8. bölüm · Vatan Meselesi
8. Bölüm
Odama geldim ve kapıyı çarparak kapattım. Neden çarptığımı ben de bilmiyordum. Ama sinirlenmiştim. Bunu çok iyi biliyordum.
Öküz ya. Sinirimi bozmuştu bir kere. Ya ben ne güzel pansumanını yapıp sakin sakin oturacaktım.
Ne diye sinirimi bozuyordu.
Yatağa uzandım. Tavana bakmaya başladım. O an aklıma geldi, dudakları dibimdeydi. İç sesim kesinlikle öp diye bağırmıştı ama irademe sahip çıkmıştım ve öpmemiştim.
İç sesim daha doğrusu, tamamen aşksal ve duygusal düşünen tarafım öpmemi istiyordu.
Kapı çalındı. Gir dedim. Kapıyı açtı ve kapının pervazına yaslandı. Ne var dercesine kafamı salladım.
Bir şey yok dercesine kafasını salladı. Dik dik bakmaya başladım.
O da benim bakışlarıma karşın sırıtıyordu. Yaslandığı yerden doğruldu ve yanıma gelip yatağa oturdu. Dikleştim olduğum yerde.
Biraz daha yaklaştı. " Az önce dediğime kırıldın sanırım." dedi. Ne alakaya ben unutmuştum bile onu.
"Evet" dedim tek düze bir sesle. Biraz daha yaklaştı. " Kusura bakma, anlık dediğim bişey. Çok ta anlam katma yani."
Ne anlam katacaktım be. "Ne anlam katacağım be." dedim. Maşallah bana içim dışım temiz bir insanım ben.
"Bilemiyorum ne anlam katacağını. Kapıyı çarpınca çok sinirlendiğini varsaydım da. Hem... neyse"
"Ne neyse? Niye yarıda bırakıp benim sinirlerimle oynuyorsun ya. Tamamla cümleni."
"Gerek yok. Niye geldiğimi de anladın böylelikle. Sana iyi akşamlar." dedi ve çıktı.
Gece saat 4 olmuştu ama ben hala uyuyamamıştım çünkü uyku tutmuyordu. Bugün kahve içmediğimi fark ettim.
Koridorun ışığı yanmıyordu. Demek ki uyuyordu. O zaman rahatça hareket edebilirdim.
Kahveyi makineye koydum ve kahveye bakmaya başladım. Neden kahveye baktığımı bilmiyordum. Kahveyi kupaya döktüm ve arkamı döndüm.
Önümde bir şey gördüm. Kahve az daha elimden düşecekti ama karanlıkta net göremediğim şey kupayı aldı ve tezgaha bıraktı.
Tam donmayı aşıp çığlığı basacaktım ki yine o şeyin eli bu seferde ağzıma kapandı.
Korkmuyordum çünkü lojmana izni olmayan giremezdi.
Sadece refleksle bağıracaktım o kadar. Ama Yağız'ın alnı alnıma yaslandı. Ağzımı kapatan eli yanağıma çıktı.
Umarım kalbimin sesini duymuyordu ya. Yoksa rezil olmuştum hemde çok fena.
"Korkuttuysam özür dilerim." dedi ve gerçekten hiç beklemediğim bir şey yaptı.
Dudaklarını dudaklarıma kapadı.
___________________________________
İyi okumalaaarr
