Bölüm 2

TESADÜFÜN ADI AŞK

2. BÖLÜM: AYNI ORTAMDA

Sabah — Beklenmedik Karşılaşma

Mila, sabah kahvesini alıp üniversiteye doğru yola çıktı. Bugün derslerden sonra arkadaşlarıyla şehir merkezine gitmeyi planlıyordu.

Arabadan inip kampüse yürüdüğü sırada arkasından tanıdık bir ses duydu.

Kai: Hey, prenses!

Mila gözlerini devirdi. Arkasını döndüğünde Kai’nin arkadaşlarıyla birlikte kendisine doğru geldiğini gördü.

Mila: Sabah sabah seni görmek zorunda mıydım?

Kai: Günün güzelleşsin diye geldim.

Mila: O zaman yanlış kişiye geldin.

Kai sırıttı.

Kai: Hâlâ çok konuşuyorsun.

Mila: Sen de hâlâ kendini dünyanın merkezi sanıyorsun.

Kai’nin arkadaşlarından biri güldü. Kai ona kısa bir bakış attıktan sonra yeniden Mila’ya döndü.

Kai: Dikkat et, prenses. Bu kadar sinirlenmek sana iyi gelmez.

Mila: Seninle konuşmak zorunda kalmak daha kötü.

Mila arkasını dönüp yürümeye devam etti.

Öğle Arası — Masa Kavgası

Dersler bittiğinde Mila, kampüsün kafeteryasına gitti. Yiyeceğini alıp arkadaşlarıyla oturmak için boş bir masa aradı.

Tam masaya oturmuştu ki karşısındaki sandalye çekildi.

Kai.

Mila: Hayır.

Kai: Daha oturmadım bile.

Mila: Oturmanı istemiyorum.

Kai sandalyesine rahatça yerleşti.

Kai: Ne yazık ki bu masa sadece senin değil.

Mila: Şu koca kafeteryada başka masa mı kalmadı?

Kai: Seninle uğraşmak daha eğlenceli.

Mila çatalını tabağına bıraktı.

Mila: Başka eğlencen yok mu?

Kai: Şimdilik yok.

Mila: Gerçekten üzücü.

Kai gülerek arkasına yaslandı. Mila ise onunla ilgilenmemeye karar verip telefonuna baktı.

Birkaç dakika sonra Kai masadaki içeceği işaret etti.

Kai: Onu içmeyecek misin?

Mila: Hayır, sana saklıyorum.

Kai bardağa uzanacak gibi yaptı.

Mila bardağı hemen kendine çekti.

Mila: Şaka yaptım. Elini çek.

Kai kahkaha attı.

Kai: Seninle vakit geçirmek gerçekten eğlenceli.

Mila: Benim için aynı şeyi söyleyemem.

Öğleden Sonra — Davet

Ders çıkışında Mila’nın telefonu çaldı. Arayan arkadaşıydı.

Arkadaşı: Mila! Bu akşam şehir merkezindeki açılışa gidiyoruz. Sen de geliyor musun?

Mila: Tabii ki. Saat kaçta?

Arkadaşı: Sekizde buluşalım.

Mila: Tamam, oradayım.

Telefonu kapattığında Kai birkaç adım ötede duruyordu. Konuşmanın bir kısmını duymuştu.

Kai: Bu akşam bir yere mi gidiyorsun?

Mila ona şaşkınlıkla baktı.

Mila: Sana ne?

Kai: Merak ettim.

Mila: Merakını başka şeylerle giderebilirsin.

Kai omuz silkti.

Kai: Belki aynı yere gideriz.

Mila: Umarım gitmezsin.

Kai: Beni özleyeceksin, prenses.

Mila: Rüyanda görürsün.

Mila arabasına doğru yürüdü. Kai arkasından seslendi:

Kai: Akşam görüşürüz!

Mila dönüp cevap vermedi.

Akşam — Yine Sen mi?

Saat sekize doğru Mila, arkadaşlarıyla buluşacağı mekâna geldi. Şık ama sade bir kombin seçmişti. İçeri girip arkadaşlarını buldu ve onlarla sohbet etmeye başladı.

Bir süre sonra kapının açıldığını gördü.

İçeri Kai girdi.

Mila’nın yüzündeki gülümseme kayboldu.

Kai de onu fark etmişti. Arkadaşlarından ayrılıp Mila’nın bulunduğu tarafa geldi.

Kai: Demek yine karşılaştık.

Mila: Bu tesadüf olamaz.

Kai: Belki de kader.

Mila: Kaderin biraz daha iyi seçimler yapmalı.

Kai gülerek başını iki yana salladı.

Kai: Bir gün beni seveceksin, prenses.

Mila hiç düşünmeden cevap verdi:

Mila: O gün gelirse önce bir doktora görünürüm.

Kai kahkaha attı.

Kai: Çok komiksin.

Mila: Sen de çok yorucusun.

Mila arkadaşlarının yanına döndü. Kai ise uzaktan ona bakıp kendi arkadaşlarının yanına geçti.

O akşam ikisi de eğlenmeye kararlıydı. Fakat aynı ortamda bulunmaları, gecenin sakin geçmeyeceğinin habercisiydi.

2. BÖLÜM SONU