35. bölüm / 55
Umutsuz AşkBölüm 35
Bölümler 55Şu an: Bölüm 35
- 1 1. Bölüm112 kelime
- 2 2. Bölüm112 kelime
- 3 3. Bölüm97 kelime
- 4 4. Bölüm150 kelime
- 5 5. Bölüm146 kelime
- 6 6. Bölüm138 kelime
- 7 7. Bölüm139 kelime
- 8 8. Bölüm144 kelime
- 9 9. Bölüm122 kelime
- 10 10 . Bölüm136 kelime
- 11 Bölüm 11148 kelime
- 12 Bölüm 12119 kelime
- 13 Bölüm 13214 kelime
- 14 Bölüm 14164 kelime
- 15 Bölüm 15190 kelime
- 16 Bölüm 16122 kelime
- 17 Bölüm 17183 kelime
- 18 Bölüm 18135 kelime
- 19 Bölüm 19181 kelime
- 20 Bölüm 20462 kelime
- 21 Bölüm 21199 kelime
- 22 Bölüm 22312 kelime
- 23 Bölüm 23227 kelime
- 24 Bölüm 24172 kelime
- 25 Bölüm 25314 kelime
- 26 Bölüm 26309 kelime
- 27 Bölüm 26286 kelime
- 28 Bölüm 27135 kelime
- 29 Bölüm 29207 kelime
- 30 Bölüm 30206 kelime
- 31 Bölüm 31196 kelime
- 32 Bölüm 32109 kelime
- 33 Bölüm 33148 kelime
- 34 Bölüm 34203 kelime
- 35 Bölüm 35234 kelime · Okuduğun bölüm
- 36 Bölüm 36268 kelime
- 37 Bölüm 37305 kelime
- 38 Bölüm 38195 kelime
- 39 Bölüm 39210 kelime
- 40 Bölüm 40181 kelime
- 41 Bölüm 4134 kelime
- 42 Sebebi Yar 42.Bölüm68 kelime
- 43 Bölüm 43176 kelime
- 44 Bölüm 44154 kelime
- 45 Bölüm 45163 kelime
- 46 Bölüm 46193 kelime
- 47 Bölüm 47222 kelime
- 48 Bölüm 48149 kelime
- 49 Bölüm 49115 kelime
- 50 Bölüm 50139 kelime
- 51 Bölüm 51209 kelime
- 52 İyi ki sen270 kelime
- 53 Bölüm 53130 kelime
- 54 Bölüm 54120 kelime
- 55 Bölüm 55177 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Huzurun Tarifi
Sayım bitmişti.
Ama bizim için gün henüz bitmemişti.
İkimiz de sanki hiç çalışmamış, hiç yorulmamış gibiydik.
Yorgunluğun yerini huzur almıştı.
Güzel, sakin bir yere arabayı park ettik.
Bir süre hiçbir şey konuşmadık.
Sadece sessizliği dinledik.
Sonra arabada biraz uyumaya karar verdik.
Belki kulağa sıradan geliyor.
Ama benim için o anlar, dünyanın en huzurlu anlarıydı.
Ne bir telaş vardı...
Ne de yetişmemiz gereken bir yer.
Sadece ikimiz ve kocaman bir sessizlik...
İnsan bazen en büyük huzuru, sevdiği kişinin yanında hiçbir şey yapmadan da bulabiliyormuş.
Bir süre sonra evlerimize döndük.
Kalan uykumuzu tamamladık.
Derken saat altı oldu.
Yine hazırlandım.
Hasretimize daha fazla dayanamadık.
Tekrar buluştuk.
Bu kez bir gölün kıyısına gittik.
Hava çok güzeldi.
Ben de farklı bir şey yapmak istemiştim.
Yanımda boyama getirmiştim.
Birlikte oturduk.
Boyamızı özenle renklendirmeye başladık.
Renkler sayfaya yayılırken, sohbetimiz de hiç bitmedi.
Yaklaşık iki saat sonra eserimizi tamamladık.
İkimiz de çocuklar gibi mutlu olmuştuk.
Sonra bol bol fotoğraf çektik.
Birlikte güldük.
O güzel günü, hatıralarımıza bir yenisini daha ekleyerek ölümsüzleştirdik.
Ama yine akşam olmuştu.
Ve yine en zor an gelmişti.
Vedalaşma vakti...
Birbirimize son kez sarıldık.
Alnımızı birbirimize yasladık.
Birbirimizin kokusunu içimize çektik.
Küçük bir öpücükle vedalaştık.
Sonra herkes kendi evine doğru yola çıktı.
O gece yatağıma uzandığımda yüzümde huzurlu bir gülümseme vardı.
Çünkü mutluluk bazen gösterişli planlarda değil...
Sevdiğin insanla paylaştığın en sade, en samimi anların içinde saklıdır.
Ve o gün, kalbimde daima tebessümle hatırlayacağım günlerden biri oldu.
Bölüm etkileşimi
