0.1

Asya'nın anlatımıyla
Ellerim o kadar acıyordu ki, hiçbir şeyin farkında bile değildim. Kafam öne doğru eğikti ve ellerimi göğsümün üstünde tutuyor ve sıkıyordum. Ateş kutunun içine bakıyordu. Sonunda kafasını kaldırabildiğinde bana baktı ve sıkıntılı bir nefes verdi.

Aramızdaki bir kaç adımı hemen kapattı ve önümde duracak şekilde eğilip yüzüme bakmadan dikkatini ellerime verdi. Ellerini uzatarak ellerimi göğsümün üstünden nazikçe çekti ve kendi ellerinin üstüne kucağıma koydu. Ellerimi yavaşça açtı ve içine baktı.

Parmaklarım da dahil olmak üzere elimde jiletlerden dolayı bir sürü kesik vardı. Ellerimi tek eline aldı ve diğer eliyle kalkabilmem için yardım etti - daha çok beni kaldırdı çünkü o kaldırmasaydı benim kalkacağım yoktu. Beni tutmayı bırakmadan içeri doğru götürdü. Beni koltuğa oturtturduktan sonra ellerimi hiç bırakmadan telefonun cebinden çıkardı ve bir numara tuşladı. Telefon uzun bir süre çaldı sonra açıldı. Açıldıktan sonra ellerimi kucağıma bırakarak ayağa kalktı ve mutfağa doğru gitti. Ciddi bir surat ifadesiyle bir şeyler konuştuktan sonra telefonu kapattı ve yanıma geldi.

Kalktığı yere gelip oturduktan sonra ne ara getirdiğini fark etmediğim ilk yardım çantasını gördüm. Ellerimi ellerinin arasına alıp ilk yardım çantasından çıkardığı tentürdiyodu pamuğa döküp ellerime sürmeye başladı. Biraz acıdığı için ellerimi kendime çekmeye çalıştım ama Ateş izin vermedi. Ellerimi görmek istemediğim için kafamı yukarı kaldırdım. Ateş biraz daha tentürdiyot sürdüğü sıra ellerimde bir nefes hissettim. Kafamı ışık hızında indirince ellerimin üstüne eğilmiş bir şekilde üfleyen Ateş ile karşılaşmayı beklemiyordum. Alttan bana bakarak ellerime üflemeye devam etti. Ellerimdeki sızı azaldığında kafasını dikleştirdi ve uzun gazlı bezi alıp elime sarmaya başladı. Ucunu sabitledikten sonra diğer elime geçti ve aynı işlemi o elime de yaptı. İşi bitince etrafı topladı ve mutfağa geçti. Ellerime kısa bir bakış attıktan sonra onun peşine bende mutfağa geçtim. Elinde bir kağıt görmemle hemen yanında bittim ve kağıdı okumaya çalıştım.

Beni fark edince kağıdı hemen geriye çekti.

" Versene! "
" Hayır, niye vereyim? " Şaşkınlıkla suratına bakmaya başladım.
" Farkındaysan sırf o not yüzünden ellerim kesildi benim. O notu okumak herkesten çok benim hakkım. "
" Zamanı gelince okursun. " Ne zırvalıyor bu be! Ellerimi belime yerleştirip sinirli bir şekilde ona bakmaya başladım.
" Pardon da. O zamanı sen mi seçiyorsun? Tanrı mısın sen de neyin ne zaman olacağını sen belirleyecekmişsin. " Yeniden kağıda uzanmaya çalıştığımda bu sefer yukarı doğru kaldırdı. Hırs yapmıştım. Sırf inat olsun diye bile Yarına kadar o notu almaya çalışabilirdim. Birkaç adımda önüne geçip, zıplayarak notu almaya çalıştım. Tam notun ucunu tuttuğum zaman yüzüme üfledi. O üfleme ile nasıl bir pozisyonda olduğumuzu gördüm ve notu bırakarak geriye çekildim. Bir dakika kadar yere baktıktan sonra kafamı kaldırdım ve pişkin pişkin sırıtan suratına baktım.

Zaten anca pişkin pişkin sırıtsın. İçimden söylene söylene odama çıktım ve kapıyı elimle ittikten sonra yatağa doğru ilerledim. Düğün hazırlıklarını bırak, bahçeye çıkacak halim yoktu. Bir insan bir günde iki kere saldırıya uğramaz. Babamın yaptığını düşünüyordum. Sahiplik eki getirip getirmemek bile artık hiç umurumda değildi. Bunların bedellerini ödeyecekler. Adalete inanan bir insanım. Kötülerin gerekli şartlar sağlanırsa cezalarını çekeceklerini biliyorum. Babamın gerekli şartları daha sağlanmadı ama sağlanacak. Onun için aklımda o kadar güzel bir sürpriz var ki, birkaç ay sonra sürprizim karşısında dilini yutacak.

Yavaştan uykum geldiği için göz kapaklarım kapanmaya başladı. En son gördüğüm şey birinin odamın kapısını kapattığıydı.

____________________________________
Bölümler kısa oluyor biliyorum ama zaten bu hikaye kısa bölümlerden bir hikaye olacak. Bölüm atma işini de düzene sokmaya çalışıyorum. Bu hikayeyi okuduğunuz için teşekkür ederim...