27. bölüm / 63
Umutsuz AşkBölüm 26
Bölümler 63Şu an: Bölüm 26
- 1 1. Bölüm112 kelime
- 2 2. Bölüm112 kelime
- 3 3. Bölüm97 kelime
- 4 4. Bölüm150 kelime
- 5 5. Bölüm146 kelime
- 6 6. Bölüm138 kelime
- 7 7. Bölüm139 kelime
- 8 8. Bölüm144 kelime
- 9 9. Bölüm122 kelime
- 10 10 . Bölüm136 kelime
- 11 Bölüm 11148 kelime
- 12 Bölüm 12119 kelime
- 13 Bölüm 13214 kelime
- 14 Bölüm 14164 kelime
- 15 Bölüm 15190 kelime
- 16 Bölüm 16122 kelime
- 17 Bölüm 17183 kelime
- 18 Bölüm 18135 kelime
- 19 Bölüm 19181 kelime
- 20 Bölüm 20462 kelime
- 21 Bölüm 21199 kelime
- 22 Bölüm 22312 kelime
- 23 Bölüm 23227 kelime
- 24 Bölüm 24172 kelime
- 25 Bölüm 25314 kelime
- 26 Bölüm 26309 kelime
- 27 Bölüm 26286 kelime · Okuduğun bölüm
- 28 Bölüm 27135 kelime
- 29 Bölüm 29207 kelime
- 30 Bölüm 30206 kelime
- 31 Bölüm 31196 kelime
- 32 Bölüm 32109 kelime
- 33 Bölüm 33148 kelime
- 34 Bölüm 34203 kelime
- 35 Bölüm 35234 kelime
- 36 Bölüm 36268 kelime
- 37 Bölüm 37305 kelime
- 38 Bölüm 38195 kelime
- 39 Bölüm 39210 kelime
- 40 Bölüm 40181 kelime
- 41 Bölüm 4134 kelime
- 42 Sebebi Yar 42.Bölüm68 kelime
- 43 Bölüm 43176 kelime
- 44 Bölüm 44154 kelime
- 45 Bölüm 45163 kelime
- 46 Bölüm 46193 kelime
- 47 Bölüm 47222 kelime
- 48 Bölüm 48149 kelime
- 49 Bölüm 49115 kelime
- 50 Bölüm 50139 kelime
- 51 Bölüm 51209 kelime
- 52 İyi ki sen270 kelime
- 53 Bölüm 53130 kelime
- 54 Bölüm 54120 kelime
- 55 Bölüm 55177 kelime
- 56 Bölüm 56208 kelime
- 57 Bölüm 58121 kelime
- 58 Bölüm 59115 kelime
- 59 Bölüm 60142 kelime
- 60 Bölüm 61130 kelime
- 61 Bölüm 61141 kelime
- 62 Bölüm 63129 kelime
- 63 Bölüm 64268 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yarenler Parkı
Bir süre sonra bulunduğumuz yer içimize sinmemeye başladı.
İkimiz de aynı şeyi hissediyorduk.
Ben,
"Bildiğim güzel bir yer var... Yarenler Parkı." dedim.
Hiç düşünmeden,
"Tamam." dedi.
Birbirimize olan güvenimiz tamdı.
Nereye gidersek gidelim, önemli olan yan yana olmamızdı.
Hemen kalktık ve Yarenler Parkı'na doğru yola çıktık.
Vardığımızda tam hayal ettiğim gibiydi.
Sessiz...
Sakin...
Huzur dolu...
Etrafta neredeyse kimse yoktu.
Sanki bütün şehir susmuştu da sadece biz konuşuyorduk.
Yan yana oturduk.
Bir süre hiçbir şey söylemedik.
Bazen en güzel sohbet, sessizliktir.
Sadece birbirimizin gözlerinin içine baktık.
Zaman durmuş gibiydi.
O an ne telefon vardı ne de başka bir düşünce...
Sadece ikimiz vardık.
İkimizin de aklı birbirindeydi.
Tam bana yaklaşacak, bana sarılacak gibi oldu.
Derken...
Bir anda arkamızdan güçlü bir ışık vurdu.
Bir anlığına ne olduğunu anlayamadık.
Sanki bir filmin tam en romantik sahnesindeydik de yönetmen "Kes!" demişti.
Organize etsek ancak bu kadar denk gelirdi.
Birbirimize bakıp gülmeye başladık.
Tam o sırada zabıtalar yanımıza geldi.
İlk sordukları soru ise...
"Siz içtiniz mi?" oldu.
O an şaşkınlıktan ne diyeceğimizi bilemedik.
Sonra istemsizce güldük.
Kalkmamız bir oldu.
Yerimizi değiştirdik.
Bu kez daha sakin, daha gözlerden uzak bir yer aramaya başladık.
Kendi kendime gülerek,
"Biz hiçbir şey yapmadık ama sanki suçüstü yakalanmış gibiyiz." diye düşündüm.
Belki de aşk insanı biraz şaşkınlaştırıyor.
Heyecandan ne yapacağını bilemiyorsun.
Normalde rahatça söyleyeceğin cümleleri bile unutuyorsun.
Ama bütün bu tatlı telaşın içinde bir şeyi çok net hissettim.
O gün, sevgimizin ne kadar gerçek olduğunu bir kez daha anladım.
Çünkü yaşadığımız aksiliklere rağmen moralimiz bozulmadı.
Birlikte gülmeye devam ettik.
Ve gün yavaş yavaş sona erdi.
Eve dönerken son kez dönüp parka baktım.
İçimden sessizce,
"Hoşça kal, Yarenler Parkı..." dedim.
Çünkü bazı yerler sadece bir park değildir.
İnsan, en güzel anılarını bıraktığı yerleri ömrü boyunca unutmaz.
Bölüm etkileşimi
