Bölüm 3 – Hayallerin Peşinde

Cemre, sabah erkenden sessizce evden çıktı.
Annesine sadece “Okula gidiyorum,” demişti.
Otobüs terminaline vardığında kalbi hızlı atıyordu.
Bu, hayatındaki belki de en cesur adımlardan biriydi.

Seçmelerin yapılacağı binaya girdiğinde içerisi sessizdi.
Bir köşede bekleyen diğer adaylar vardı.
Herkes kendi dünyasındaydı, kimse kimseye bakmıyordu.
Sıranın kendisine gelmesini bekledi.

Adı çağrıldığında derin bir nefes aldı, sahneye çıktı.
Jüri karşısında durdu, ezberlediği tiradı söyledi.
Sesi zaman zaman titredi ama yüreğindeki inanç güçlüydü.
Kimse alkışlamadı, sadece dikkatle dinlediler.

Performansını bitirdiğinde jüri sessizdi.
Cemre, o an orada bulunmanın, denemenin bile büyük bir adım olduğunu düşündü.
Sahneden inerken kalbi hafifledi.
Bir adım daha atmıştı hayallerine doğru.

Otobüse bindiğinde gözleri pencereden dışarı bakıyordu.
İçinde hem korku hem umut vardı.
Ya kabul edilirse? Ya edilmezse?
Ama en önemlisi; artık denemişti.