6.Bölüm- İzin

Kudret nöbet sonrası yaşadığı onca şeyin yorgunluğuyla baya uyumuştu. Gözünü açtığın da saat öğleni geçmişti. Tam kalkıp kendine gelecekken telefonu çalar arayanın kim olduğuna baktığın da kardeşi deryaydı.

Derya kudretin bir küçüğüydü, ailenin 2.kızıydı 27 yaşında hukuk fakültesinden yeni mezun olmuş avukattı ve kudretin de en iyi anlaştığı tıpkı arkadaşı olduğu kardeşiydi derya...

Hızlıca telefonu açıp
'Efendim deryam'
'Ablam ne yapıyorsun? ben seni bir anda aradım ama müsaitmiydin?'
'Evet güzelim sabah nöbetten gelmiştim biraz uyumuştum da daha yeni kalktım sen aradın o sıra'
'Aa öyle mi izinli misin bugün'
'Evet'
'O zaman ablacım her ay yaptığımız o rutin abla-kardeş gününü bugün yapıyoruz tamam mı'
'Olur derya bana da çok iyi gelir emin ol'
Derya kaşlarını çatarak
'Hayırdır abla bir sıkıntı mı var?'
'Yok ablacım klasik hastane sıkıntıları işte, neyse hadi ben hazırlanayım da nereye geleceğim?'
'Sahil de buluşuruz'
'Tamam canım görüşürüz'
'Görüşürüz ablacım'

Kudret üstüne spor rahat ama bi o kadar da şık takım giydikten sonra arabasına atlayıp sahile doğru yol aldı. Derya'nın tarif ettiği yere geldiğin de deryayı banka oturmuş şekilde gördü.

'Deryaa' diye çağırdı kudret, derya gelen sese bakınca ablasını gördü sevinçle ayağa kalkıp ablasına koştu ve sarıldı
'Ablam, oh çok özledim seni haftalar oldu görüşmeyeli'
'Evet derya ya benim nöbetti hastaneydi derken böyle oldu güzelim sen nasılsın, annem babam iyi misiniz'
'İyiyiz ablacım hem de çok iyiyiz'
'Bi ara geleceğim ben de eve, hatta kalacağım da işte çalışma saatlerim izin vermiyor.'
'Olsun ablam canını sıkma sen illa gelirsin'

Onlar öyle konuşurken vezir de dünün yorgunluğunu atmak için sahilde koşuya çıkmıştı. Tam koşarken tanıdık bir yüz gördü. Bu kudretin kardeşi deryaydı birkaç kere aynı ortama gelmiştiler. Hatta kudret onları tanıştırmıştı bile. Karşısında bir kadın vardı bu kadının kim olduğunu anlamak zor olmasa gerek

Vezir sanki o kadının kudret olduğunu anlamamış gibi deryaya seslendi
'Aa derya merhaba?'
Derya veziri görünce şok oldu, gözlerini belertti bi ablasına bi vezire bakıyordu
'Vezir abi'
Kudret ise duyduğu sesten sonra kalbi güm güm atmaya başlamıştı. Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı yavaşça arkasını döndü
'Aa kudret sende mi buradaydın?'
'Evet vezir'
'Tesadüfe bak'
'Değil mi tesadüfün böylesi, yıllar önce çek git sonra gel benimle aynı hastane de çalışmaya başla üstüne nöbet günümüz ve yerleri aynı olsun bi de üstüne nöbetin ertesi gün tekrar sahilde karşılamak gerçekten tesadüf olmalı'
'Oha nasıl siz aynı hastanede mi çalışıyorsunuz?' dedi derya şaşkın sesiyle
Kudretle vezir aynı anda
'Evet'
'Ooo'

'Neyse nasılsın deryacım uzun zaman oldu'
'İyiyim vezir abi aynı işte sen, gerçekten uzun zaman oldu'
'Evet evet beni terk etmenin üzerinden 8 sene geçtiğine göre siz de en son 8 sene önce görüştünüz'
'Kudret'
'Ne'
'Neyse ben sizi daha fazla rahatsız etmeyeyim abla kardeş hasret giderin müsaadenizle'
'İsabet olur'
'Abla!' vezire dönüp 'vezir abi istersen katıl aramıza'
'Derya kapa çeneni' dedi kudret sert ses tonuyla
'Teklifin için teşekkür ederim deryacım ama belki daha sonra ablanın beni üst üste 2 gün görmek isteyeceğini hiç sanmıyorum'
'Hah onu bileydin'
'Neyse görüşmek üzere, deryacım seni gördüğüme çok sevindim'
'Ben de vezir abi görüşürüz'

Vezir kendi evine doğru yol almıştı kudretle derya tek kalınca derya hemen kudrete dönerek
'Her şeyi ama her şeyi bana anlatıyorsun abla'
Kudret köşeye sıkıştığını anlayınca derin bir nefes vererek
'Tamam tamam, hadi gel şu cafe de oturalım anlatacağım'
.......................

'İşte öyle ablacım 2 hafta olacak neredeyse başlayalı'
'Oha abla neler yaşamışsın sen ya'
'Evet'
'Ee peki sen nasılsın, yani özellikle vezir abi geldiğinden beri'
'Nasılım' kudret biraz düşündükten sonra deryaya dönerek 'nasıl olduğumu inan ben de bilmiyorum derya, tek bildiğim şey ondan uzak durmak ben bir daha aynı şeyleri yaşamak istemiyorum....'
Derya kudretin elinden tutarak
'Haklısın ablacım, neler yaşadığını da ben de çok iyi biliyorum, ben hep arkandayım tamam mı bir şey lazım olursa mutlaka ara beni'
Kudret gülümseyerek
'Tamam canım, hadi kalkalım artık akşam oldu yarın iş var'
'Tamamdır'

Kudretle derya cafe den kalkmış son kez vedalaştıktan sonra eve dağılmıştılar. Ertesi gün olduğun da kudret yine aynı rutinlerini halledip hastaneye doğru gitmişti. Hastaneye geldiğin de tam odasına gidecekken bir ses duydu
'Kudret!'
Arkasını dönüp baktığın da bu sesin erdinçe ait olduğunu anladı.

Erdinç kudretin yaşlarında ve yine kudretle aynı dal da doktordu. Ve kudrete de uzun zamandır aşıktı ama bunu kudrete belli etmemeye çalışıyordu. Tabi kudret bunu çok uzun zaman önce anlamıştı...
'Aa erdinç'
'Nasılsın ya görüşemedik uzun zamandır'
'Ben iyiyim aynı her şey ee sen de ne durumlar tatil bitti mi?'
'Bitti bitti buradayım artık'
'İyi bakalım'
Kudretle erdinç sohbet ederken vezir de oradan geçiyordu. Kudretin sesini duyunca o yöne baktığın da kan beynine sıçradı resmen kudret bir adamla kahkaha ata ata konuşuyordu ve aralarında ki mesafe baya azalmıştı.
'Kim lan bu lavuk benim kudretimin yanında?' diye söylendi kendi kendine en son dayanamayıp yanlarına gitti
'Kusura bakmayın böldüm ama' diye giriş yaptı vezir
Kudretle erdinç hemen vezire bakmıştı.
'Aa yok ne bölmesi vezir buyur' dedi kudret
'Yolu kapatmışsınız kudret hocam müsaade edin de hastalar ve doktorlar geçsin'
Kudret bıyık atından sırıtarak
'Buyurun'

Erdinç vezire dönerek
'Pardon siz?'
'Ben vezir yılmaz genel cerrahiden daha yeni atandım'
'Aa öyle mi? memnun oldum ben de erdinç kalp ve damar doktoru'
'Öyle mi kudret hocamla aynı dal'
Erdinç biraz fazla sırıtarak 'evet öyle oldu'
Vezir ise o sırıtmanın ne anlama geldiğini çok iyi biliyordu ve erdinçin kudrete olan ilgisini de fark etmişti zaten. Vezire elini uzatarak
'Neyse ben artık odama geçeyim memnun oldum vezir hocam'
Vezir bi süre uzatılan ele baktıktan sonra o da elini uzatıp sıktı
'Ben de erdinç hocam'
'Müsaadenizle'
'Müsaade sizin'

Erdinç ortamdan kaybolurken sadece orada kudret ile vezir kalmıştı.
'Ne oluyor' diye kudrete döndü vezir
'Ne ne oluyor vezir?'
'O adam'
'Erdinç mi'
Vezir kaşlarını çatarak
'He erdinç maşallah samimisiniz'
'Eh yani yılların getirdiği şey var vezir bırakta samimi olalım'
Vezir duyduklarını sindirmeye çalışıyordu. yılların getirdiği? samimilik? vezir bunları düşünürken kudret çoktan sırıtarak odasına doğru yol almıştı.
Vezir kendine gelip kudretin gittiğini görünce hemen peşinden koştu
'Kudret!'
Sesini biraz alçaltarak
Kudret hocam bi bakar mısınız?'
Kudret ise hiç durmadı ve odasına girdi peşinden de vezir, vezir kapıyı kapatır kapatmaz hemen kilitledi
Kudret kaşlarını çatarak
'Sakin ol vezir, o kilidi aç hastaneye malzeme etme bizi durduk yerde'
'Kudret kim o adam dedim'
'Ben de erdinç dedim'
'Onu anladım adamın ismi dilinden düşmüyor zaten de yakınlığınız ne? kaç yıldır tanışıyorsunuz ?nereden tanışıyorsunuz ?nasıl tanıştınız?'

Kudret ise keyfi yerinde şekilde vezire sırıtarak bakıyordu.
'Ne yapacaksın ki sen bu bilgileri vezir'
'Erdinçi nüfusuma alacam kudret ondan sorduğu şeye bak neden acaba?'
Kudret büyük bi kahkaha atarak
'Sen ve erdinç yok ya yakışmasınız siz'
Vezirin artık sabrı kalmamıştı masanın arka tarafına geçip kudretin oturduğu sandalyeyi kendine çevirip iyice dibine girmiştir.
'Kudret sen benim ne demek istediğimi gayet iyi anladın cevap ver yakınlığınız ne o adamla'

Kudret ise vezir onun dibine iyice girdiği için adamın yüz haltlarına bakmakla meşguldü, gözlerinin mavililiklerine erimekle meşguldü onu o kadar çok özlemişti ki zor tutuyordu kendini adamın dudaklarına yapışmamak için...

Ama en son kendine geldiğin de vezire oynadığı oyunu sürdürmeye karar verdi biraz daha vezire yaklaştı artık dudakları değdi değecekti o kadar yakındı yüzleri
'Benim canım şuan bunlara cevap vermek istemiyor vezir, eğer ki bir gün canım isterse anlatırım şimdi seni dışarıya alalım hastalarım gelecek.'
Kudret son kez vezirin dudaklarına bakış atıp kara gözlerini vezirin mavilerine dikti. Vezirin ise bu yakınlık yüzünde göğsü hızla inip kalkıyordu Kudrete son bakış atarak
'Sen benim sonum olacaksın kudret haberin olsun' deyip kudretin dibinden çekildi kapının kilidini açıp hemen çıktı oradan
Kudret sırıtarak
'Sana da kolay gelsin vezir hocam'
'Hadi bakalım vezir bey seni süründürmezsem bana da kudret karslı demesinler, beni ağlattığın o günlerin hesabını vereceksin sevgilim hem de fazlasıyla' der kendi kendine sırıtarak....