5. Bölüm ZORAKİ

İlahi Bakış Açısı
“Bulun lan kızımı!”ortalık bir anda savaş alanına dönmüştü. Mekanın giriş ve çıkışları kapatılmış kamera kayıtları izleniyordu.

“Nasıl olabilir siktiğimin evinden kucağında benim kızımla nasıl çıkabilir lan?”diyerek yemek sahibinin yakasına yapışan Adil Beker i kimse sakinleştiremiyordu. “Adamların buna nasıl izin verir cihan?”adam yüzüne yediği yumrukla ağzında biriken kanları tükürdü.

“Bilmiyorum Adil. Ben hiçbir şey bilmiyorum” ortalıkta yankılanan sesle çoğu kişi kulaklarını kapamış bir çoğuda yüzünü buruşturmuştu.

“Sevgili cemiyet. Yada insanlar mı demeliydim?”yükselen sesle Adil beker , Cihan’nın yakasını bırakmıştı. “Ben şöyle söyleyeyim sevgili Kayın babacığım ve insanlar” solondaki herkes semsert kesilmişti. “Bu gün sizlere sevgili eşimle çok güzel bir haber vereceğiz”

“Değildir, benim kızım değildir.” ellerini yüzünün etrafına sarıp sadece o kelimeyi bekledi. “Ahu Sare Beker daha doğrusu Ahu Sare Demirhanlı ile 1 saat önce resmi nikahımızı kıydık.”

Solondaki çoğu kişi şaşırmış bir çoğuda sadece Adil Beker in tepkisini beklemişti. “Şerefini siktiğimin piçi” diyen Çağlar a amcası sadece ters bakışlarını dikmekle yetinmişti.

“Ve karımında buna rızası tabikide var” Adil beker sadece o sesi bekliyordu. “Hayır rızam yok” sesini bekliyordu. “Ahu bunu babana söylemek istermisin” solonun tüm dikkati birazdan duyacakları sözlere kitlenmişti. “Baba-“ denen ses solonda yankılandı.

Adil beker e ilk defa baba diyen kızıyla adil beker pekte iyi bir durumda olmadıklarını anlamıştı. “Be-Benim rızam”Ahu bekledi. Belkide başındaki silah susturmuştu onu. Belkide boğazındaki bıçak. Adil Beker bunları düşündükçe daha yeni kavuştuğu kızını kaybetme düşüncesi onu deli ediyordu.

“Rızam yok” Ahunun bu sözleriyle sert bir sesle hoparlörler kapandı.Adil Beker in “Kızımı Bulun!”emriyle tüm adamları mekanı terk etmişti.

Boranın bir oyun peşinde olduğunu biliyordu fakat kızıyla evleneceği aklının bir köşesinden bile geçmemişti. Kızıyla evlenecek kadar şerefsiz olacağını düşünmemişti.

Cemiyetten bir çok adam Adil Beker in yanına gelmiş “kızını aramak isterdik fakat Nikahlılar ve kızın nikah kıyan kişiye evet demiş Beker. Kurallar dahilinde hiçbirşey yapamayız. Yaparsan senide öldürmek zorunda bile kalabiliriz.”demeleri ile kovulmuşlardı.

“Çağalar!”kükreyen Amcasının karşısında Çağlar kasılmıştı. “Ben gerçek-“ sözü yarıda kesilmişti. “Sana bir şey soracağım sadece”Çağlar kafasını sallamıştı. “Onun adamımısın?” Çağlar hayretle amcasına bakıyordu. “Böyle bir şey yapabileceğime inanıyomusun cidden amca?” Adil Beker kafasını salladı.

“Nerden kaçırdı ozaman bu it bu kızı?”karşıdan koşarak gelen korumalar dikkatlerini çekmişti. “Beyim lavaboda bir kapı daha var yatak odasına bağlı ve o yatak odasındada acil çıkış kapısı var”

Ahu Sare
Başım haddinden fazla ağrıyordu. Büyük ihtimalle araba koltuğundaydım. Bir dakika ben neredeydim? Elim isteksizce boynumdaki kolyeye gitti. Bir zamanlar annemin bana aldığı kolyeye. Gözlerim yavaş yavaş aralandığında başımdaki ağrı dahada artmış karnıma sancılar girmeye başlamıştı. “Uyandınmı?” Gelen soru ile hafızam yavaştan yerine gelmeye başlamıştı. “Cidden kaçırdın mı?” Ön taraftan hafif kendinden emin bir gülümseme gelmişti. “Kaçırırım dersem kaçırım flamingo”

“Bana flamıngo demeyi kesermisin demirhanlı” aynadaki yansımaması bir an yoldan çıkıp beni buldu. “Kesmem demirhanlı” dediğimde işin ciddiyetini iyice anlamaya başladım. “Ciddi olamazsın” dudaklarını büzerek “izle ve gör” demekle yetindi.

Yol boyunca ne o konuştu nede ben. Ne konuşabilirdik ki. Camdan dışarı seyretmeye dalmıştım ki durduğumuz yerle kaşlarım çatıldı. “Ciddi ciddi” kafasını salladı.

Arabadan inip benim inmemi bekledi.Önüme uzatılan elle donup kaldım. Sadece yüzüne bakakaldım. “Korkma eski Bekerli sadece etraftaki insanların gözünü boyamak için” dediğinde bile elini tutmaya çekinmiştim. Sanki o eli tutuğumda bir geri dönüşü yokmuş gibi hissediyordum.

“Seninle neden evleniyorum?”yönelttiğim soruyla kaşları çatıldı. “Neyim varmış be benim hem yakışıklı hem zenginim” dedikleriyle hafifçe kıkırdadım. “Birgün çocuklarım gelip babamla para içinmi evlendin diye sorarlarsa hayır demeyeceğim” demiştimki söylediklerimin pişmanlığı ile dudaklarımı dişledim.

“O hayallere girme Ahu. İşim bittiğinde sen yoluna ben yoluna” tutuğum eli ile nikah dairesine doğru ilerledik. Yaptığım bekarlar doğruydu bilmiyordum. Ama belkide bu sayede Bekerlerden uzaklaşıp kendi hayatıma bakabilirdim.

“ Peki siz Ahu Beker hiçbir baskı altında olmadan Ateş Bora Demirhan ı eş olarak kabul ediyormusunuz?” Bu sorunun cevabı bilin bakalım varmı? Yok. “Evet” dedim buradaki işimizden kurtulup sıcak yatağıma dönebilmek için.

“Ozaman bende sizi karı ve koca ilan ediyorum” elime verilen evlilik cüzdanını kameralara doğru takma bir gülümseme ile salladım. Emindimki bu magazinide Bora ayarlamıştı.

“Gelini öpebilirsiniz” bir nikah şahidine bir Bora’ya bakıyordum. Taki beklemediğim o şeyi yapana kadar. Boranın beni anlımdan öpmesini beklerken dudaklarımda hissettiğim baskı şaşırmama yetmişti.

Nikah şahidininde çıkması ile Bora’ya dik dik bakmaya başladım. “Buda neydi şimdi?” Kameraları gösterdi “gösteriş” kafamı salladım “Eğer gösteriş diye benden çocuk yapmayada kalkışırsan kıçına tekmeyi basarım” Bora elleri çeplerinde otuz iki diş sırıtarak vücuduma odaklanmıştı. “Söz veremem” dediğinde gözlerimi devirdim.
“Bana bunu yaptırdığına inanamıyorum” diyerek boranın üstüne atlamıştım. “Öz babama cemiyetin önünde resmen beni kaçırdılar , zorla evlendirdiler ben buna evet dedim ama sana yalan söylüyorum dedirttim” üstündeki beni zabdetmeye çalışarak “Kızım sakin sanki babanı öldürdük” deyişiyle sertçe oturmuştum. Siktir. Bu sertlikde neydi.

“Ahu” gözlerimi kapamış alt dudağımı dişliyordum. “Efendim?” Sesim olduğundan dahada kısık çıkmıştı. Ne zaman bu pozisyona gelmiştik bilmiyordum. Ben koltuğa oturduğumu düşünüyordum.
“Yerin rahatmı?”sorduğu soru ile hızlıca kalktım. “Ben gerçekten-“ arkamı dönüp tam merdivenlere ilerleyecektim ki “odam hangi katta” diye sordum. “Odanmı?”beni gördüğüne inanarak kafamı sallamıştım. “Nikahımda olan biriyle sikseler farklı odada kalmam” kaşlarım çatılmıştı. Bu durumdayken aynı odada kalmamız sakıncalı olabilirdi.

“En üst kattaki koridorun donunda odamı” son kelimenin üstünü bastırmıştı. Cidden mi? Merdivenlere ilerlemeye başladım. Bahsettiği odaya girdim. Oda nın ışıklarını açtığımda şok oldum. Oda beklediğimden daha toplu ve düzenliydi.

Arkamdan açılan kapı ile arkamı döndüm. “Yarın bizim çocuklar ile alışverişe çıkar ihtiyaçlarını alırsın” kafamı salladım. Zorla evlendiğim bir adama teşekkür etmeyecektim.

“Elindeki pijamaları yatağın üstüne koydu. “Bunu ışıldan aldım. Ben aşağıda duş alıp gelicem rahatça giyinebilirsin.” Kafamı salladım. Odadan çıkana kadar bekledim. Yatağın üstüne bıraktığı pijamayı alıp odanın içindeki lavaboya girdim.

Kapıyı kitleyip üstümdeki toz pembe elbiseyi çıkardım. Dolaptan bulduğum makyaj çıkarıcı ile makyajımı temizledim. Odasında neden makyaj temizleyici olduğunu sormayacaktım çünkü bananeydi. BİZE NE SARE

Banyodan çıktığımda çoktan gelmiş yatağa girmişti. Başına dikilmiştim. “Ne var?”diye sordu. “Bir şey yapmamız lazım dedim” dudakları kenara sıyrıldı. “Hani götüme tekme atardın?” Kaşlarım çatıldı. “İt herif ne kadar fesat birisin? Ben ondan mı bahsediyorum?” Kaşlarını çattı “Evliliğin ilk gecesi başka ne yapar” Allahım ben nasıl bir belaya bulaştım.

“Aynı yatakta yatamayız” dedim. “Koltuk orda, battaniye ve yastıkda altında” boşluktaki yastığı alıp kafasına geçirdim. “İt herif ben mi yatıcam koltukta kalk kendin yat” yattığı yerden doğruldu. “Siksen o koltukta yatmam” yapacak bir şey yok artık sare.

Koltuğa ilerleyip altındaki battaniye ve yastığı aldım. Koltuğa kurulduğumda o kadarda rahatsız edici değildi. TAM ANLAMIYLA TAŞ GİBİYDİ.

Uykuyla gerçeklik arası bir yerdeydim. Birden belimde ve bacaklarımda elhissettim. Vücudumun havalanmasına vücüdumdaki uyuşukluluk nedeni ile karşılık verememiştim.

Vücudum yumuşak yüzey ile buluşunca rahatça yerime sindim. Üstüme örtülen yorgan ile uyku beni ele geçirdi.

Ama ya beni ele geçiren sadece uyku değilde, insanlar olursa?