Vebal

Annesinin terk edişiyle yıkılan, babasının ölümünden sonra yapayalnız kalan Efsun Işıl Soylu’nun omuzlarında büyük bir enkaz vardır. İkizi Işık’ın işlediği suçun bedelini ödemek için her şeyi göze alır. Çünkü ikizi onun için bir kardeşten ötedir.
Alparslan Kılıç; Adana’nın sert kanını taşıyan, itibarının sarsılmasının ardından intikam için her şeyi yapmaya hazırdı.
Karşısındakinin suçlu Işık değil, masum Efsun olduğunu bilmeden onu kendi karanlık dünyasına hapseder.
Nefretin aşka evrildiği bu yolda, her sır ödenmesi gereken birer vebaldir.
Fakat aşk mükemmel olduğu kadar öldürücü de olabilir.

🥀
“Gitme Efsun…” dedi ilk defa bu kadar çaresiz bir sesle.
Arkamı dönüp ona baktım gecenin karanlığında. “Efsun değil benim adım!” Diye bağırdım. “Işıl diyeceksin!”
Başını iki yana salladı. “Sana Işıl dediğim gün öldüğüm gün olsun.” 🥀

O an ikisi de bilmiyordu ki ağızdan çıkan her bir söz kader için bir ilmekti.