktığında kapı arkasından kapandı hızlı adımlar atıp park ettiği arabasına binip bebeği kendinden uzaklaştırmadı. Çok korkuyordu. Eğer böyle bir şey yaptığını yuva öğrenirse onu öldürürlerdi. Bebeği ise kötü işlerine kullanmaya devam ederlerdi.
Arabayı çalıştırdı. Planı belliydi. Uzun zamandır, bebek doğduğundan bu zamana her şeyi planlamıştı. Telefonu çalınca açtı. Arayan dostu ve planında yeri olan Axel’di.
“Efendim?” diye sorduğunda telefondan hışırtılı sesler geldi. Ardından ise Axel’in güven dolu sesi..
“Perrie, her şey hazır. Seni ve onu bekliyoruz.” Dediğin de emin olmak istiyordu. Yapmış mıydı gerçekten. Yuva da bebeği almış mıydı?
Görmeyeceğini bildiği halde kafasını salladı Perrie. “Evet evet. Her şey yoluna girecek değil mi Axel? Miniğim kurtulacak?” gözleri dolmuştu. Bebeğin sakin bir şekilde nefes alıp verişleri geldiğin de yüzünde gülümseme oluştu.
Onun için her şeyi yapabilirdi. Kendi yerinde ablası olsaydı oda aynısını yapardı.
“Kurtuldu diyebiliriz bence. Hadi sizi bekliyorum.” Dedi ve kapattığında düşüncelere dalmamaya çalıştı. Başarısız oldu. Hem arabayı sürüyordu hem de düşünüyordu.
Kısa sürede Axel’in dükkanına geldiğinde indi. Dükkana girdiğin de Axel onun kucağında ki çantada ki bebeği alıp perdelerin arkasında ki odaya götürdü. O sırada da Perrie koruma büyüsü yaparak bulunmamalarını sağlıyordu. Bebeğin enerjisi hissediliyordu. Çok güçlüydü.
Uykusundan uyanan bebek Axel’e bakıp gülüyordu. Axel ise tatlı şekiller yapıp güldürüyordu.
Perrie “Büyüyü kim yapacak?” diye sorduğu sırada içeriye Leroy girdi. “Ben yapacağım canım.” Dediğin de Perrie öne doğru adım atıp bebeği koruma isteğiyle Axel’e baktı. Axel ise rahatsız bir şekilde “Napayım? Bu büyüyü en iyi o yapabiliyordu.” Dediğin de Perrie sadece gözlerini devirdi.
Ya bir şeyi açık ederse ne olacaktı? Ona güvenilmezdi. Düşüncelerini hisseden Leroy “Merak etme bebeğin gücünü başkasına vermektense kendim için kullanırım. Fenamı olur hem?” dediğin de Axel omzuna vurup “Şakanın sırası değil dostum! Yap şunu her an gelebilirler.” Perrie’nin davranışlarında paniklik belli oluyordu.
Leroy, Perrie’ye yaklaşıp “Sakin olurmusun? Bebeği kötü enerjinle korkutuyorsun.” ve aniden bebeğin ağlama sesiyle Perrie arkasına dönüp yiğeninin yanına yaklaşıp “Neden ağlıyor?” diye sordu. Leroy ise onun omuzlarından tutarak uzaklaşmasını sağladı. “Dediğim gibi senden korktu.” Perrie geri adım atarak Axel’in yanında durdu. Leroy Honest bebeğin alnına avuç içini koyarak gözlerini kapattı. Bebeğin büyüsünü gizlemek için gerekli olan sözleri söylemeye başladığında bebek ağlamaya başladı. Hıçkırıkları artarken Perrie öne doğru sendeledi, Axel ona kollarını sararak sabit durmasını sağladı. Bebeğin ağlamaları artarken sonun da dört elemente sahip olan bebeğin fiziki özellikleri değişmeye başladı.
Perrie’nin ağlamaları bebeğin ağlamalarının yanında sessiz kalıncaya dek sihirli sözleri söylemeye devam etti Leroy. Sonunda işini bitirince kapattığı gözlerini açtı, bebeğin saçlarının bazı yerleri grileşmişti. Bebekten uzaklaşıp arkasına dönüp genişçe gülümseyip, “Paket tamam.” diyerek alayla konuştuğun da Perrie kızgınlıkla Axel’i itip kollarından uzaklaşıp Leroy’u, hava gücünü kullanarak kenara çekip yiğenine yaklaştı. “Canı neden bu kadar acıdı?” diye sorduğu sırada Leroy homurdanarak “Çünkü ben bir ateşim ve zavallı bebekte benim ateşimi kaldıramadı.” dediğinde Axel omzuna vurup “Alay etme Honest!” Perrie’ye yaklaşıp “Büyüden dolayı ağlamıştır. Bak şuan sakin.” dediğin de Perrie kafasını sallayıp bebeği kucağına aldı.
Yeğeninin kokusuyla sakinliğini koruyarak Leroy’a döndü.
“Kendini koruyacağı yaşa geldiği zaman büyü bozulacak ve enerjisi belli olacak Perrie.” ne konuşacağını sanki hissetmiş gibi konuştuğun da Perrie sadece kafasını salladı.
Axel, yanına yaklaştı. Kulağına eğilerek “Onun burada, bu zamanda kalması tehlikeli.” Dediğin de Perrie Axel’e bakarak. “Ama..” ne diyeceğini bilemeyerek Leroy’a döndüğünde Axel’den uzaklaştı. Leroy parmağını çenesine götürüp “Bence Axel haklı.” Dediğin de Perrie “Ne yapacağım o zaman?” Zamanda saklamayı öneriyorlardı. Tehlikeli bir şeydi. Ve bu bebek çok savunmasız kalırdı.
“Ne yapmamız gerektiğini biliyorsun, Perrie.” Leroy daha da yaklaşarak yüzüne düşen kızıl saç tutamlarını Perrie’nin yüzünden çekip bebeği saran ellerini sardı elleri. Bunları yaparken gözlerini kahverengi gözlerden çekmedi. Perrie sertçe yutkunduğu sırada bebeği ondan alıp kendi göğsüne bastırdı. Bebekten ayrılmasını istemiyordu ama ikisinin de iyiliği için bu gerekliydi. En azından zaman kazandırırdı.
Bir şey diyemedi, Axel yanına yaklaşıp ona destek olabilmek için koluna girdi.
Axel de üzülüyordu. Bebeğin anne ve babası Perrie gibi onun dostuydu. Dostunu ve dostlarının emanetini korumaları gerekiyordu.
Odaya aniden Axel’in kuzeni girdi. “Haberlerde Perrie var!” dediğin de Leroy son kez Perrie ve Axel’e baktı. .
“Çabuk ol, vaktimiz yok.” Dediğin de Leroy kafasını salladı. “Kime emanet edeceksin?” diye sordu Perrie ağlamaktan kuruyan sesiyle.
“Kraliyet ailesine emanet edeceğim.” Dediğin de hepsi şaşırdı.
“Ama..”
“Bir şey olmaz Perrie. Hem fena mı olur bu bebek krallığımın yıkılmaması için çabalar.” Dedi sahte eğlenceyle.
Bebeğin minik elini tuttu ve zamanda akmaya başladılar. Lero,y geçmişte nereye gideceğini biliyordu.
1803.
Aynı tarihte doğan ve ölen bebek.
Bebeği 1803 yılında çocuğu ölen Leydi Gloria’ya verecekti. Planı basit ve kolaydı. Onda ki güç bebeği korurdu. Biliyordu ve inanıyordu.
Bebeği ölen bebeğin beşiğine koydu. Yatakta oturan kadının yanına gitti ve gülümseyerek önünde çöktü. Kadın elinde ki patikle oynuyordu. “Leydi’m.” Dediğin de genç kadın kafasını kaldırıp Leroy’un yeşil gözleriyle buluştu.
Bilmesi gerekenleri anlattı o gece sadece. Bebeğin tehlike olduğunu, gelecekte arandığını söyledi.
Gloria avucunda ki patiği Leroy’e verdi. “Ona ver bunu. Onun emaneti bende güvende kalırken patikte onda güvende olacağını bildiğimi söyle.” Dedi.
Leroy gülümsedi. Karşısın da ki Leydi Gloria da güç vardı. Her şeyi yapardı. Krallığın en iyi ateş sahiblerindendi.
Artık bebek onun üçüncü kızıydı. Gloria ayağa kalkıp bebeğin yanına gitti. Gözleri bebeğin gözleriyle buluştuğu sırada bebek Gloria’ya karşı gülümsedi.
“Lenora Perla..” dedi Gloria. Bebeğin artık Gloria sayesinde bir ismi de olmuştu.
Gloria da ki güç sayesinde Perla ışık saçacaktı krallığa.
Gloria gülümsedi. Çok güzeldi. Gözleri, kahverengi ve gri saçlarına inat maviydi sanki. O kadar uyumsuz bir renk olmasına rağmen çok güzeldi.
Beyaz teninden yükselen koku ile gülümsedi leydi. Bebek gibi kokuyordu. Tebessümü daha çok arttı.
Leroy geriye doğru adım atıp son kez karşısında ki güzel manzaraya bakıp kendi zamanına Perrie’ye destek olmaya döndü elinde ki mavi patikle. Leydinin ölen oğluna ait patik artık Perrie’ye emanetti.

-Ve VİSAL’de böylelikle başlamış oldu.-

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

23okunma 7beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…