Yeni ev

Asya uykusundan yavaşça uyanıyordu. Saate bakmak için telefonunu aramay başladı. Telefonu yorganın üstünde buldu.

Tefonu eline aldığında yan tuşuna bastı ve ekranı açtı. Saate bakınca saatin dokuz olduğunu gördü. Saati gördüğünde gözleri şaşkınlıkla açılmıştı.

Neredeyse 12 saattir uyuyordu. Normalde bu kadar uyuyamazdı. En fazla 4 veya 5 saat uyuyabilirdi ama bu evde bir şey vardı. Veya kendisi çok yorulmuştu, ama bir terslik vardı kendisinde.

Yatakta dikleşti ve yorganı üstünden kenara doğru çekti. Ayaklarını yataktan aşağıya sarkıttı.

Telefonunu yatağının yanındaki komodinin üzerine koydu.

Oda; kapısının karşısında yarım bir duvar vardı. Sağ tarafta küçük bir sehpa ve koltuk vardı. Sehpanın karşısında ki duvarda dolap, dolabın yanında banyo kapısı vardı. Banyo kapısının diyet yanında yatağın yanındaki komodin vardı. Yatak, yarın duvar ile karşısındaki duvar arasında kalıyordu ve o arayı tamamen yatak kaplıyordu.

Yüzünü yıkamak için yataktan kalktı ve banyoya doğru gitti. Banyonun kapısını açıp içeri girdikten sonra kapıyı kapatmaya uğraşmadan lavaboya doğru gitti.

Lavabo kapının solunda kalıyordu. Kapının sol çaprazında küvet, sağ çaprazında normal duşakabin vardı, kapının sağ tarafında ise klozet vardı. Gayet sade ama şık bir banyoydu. Siyah olmasına rağmen...

Bu ev neredeyse tamamen siyahtı. En sevdiği renkti büyük ihtimal.

Yüzünü yıkadıktan sonra banyodan çıktı ve banyonun kapısını kapattı. Arkasında açık kapı bırakmayı sevmiyordu.

Üstü düzgün olduğu için üstünü değiştirmeden durak aşağıya inecekti. Bavulun aşağıda olduğu aklına gelince hafifçe alnına vurdu.

Odadan çıktı ve kapıyı kapattı. Merdeven doğru ilerledi ve merdivenden inmeye başladı. Aşağıya yaklaştıkça burnuna güzel yemek kokuları doldu.

Merdiveni inmeyi bitirince kapının oraya değil, mutfağa doğru ilerledi. Kapının oraya gelince sağ omzunu kapıya yasladı ve onu izlemeye başladı.

Ateş'i

Yemek yapıyordu. Güzel yaptığına şüphe yoktu çünkü çok güzel kokuyordu.

Ateş onu hissedince arkasını döndü ve onu gördü. Asya da yavaşça masaya doğru ilerledi ve en başa oturdu. Ateş de dolaptan bir tabak aldı ve içine yemek koyup Asya'nın önüne bıraktı. Aciktigi uzaktan bile belli oluyordu.

Asya onune gelen yemeği görünce gözleri parladı. Çok acıkmıştı.

Yemeği hunharca yemeye başladı. O kadar acıkmıştı ki bir lokması bitmeden diğerini ağzına tıkıyordu. Ee en sevdiği yemeklerden bir vardı önünde

Kıymalı Makarna

En sevdiği makarna türüydü. Hem kolay hem de sindirimi rahattı.

Tam ağzına bir lokma daha atmıştı ki bir kıkırtı sesi duydu. Kafasını yavaşça kaldırınca çaprazında oturan Ateş'i fark etti. Ne ara oryay geldiğini fark etmemişti. O kadar açtı ki

Ateş'in, Asya'nın hunharca yemek yiyişi komiğine gittiği için gülmüştü. Bir süre kendini tutmuştu ama ancak bu kadar kendini tutabiliyordu.

Asya kafasını geri tabağa doğru eğdi ve bu sefer daha sakin bir şekilde yemeye devam etti. Ateş, o yemeğini bitirene kadar izledi.

Asya son lokmasını da yedi ve kendini koltukta geriye doğru bıraktı. Çok hızlı yediği için şişmişti, bu yüzden karnını ovalamaya başladı.

Bir süre ikisi de birbirine bakarken sessiz kaldı. Bu sessizliği bozan Asya oldu.

" Burada ne işin var? Artık burada mı kalacaksın? Yemeği sen mi yaptın? Yemek lezzitliydi bu ara. Evliliği biraz daha erken yapabilir miyiz? Evlilik gizli mi kalacak açıklanacak mı?" Çok hızlı konuşmuştu bu yüzden biraz nefeslendi.

" İlk olarak, korumalar akşama kadar ses veya hareket duymadıkları ve görmedikleri için endişelendiler, olsun sandılar o yüzden de beni aradılar. İkinci olarak, bazenleri geleceğim veya kalacağım tamamen benim kararım sana rahatsızlık vermeyecegimden emin olabilirsin. Üçüncü olarak, evet yemeği ben yaptım. Bir şey değil, afiyet olsun. Dördüncü olarak, istersen yarın bile yapabiliriz sorun yok. Beşinci olarak, gittiği yere kadar gizli kalacak, eğer açıklamak zorunda kalırsam açıklayacağız."

Asya kafasını aşağı yukarı salladı. Sorularım cevabını güzel vermişti aklına yatmayan yer yoktu.

Bir anda şimşek çakınca yerinden sıçradı. Şimşeklerden nefret ederdi. Yanında biri olmadiginda yada birisine sarılmadığında uyuyamaz. Evdeki herkese uykuyu zehir ederdi. Kendi elinde değildi o yüzden suçluluk duymuyordu.

Ateş sormak istiyordu ama onu sapık veya deli sanmasindan korkuyordu ve bu en son isteyeceği şeydi.

" Sana Bir şey soracağım ama beni sapık veya deli sanmani istemiyorum çünkü ikisi de değilim " onay bekleyerek ona bakmaya devam etti.

Ateş kafasıyla onaylayan bir işaret çıkardı. Asya da bunun cesaretiyle devam etti.

" Ben şimşek caktigi zamanlarda uyuyamıyorum da, benimle uyur musun veya yanında kalır mısın? Varlığın bile yeter, yeter ki yanında biri olsun."

Asya bunu söyledikten pişman oldu ama akşamdı ve uyuması gerekiyordu. Ateş daha kötü bir şey beklediği için bu soru normal gelmişti. Asya'yı araştırırken bu hastalığı öğrenmişti. Şimşek korkusu. Şimşek korkusu olanlar, şimşekli havalarda uyuyamaz ve sabaha kadar kabus görüp çığlık çığlığa uyanırlar. Kendi ellerinde olmadıklarını biliyordu Ateş ve müstakbel eşi ile kendisi rahat uyuması için bunu yapmalıydı.

Asya halen daha ona kaçamak bakışlar atıyordu. Ateş kafasını aşağıya yukarı salladı ve ayağa kalktı.

Asya'nın önündeki tabağı aldı ve lavaboya koydu. Ona baktığında ayağa kalkmış merdivenlere doğru yürüdüğünü gördü. Oda peşinden ilerledi ve Asya'nın odası geldiler. Asya yatağa ilerledi. Ateş rahatsız olacağını düşünerek odadaki küçük koltuğu yatağın kenarına çekti ve ona oturdu. Asya ona döndü ve elini tuttu.

" Burada olmanı hissetmem lazım. İstiyorsan yatağın yarısında sen uyuyabilirsin araya yastık koyabiliriz. Sadece burada olman bile yeter."

Ateş öyle daha rahat olacağını biliyordu bu yüzden sesini cikarmadan yatağa girdi. Bu arada Asya duvar kenarına doğru kaymıştı. Neyseki yatak çift kişilikti. Araya yastık koymadılar ama aralarında biraz mesafe vardı. Asya ile Ateş'in elleri ayrılmamıştı. Asya hayatında en rahat uykuyu çekecekti, bilmiyordu. Bunu sabah fark edecekti. Ateş ise hayatında ilk defa uyumak istemeyecekti, oda bunu bilmiyordu. Sabah fark edeceklerdi.

İkiside sabah birbirlerinin gizli bağını anlayacaktı...