Bölümler 3Şu an: 2.Bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Dün gece uyuyamamıştım karnıma hafif sancılar giriyordu hazır mıydım o görüntüye bilmiyorum ama buna mecburdum bildiğim tek şey buydu.
Yataktan kalkıp banyoya yöneldim kısa bir duş alıp saçlarımı kuruladım odaya döndüm makyaj masama oturdum saçlarımı maşayla dalgalı yaptım hafif makyaj yapıp ayağa kalktım makyaj eşyalarımıda bavula attım ve dün ayırdığım elbiseyi giyindim.
Çantamı alıp odadan çıktım bavulları hizmetliler arabaya yerleştirdi olan biteni izliyordum babam arabasına bende kendi arabama geçtim.
......
Nikâh salonuna gelmiştik. Derin bir nefes alıp arabadan indim. Elbisemin eteklerini düzelterek çantamı omzuma astım. Babam kendi arabasından inip yanıma geldi.
-Hazır mısın kızım?
-Pek sayılmaz.
Babam hafifçe gülümsedi.
-Her şey güzel olacak, merak etme.
-Umarım baba.
Kolunu omzuma atıp beni kendine çekti. Birlikte nikâh salonuna doğru ilerledik. Kapıdan içeri girdiğimizde gözlerim etrafta dolaştı. Oldukça kalabalıktı. Masaların çoğu dolmuş, insanlar kendi aralarında sohbet ediyordu.
Sevda'yı gördüğümde istemsizce duraksadım. Beyaz nikâh elbisesinin içinde oldukça güzel görünüyordu. Bizi fark edince yüzünde kocaman bir gülümsemeyle yanımıza geldi.
Sevda: Haluk!
Babamın yanına gelip ona sarıldı. Ardından bana döndü.
Sevda: Ah, güzel kızım! Sonunda geldiniz.
İki yanağımdan öptü.
-Merhaba Sevda Hanım.
Sevda:ne kadar güzel olmuşsun.
-Siz de çok güzelsiniz.
Sevda: Teşekkür ederim canım. Biraz heyecanlıyım, kusura bakma. Sabah beri yerimde duramıyorum.
Babam gülerek araya girdi.
Haluk: Sabah beri aynı şeyi söylüyor.
Sevda: E söyleyeceğim tabii, insan her gün evlenmiyor!
Gülümsememe engel olamadım. Sevda gerçekten tatlı bir kadındı. Bana karşı da oldukça ilgiliydi. Yine de insanın alıştığı hayatın değişmesi kolay değildi.
Sevda: Bu arada oğlum da geldi. Sizi tanıştırayım istiyorum.
Tam o sırada arkamızdan bir erkek sesi duyuldu.
Yaman: Anne, beni mi arıyordun?
Sesin geldiği tarafa döndüm.
Uzun boylu, geniş omuzlu, koyu saçlı bir adam bize doğru geliyordu. Üzerinde siyah bir takım elbise vardı. Ceketini açık bırakmış, gömleğinin kollarını hafifçe kıvırmıştı. Bir elinde telefonuyla oynuyordu.
Sevda gülümseyerek oğluna döndü.
Sevda: Gel bakalım. Seni biriyle tanıştıracağım.
Adam yanımıza geldiğinde gözleri önce annesine, ardından bana çevrildi.
Sevda: Yaman, bu Haluk'un kızı. Kayra, bu da benim oğlum Yaman.
Yaman elini uzattı.
Yaman: Memnun oldum.
Elini sıktım.
-Ben de.
Yaman: Güzel isimmiş.
-Teşekkür ederim.
Yaman hafifçe gülümsedi.
Yaman: Anlaşacağız gibi duruyor.
-O kadar emin olma.
Sevda ikimize bakıp kahkaha attı.
Sevda: Allah'ım, daha şimdiden başladınız. Ben sizi çok seveceğim galiba.
Yaman annesinin yanağına bir öpücük kondurdu.
Yaman: Sen yeter ki mutlu ol anne.
Bu söz üzerine Sevda'nın yüzündeki gülümseme biraz daha büyüdü.
Babamla Sevda birbirlerine bakarken ben de etrafıma göz gezdirdim. Yaman telefonunu cebine koyup arkadaşlarının yanına gitti.
Bir süre sonra nikâh saati geldi. Herkes yerlerine geçerken ben de ön sıralardan birine oturdum. Babam ve Sevda nikâh memurunun karşısında yan yana duruyorlardı.
Babamın yüzündeki mutluluğu görmek beni de mutlu etmişti. Yıllardır ilk defa bu kadar huzurlu görünüyordu.
Nikâh memuru konuşmaya başladığında salondaki sesler kesildi.
Nikâh Memuru: Sayın Haluk, hiçbir baskı altında kalmadan, kendi özgür iradenizle Sayın Sevda'yı eş olarak kabul ediyor musunuz?
Haluk: Evet.
Alkış sesleri yükseldi.
Nikâh Memuru: Sayın Sevda, siz de Sayın Haluk'u eş olarak kabul ediyor musunuz?
Sevda'nın gözleri dolmuştu.
Sevda: Evet.
Nikâh memuru ikisini karı koca ilan ettiğinde salon alkışlarla doldu. Babam Sevda'nın elini öpüp alnına küçük bir öpücük kondurdu.
Ayağa kalkıp onları alkışladım.
Yaman da birkaç adım önümde duruyordu. Annesine bakarken yüzündeki gururlu ifadeyi fark ettim. Sonuçta ikimizin de istediği aynı şeydi. Ailelerimizin mutlu olması.
Nikâh sonrasında yanlarına gidip babama sarıldım.
- Mutluluklar baba,Sevda hanım.
Haluk: Sağ ol kızım.
Sevda:Sağ ol kızım.
******
Bölüm etkileşimi
