Bölüm 9

TESADÜFÜN ADI AŞK

9. BÖLÜM: TESADÜF OLMAKTAN ÇIKTI

1. Sıradan Bir Gün

Pazartesi sabahı Mila üniversiteye geldiğinde telefonuyla ilgileniyordu. Kampüsün girişinde arkadaşını beklerken birden önünde tanıdık bir gölge belirdi.

Kai: Günaydın.

Mila başını kaldırdı.

Mila: Günaydın. Bugün kimi rahatsız etmeye geldin?

Kai: Seni bulmam çok zor olmadı.

Mila: Ne büyük başarı.

Kai gülümsedi.

Kai: Hafta sonu nasıldı?

Mila: Güzeldi. Özellikle lunapark.

Kai: Demek güzel vakit geçirmişsin.

Mila: Evet. Sen de fena değildin.

Kai: Bunu iltifat olarak kabul ediyorum.

Mila cevap verecekken arkadaşı yanlarına geldi.

Arkadaşı: Mila, geliyor musun?

Mila: Geliyorum!

Mila Kai’ye döndü.

Mila: Görüşürüz.

Kai: Görüşürüz.

2. Beklenmedik Bir Davet

Öğle arasında Mila kampüsün bahçesinde oturuyordu. Kai elinde iki kahveyle yanına geldi.

Kai: Birini senin için aldım.

Mila şaşkınlıkla kahveye baktı.

Mila: Benim ne sevdiğimi nereden biliyorsun?

Kai: Geçen gün kafede söylemiştin.

Mila: Hatırlamışsın.

Kai: Arada sırada dinliyorum.

Mila kahveyi aldı.

Mila: Teşekkürler.

Kai karşısındaki sandalyeye oturdu.

Kai: Bu akşam boş musun?

Mila: Neden?

Kai: Yeni açılan bir restoran var. Birlikte gidebiliriz.

Mila: Yine mi buluşma?

Kai: İstemiyorsan gelme.

Mila kahvesinden bir yudum aldı.

Mila: Saat kaçta?

Kai gülümsedi.

Kai: Yedide.

3. Akşam Hazırlığı

Mila akşam evine geldiğinde biraz dinlendi. Ardından hazırlanmak için odasına geçti.

Bu kez koyu bordo renkli, zarif bir elbise seçti. Saçlarını açık bıraktı ve küçük bir çanta aldı.

Kai tam saat yedide kapısının önündeydi.

Mila kapıyı açtı.

Kai: Hazır mısın?

Mila: Evet. Beklettim mi?

Kai: Hayır. İlk kez zamanında geldin.

Mila: Daha kapıdan çıkmadan başladın.

Kai gülerek kenara çekildi.

Kai: Hadi, gidelim.

4. Restoranda

Restoranın içi oldukça şıktı. Pencere kenarındaki masaya oturdular.

Siparişlerini verdikten sonra sohbet etmeye başladılar.

Kai: Üniversiteden önce nasıldın?

Mila: Nasıl yani?

Kai: Hep böyle dik başlı mıydın?

Mila güldü.

Mila: Evet. Sen de hep böyle kendini beğenmiş miydin?

Kai: Büyük ihtimalle.

Mila: En azından kabul ediyorsun.

Kai: Seninle tartışmak için bazen haklı olduğumu kanıtlamama gerek kalmıyor.

Mila: Çünkü çoğu zaman haksızsın.

Kai güldü.

Yemekleri geldiğinde Mila tabağından küçük bir parça aldı.

Mila: Burası gerçekten güzelmiş.

Kai: Beğenmene sevindim.

Mila: Seçimin fena değil.

Kai: Bunu da iltifat olarak kabul ediyorum.

5. Küçük Bir Yürüyüş

Yemekten sonra dışarı çıktılar. Hava serin olduğu için Mila ceketini omuzlarına aldı.

Bir süre sokaklarda yürüdüler. Vitrinlere baktılar, müzik çalan küçük bir dükkânın önünde durdular.

Kai, Mila’nın bir vitrine dikkatle baktığını fark etti.

Kai: Beğendin mi?

Mila: Şu küçük kolyeyi. Çok zarifmiş.

Kai vitrini inceledi.

Kai: İstersen içeri girelim.

Mila: Sadece bakıyordum.

Kai: Bakmak yasak değil.

İçeri girdiler. Mila kolyeyi yakından inceledi ama satın almamaya karar verdi.

Dışarı çıktıklarında Kai ona döndü.

Kai: Neden almadın?

Mila: Çünkü her beğendiğim şeyi almak zorunda değilim.

Kai: Mantıklı.

Mila: Bazen mantıklı olabiliyorsun.

Kai: Bunu arkadaşlarıma anlatmalıyım. Sen beni övdün.

Mila kahkaha attı.

6. Biraz Daha Yakın

Eve dönmek için arabaya doğru yürürlerken Mila’nın çantasının fermuarı açıldı. İçindeki küçük eşyalar yere döküldü.

Mila: Ah, harika!

Kai hemen eğilip düşenleri toplamaya başladı.

Kai: Dur, yardım edeyim.

Mila da yanına eğildi. İkisi aynı anda küçük anahtarlığa uzanınca elleri birbirine değdi.

İkisi de bir an durdu.

Kai anahtarlığı alıp Mila’ya uzattı.

Kai: Buyur.

Mila: Sağ ol.

Mila ayağa kalkarken Kai de ona yer açtı.

Kai: Çantanı kontrol et. Başka bir şey düşmesin.

Mila: Tamam, anne.

Kai kahkaha attı.

Kai: Rica ederim!

7. Eve Dönüş

Kai, Mila’yı evine bıraktığında saat oldukça ilerlemişti.

Mila arabadan inmeden önce ona döndü.

Mila: Bu akşam güzeldi.

Kai: Bence de.

Mila: Restoranı beğendim.

Kai: Bir dahaki sefere başka bir yer deneriz.

Mila gülümsedi.

Mila: Bir dahaki sefere mi?

Kai: Olmayacak mı?

Mila kapıyı açtı.

Mila: Göreceğiz.

Kai: İyi geceler, Mila.

Mila: İyi geceler, Kai.

Mila binaya girdi.

Kai arabasında bir süre bekledi. Sonra telefonuna Mila’dan mesaj geldi.

Mila: Eve gidince haber ver. Geç oldu.

Kai mesajı okuyunca gülümsedi.

Kai: Tamam. Sen de iyi dinlen.

Mila: İyi geceler.

Kai arabasını çalıştırdı.

Artık karşılaşmaları yalnızca tesadüf değildi. İkisi de birbirini yeniden görmek için küçük bahaneler bulmaya başlamıştı.

Ama henüz bunu birbirlerine itiraf etmeye hazır değillerdi.

9. BÖLÜM SONU