Bölüm 6

TESADÜFÜN ADI AŞK

6. BÖLÜM: BİRAZ FAZLA YAKIN

1. Beklenmedik Sabah

Mila sabah üniversiteye geldiğinde kampüsün girişinde telefonuyla uğraşıyordu. Tam binaya girecekken arkasından bir ses duydu.

Kai: Günaydın, prenses.

Mila başını kaldırdı.

Mila: Senin sabahları başka işin yok mu?

Kai: Var. Ama seni rahatsız etmek daha eğlenceli.

Mila: En azından dürüstsün.

Kai gülerek onunla birlikte binaya girdi.

Koridorda yürürlerken Mila’nın çantasının askısı kapının koluna takıldı.

Mila: Ah! Bir dakika…

Kai hemen durdu.

Kai: Dur, yardım edeyim.

Yanına yaklaşıp çantanın askısını dikkatlice kurtardı.

Bir an aralarında çok az mesafe kalmıştı.

Mila başını kaldırdığında Kai’yle göz göze geldi.

Kai: Tamamdır.

Mila: Teşekkürler.

Kai: Üçüncü teşekkür. Bugün gerçekten özel bir gün.

Mila gülerek başını iki yana salladı.

2. Boş Sandalye

Öğle arasında Mila kafeteryaya gitti. Arkadaşları henüz gelmemişti. Boş bir masaya oturup telefonunu çıkardı.

Birkaç dakika sonra Kai elinde tepsisiyle geldi.

Kai: Burası boş mu?

Mila: Hayır.

Kai sandalyeyi çekti.

Kai: Ama üzerinde kimse oturmuyor.

Mila: Kai…

Kai: Tamam, tamam. Oturuyorum.

Mila gözlerini devirdi.

Bir süre sessizce yemeklerini yediler.

Sonra Kai, Mila’nın tabağındaki patateslerden birini aldı.

Mila hemen çatalını masaya bıraktı.

Mila: Sen ne yapıyorsun?

Kai: Patates alıyorum.

Mila: Kendi tabağında yok mu?

Kai: Seninkiler daha güzel görünüyor.

Mila: Bir daha alırsan çatalı eline batırırım.

Kai kahkaha attı.

Kai: Tehditlerin bile çok ciddi.

Mila istemeden gülümsedi.

Kai bunu fark etti.

Kai: Az önce güldün.

Mila: Hayır.

Kai: Gördüm.

Mila: Yanlış görmüşsün.

3. Yağmur Başlıyor

Dersler bittiğinde dışarıda yağmur başlamıştı.

Mila çantasından şemsiyesini çıkarmaya çalıştı ama bulamadı.

Mila: Harika. Şemsiyemi evde unutmuşum.

Tam o sırada Kai yanına geldi.

Kai: Benim şemsiyemin altına gelebilirsin.

Mila ona baktı.

Mila: Seninle mi?

Kai: Merak etme, ısırmam.

Mila: Ondan korkmuyorum zaten.

Kai şemsiyesini açtı. Mila biraz tereddüt ettikten sonra yanına geçti.

Yürümeye başladılar.

Şemsiye ikisine de yetiyordu ama Kai, Mila’nın yağmurda kalmaması için şemsiyeyi onun tarafına doğru tutuyordu.

Mila: Sen ıslanıyorsun.

Kai: Fark ettim.

Mila: Şemsiyeyi ortada tutsana.

Kai: Böyle daha iyi.

Mila ona kısa bir bakış attı.

Mila: Bugün neden bu kadar düzgün davranıyorsun?

Kai: Her zaman böyleyim.

Mila: Şu an ciddi misin?

İkisi de gülmeye başladı.

4. Küçük Bir An

Binanın girişine geldiklerinde yağmur hâlâ devam ediyordu.

Mila şemsiyeden çıkarken ayağı hafifçe kaydı.

Kai hemen kolundan tutarak dengesini sağlamasına yardım etti.

Kai: Dikkat etsene!

Mila: İyiyim, iyiyim.

Kai elini çekmeden önce yüzüne baktı.

Kai: Emin misin?

Mila bir an cevap vermedi.

Mila: Evet. Sağ ol.

Kai başını salladı.

Aralarında kısa bir sessizlik oluştu.

Sonra Mila hafifçe gülümsedi.

Mila: Bu arada… Şemsiyeyi benim tarafıma tuttuğun için teşekkür ederim.

Kai: Rica ederim.

Mila: Bugün gerçekten çok teşekkür ettim sana.

Kai: Ben de fark ettim. Yarın rekoru kırarsın artık.

Mila güldü.

5. Akşam Mesajı

Mila akşam evine geldiğinde rahat kıyafetlerini giyip koltuğa uzandı.

Telefonuna bir mesaj geldi.

Kai: Eve vardın mı?

Mila ekrana şaşkınlıkla baktı.

Mila: Evet. Neden?

Kai: Yağmur çok kötüydü. Merak ettim.

Mila: Sen gerçekten Kai misin?

Kai: Hayır, gizli ikiz kardeşiyim.

Mila: Komik değilsin.

Kai: Ama güldün.

Mila: Nereden biliyorsun?

Kai: Tahmin ettim.

Mila gülümseyerek telefonu elinde tuttu.

Mila: Sen de eve vardın mı?

Kai mesajı görünce bir süre ekrana baktı.

Kai: Evet, vardım.

Kai: Merak mı ettin, prenses?

Mila: Yanlış anlama. Sadece sordum.

Kai: Tabii, tabii.

Mila: İyi geceler, Kai.

Kai: İyi geceler, Mila.

Mila telefonu komodinin üzerine bıraktı.

Bir süre tavana baktı.

Kai hâlâ sinir bozucuydu. Hâlâ kendini beğenmişti. Hâlâ her fırsatta onunla uğraşıyordu.

Ama bugün…

Bugün biraz farklıydı.

Kai de kendi evinde telefonuna son kez baktı. Mila’nın iyi geceler mesajını yeniden okudu.

Sonra hafifçe gülümsedi.

İkisi de henüz birbirlerine bir şey söylemeye hazır değildi.

Ama aralarındaki mesafe, eskisi kadar uzak değildi.

6. BÖLÜM SONU