34. bölüm / 63
Umutsuz AşkBölüm 34
Bölümler 63Şu an: Bölüm 34
- 1 1. Bölüm112 kelime
- 2 2. Bölüm112 kelime
- 3 3. Bölüm97 kelime
- 4 4. Bölüm150 kelime
- 5 5. Bölüm146 kelime
- 6 6. Bölüm138 kelime
- 7 7. Bölüm139 kelime
- 8 8. Bölüm144 kelime
- 9 9. Bölüm122 kelime
- 10 10 . Bölüm136 kelime
- 11 Bölüm 11148 kelime
- 12 Bölüm 12119 kelime
- 13 Bölüm 13214 kelime
- 14 Bölüm 14164 kelime
- 15 Bölüm 15190 kelime
- 16 Bölüm 16122 kelime
- 17 Bölüm 17183 kelime
- 18 Bölüm 18135 kelime
- 19 Bölüm 19181 kelime
- 20 Bölüm 20462 kelime
- 21 Bölüm 21199 kelime
- 22 Bölüm 22312 kelime
- 23 Bölüm 23227 kelime
- 24 Bölüm 24172 kelime
- 25 Bölüm 25314 kelime
- 26 Bölüm 26309 kelime
- 27 Bölüm 26286 kelime
- 28 Bölüm 27135 kelime
- 29 Bölüm 29207 kelime
- 30 Bölüm 30206 kelime
- 31 Bölüm 31196 kelime
- 32 Bölüm 32109 kelime
- 33 Bölüm 33148 kelime
- 34 Bölüm 34203 kelime · Okuduğun bölüm
- 35 Bölüm 35234 kelime
- 36 Bölüm 36268 kelime
- 37 Bölüm 37305 kelime
- 38 Bölüm 38195 kelime
- 39 Bölüm 39210 kelime
- 40 Bölüm 40181 kelime
- 41 Bölüm 4134 kelime
- 42 Sebebi Yar 42.Bölüm68 kelime
- 43 Bölüm 43176 kelime
- 44 Bölüm 44154 kelime
- 45 Bölüm 45163 kelime
- 46 Bölüm 46193 kelime
- 47 Bölüm 47222 kelime
- 48 Bölüm 48149 kelime
- 49 Bölüm 49115 kelime
- 50 Bölüm 50139 kelime
- 51 Bölüm 51209 kelime
- 52 İyi ki sen270 kelime
- 53 Bölüm 53130 kelime
- 54 Bölüm 54120 kelime
- 55 Bölüm 55177 kelime
- 56 Bölüm 56208 kelime
- 57 Bölüm 58121 kelime
- 58 Bölüm 59115 kelime
- 59 Bölüm 60142 kelime
- 60 Bölüm 61130 kelime
- 61 Bölüm 61141 kelime
- 62 Bölüm 63129 kelime
- 63 Bölüm 64268 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Sayım Gecesi
Sayım başlamadan önce birlikte biraz oturduk.
O gün moralim pek yerinde değildi.
Bunu benden söylememe gerek kalmadan anlamıştı.
Sonra bana küçük bir hediye uzattı.
Belki başkaları için sıradan bir hediyeydi.
Ama benim için öyle değildi.
O, bir eşya değildi.
Bana değer verildiğini hissettiren, ömür boyu unutamayacağım bir hatıraydı.
İçimde tarifsiz bir mutluluk oluştu.
O an sadece ona bakıp içimden,
"Seni seviyorum." dedim.
Sonra birlikte güzel vakit geçirdik.
Bazı anlar vardır ya...
Ne kadar anlatırsan anlat, eksik kalır.
İşte o gün de öyleydi.
Anlatılmaz...
Yaşanır.
Vakit gelince envanter yapacağımız mağazaya doğru yola çıktık.
Mağaza oldukça büyüktü.
Herkes saatin gelmesini bekliyordu.
Sonunda görev dağılımı yapıldı.
Herkese sayacağı bölgeler verildi.
Biz de işimize koyulduk.
Birlikte saymaya başladık.
İşe öyle dalmıştık ki zamanın nasıl geçtiğini anlamadık.
Arada birbirimize bakıp gülümsüyor, bazen de yaptığımız küçük hatalara birlikte gülüyorduk.
Belki sayım kusursuz değildi.
Hatta müdür bile biza kafayı takmıştı. Sinir bozucu idi
Sen kendi işine baksana.
Belki bazı yerleri tekrar kontrol etmek gerekti.
Ama o gecenin güzelliği, rakamlarda değil; birlikte emek vermemizdeydi.
Yorgunduk...
Ama mutluyduk.
Sonunda sayım bitti.
Mağazadan çıkarken üzerimde tatlı bir yorgunluk vardı.
O gece bana bir kez daha şunu öğretti:
Sevdiğin insanla geçirilen en sıradan an bile, yıllar sonra hatırlanacak en güzel hatıraya dönüşebiliyor.
Bölüm etkileşimi
