Bölüm 1

TESADÜFÜN ADI AŞK

1. BÖLÜM: İKİ GÜÇLÜ KARAKTER

08.00 — Mila’nın Evi

Büyük camlarından şehir manzarası görünen lüks dairede telefonun alarmı çaldı.

Mila gözlerini açıp saate baktı.

Mila: İlk gün… Hadi bakalım.

Yatağından kalktı, hazırlanıp gardırobundan kıyafetlerini seçti. Kahvaltısını yaptıktan sonra çantasını aldı.

Mila oldukça varlıklı bir aileden geliyordu. Ancak ailesinden ayrı, kendi seçtiği lüks dairesinde tek başına yaşıyordu.

Arabasıyla üniversiteye doğru yola çıktı.

08.45 — Üniversite

Mila arabasını kampüsün otoparkına bıraktı. Telefonunu kontrol ederek binaya doğru yürüdü.

Tam girişte biri omzuna çarptı.

Telefonu elinden kaydı.

Mila: Önüne baksana!

Karşısındaki çocuk gözlüğünü düzeltti.

Kai.

Kai: Sen kimsin de bana emir veriyorsun?

Mila: İnsan gibi yürümeyi öğrenmeni söylüyorum.

Kai alaycı bir şekilde güldü.

Kai: Yeni misin burada?

Mila: Sana hesap mı vereceğim?

Kai, Mila’nın çantasına göz gezdirdi.

Kai: Kendine fazla güveniyorsun.

Mila: Sen de kendini fazla önemli sanıyorsun.

Kai’nin yüzündeki gülümseme biraz değişti.

Kai: Benim kim olduğumu biliyor musun?

Mila telefonunu yerden aldı.

Mila: Hayır. Öğrenmek gibi bir isteğim de yok.

Arkasını dönüp yürüdü.

Kai birkaç saniye olduğu yerde kaldı.

Kai: İlginç…

10.00 — Aynı Sınıf

Mila sınıfa girdi ve boş bir sıraya oturdu.

Biraz sonra Kai içeri girdi. Arkadaşlarıyla konuşarak arka sıralara geçti.

Mila onu görünce gözlerini devirdi.

Mila (içinden): Bir de aynı sınıftayız. Harika.

Kai onu fark etti.

Kai: Yine sen.

Mila: Beni takip mi ediyorsun?

Kai: Kendini bu kadar önemli sanma.

Mila: O zaman bana bakmayı bırak.

Kai arkadaşlarına dönüp güldü.

Kai: Bu kız kendini bir şey sanıyor.

Mila duymazdan gelmedi.

Mila: Duyabiliyorum, haberin olsun.

Sınıftaki birkaç kişi gülüştü.

Kai bu kez cevap vermedi.

13.00 — Kafeterya

Mila kahvesini alıp pencere kenarındaki masaya oturdu.

Telefonuna bakarken yanına biri geldi.

Kai.

Kai: Burası boş mu?

Mila: Hayır.

Kai sandalyeyi çekip oturdu.

Mila: Az önce hayır dedim.

Kai: Ben de oturdum.

Mila: Gerçekten çok terbiyelisin.

Kai: Teşekkür ederim.

Mila: İltifat değildi.

Kai kahvesinden bir yudum aldı.

Kai: Bunu zamanla öğrenirsin. Benimle uğraşmak kolay değildir.

Mila telefonunu masaya bıraktı.

Mila: Ben de seninle uğraşmak istemiyorum zaten. Ama sürekli karşıma çıkıyorsun.

Kai: Belki de kader.

Mila: Kaderimin biraz daha iyi seçimler yapmasını isterdim.

Mila çantasını alıp masadan kalktı.

Kai arkasından bakarak güldü.

19.30 — İki Ayrı Dünya

Akşam olduğunda Mila evine döndü. Arabasını garaja park etti, asansörle dairesine çıktı.

Üzerini değiştirdi, mutfağa geçip kendine yemek hazırladı.

Aynı saatlerde Kai de kendi lüks dairesine dönmüştü. Ceketini koltuğa bıraktı ve telefonunu kontrol etti.

İkisi de kendi hayatına devam ediyordu.

Mila o gün tanıştığı çocuğu düşünmek bile istemiyordu.

Kai ise sabah karşılaştığı kızın kendisine nasıl cevap verdiğini hatırlıyordu.

Kai: Bakalım yarın ne yapacaksın, Mila…

Henüz ikisi de bilmiyordu.

Bu karşılaşma, uzun bir hikâyenin yalnızca başlangıcıydı.

1. BÖLÜM SONU