Giriş

-Geçmiş Zaman-

Kralın sarayı kışın soğuk rüzgarlarının etkisiyle, karanlık ve huzursuz bir sessizliğe bürünmüştü. İçeride, tahtın etrafında toplanan herkes, büyük bir gerginlikle nefes alıyordu. Küçük Lord, kalbinin derinliklerinde hissettiği öfke ile Babasının karanlık gözlerine bakıyordu. Karanlık Hükümdar, pencereden dışarıya doğru sinirle bakarken, tüm bu karışıklığın sebebi olan kişi, sarayın bir köşesinde ağlamaktan zar zor tutunabiliyordu. Her bir damla gözyaşı Küçük Lord’un içindeki volkanın daha da büyümesine sebep oluyordu.

Küçük Lord, sevdiği kızın acısını hissediyor, kalbinde ona olan sevgisi ile dolup taşıyordu. Babasının yasakları onları birbirinden ayırmak için yeterli değildi. O anda ne kralın öfkesi ne de sarayın sert duvarları ona engel olabilirdi. Kılıcın sıkı sıkı tuttuğunda elindeki kaslar gerildi. Sinirinden her bir parmağını kılıcının sapına bastırıyordu. Sevdiği kızın üzgün yüzünü son bir kez gördü ve gözlerinden süzülen; yaşlar, içinde bir yangını başlattı..

Büyük kardeşi, o anda kenarda sessizce durmuş, kafasını eğmişti. Küçük Lord, abisinin sessizliğini fark etti; belki de içinde bulunduğu bu daracık dünyada, onun da bir çıkarı vardı. Ama bu gece, hiçbir şeyin önemi yoktu. Büyük Lord’un karısı da köşede başı eğik bir şekilde duruyordu, düşüncelere dalmıştı. O, hiç bir şeyin içinde yer almamıştı; ancak büyük bir anlayışla bekliyordu. Her şeyin farkındaydılar, ama kimse sesini çıkaramıyordu.

Küçük Lord öfkesine hakim olamayarak, son bir kez babasına döndü. "Baba," dedi, sesi kararlı ve keskin bir şekilde " Kabul at veya inkar et, o benim kaderim. Bunu durdurman mümkün değil! " Sözleri çelik gibi sertti, ama içinde hiçbir tehdit barındırmıyordu. Bu, sadece bir irade beyanıydı. Herkes bir solukta durdu. Sarayın duvarları, bu sözlerin yankısı altında titredi...

Kızın göz yaşları hala süzüledursun, Küçük Lord bir adım daha attı, sevdiği kızın elinden tuttu ve sarayın dışına, soğuk kışın bilinmezliğine doğru yürüdü.

Kimse ona engel olmadı. Kralın emirleri, abisinin hüzünlü bakışları, her şey geride kaldı. Onlar, artık uzaklardaydılar; ya birbirlerine doğru giden yolda, sarayın kasvetinden çok daha öte bir geleceği kucaklayacaklardı ya da gecmisin kehaneti herkesi sarmalamak için hazırda bekliyordu..

_______________

Selammm 💫
Paylaştığım ilk kurgum. Umarım okurken keyif alırsınız. 🪻

-Rav