Mektup

Asya tam merdivenlerden çıkarken kapının altında kalan şeyi fark etti. Bir mektup...

Normalde olsa umursamadan odasına giderdi ama bu sefer mektup dikkatini çekti çünkü üstünde bir yazı vardı. Ateş...

Bu ismi duymuştu ama nerden duymuştu hatırlayamıyordu. Ayağını, bastığı ilk basamaktan çekti ve kapıya doğru yöneldi. Kapıya geldiğinde eğildi ve mektubu aldı.

Mektubun üstünde sadece Ateş yazıyordu. Başka hiçbir şey yoktu. Mektubu aldıktan sonra tekrar merdivene yöneldi. Tam o sırada içinde bir his belirdi. İzleniyor olma hissi...

Biraz gerildi ve merdivenin geri kalanını ikişer ikişer çıkmaya başladı.

Odasına gelince kapıyı kapattı. Sadece kapatması içine sinmedigi için üstüne bir de kilitledi.

Neler oluyordu? Neden kapının altında bir mektup vardı?

Bu soruları sonra düşünürdü. Önce daha önemli olan şeyi yapması gerekiyordu. Mektubu açmak...

Mektubu yavaşça açtı. İçinde iki veya üç kağıt vardı. İlk önce katlı olan kağıdı çıkardı.kağıdı açtı ve okumaya başladı.

Benim kim olduğumu merak ediyorsun biliyorum.
İlk olarak kendimi tanıtayım. Ben Ateş.
Seninle bir anlaşma yapmak için gönderdim bu mektubu. Merak etme anlaşmada senin aleyhine hiçbir madde yok.

Seninle merkez parkta buluşmak istiyorum. Eğer anlaşmanın ne olduğunu merak ediyorsan yarın saat 19.00 da merkez parkta ikinci banka gel.

Bekliyor olucam

Ateş

O kağıdı okumayı bitirince geri katlamadan yatağının üstüne koydu. Diğer kağıtları mektuptan çıkarmaya başladı. Bir kağıtta kendi vardı diğerinde Boz holdinge giren -sözde- babası.

Anlaşmanın ne olduğunu merak etmeye başlamıştı. Belki kendini bu cehennemden kurtarabilirdi. Ne kadar aciz olduğunu düşündü. Tanımadığı birinin onu buradan çıkarabileceğini. Ama umutlarını kesmedi. O şirketi devralmayacaktı çünkü alttan alttan neler çevrildiğini biliyordu.

Babasının haberi yoktu ama o herşeyin farkındaydı. Sırf bir şirket için kaç aile, eş, çocuk, yetim veya dul kalmıştı. O şirket lanetliydi ve artık yok olması gerekiyordu. Bazenleri keşke bu ailede doğmasaydım diyordu ama, eğer o olmasaydı başka çocuklar zarar görürdü çünkü onları Asya koruyordu.

Hiç kardeşi olmamıştı veya kardeş yerine koyduğu bir arkadaşı. Herkes onu bir çıkar uğruna sevmişti, buna ailesi de dahil. Gerçi aile demek için sevgi gerekir. Onlarda ki tek sevgi para...

Asya gerçekten sıkılmıştı bu durumdan ve yarın oraya gitme kararı verdi. Bu karar hayatını değiştirecekti ama onun bundan haberi yoktu.

Yorgunluğu ağır basınca, kağıtları geri mektubun içine koydu ve mektubu çekmecesinde ki gizli göze koydu.

Yatağına ilerleyip içine girdi ve uyudu.

O uyurken evin dışında onun odasını izleyen kişi de yavaşça arabasına doğru hareket etti. Mektup sağ salim teslim edilmişti ve güvenlice okunması sağlanmıştı. Uyuduguna göre onun de burada işi bitmişti.

Arabasına bindi ve kendi evine doğru yola çıktı. Evine varınca odasına doğru yürüdü ve hızlıca üstünü değiştirip kendini yatağa bıraktı. Uykusu vardı ve neyse ki uykuya çok çabuk dalan biriydi. Neredeyse 5 dk içinde uykuya daldı.

İzmir'in iki ucunda demeyeceğim çünkü o kadar uzak değiller birbirlerine. Hatta düşündüklerinden daha yakınlar, sadece onlar bilmiyorlar...