Pekala

Çınar
Kaya ve Ertuğrul yarın malikaneye gitceğimizi ve Derin ile Didem'in de gelmesi gerektiğini açıklıyorlardı. Ama Didem dinlemek yerine daha çok bana bakıyordu bende daha fazla dayanamadım ve ona bakıp göz kırptım. Utançtan kıpkırmızı oldu. Bir süre sonra uyuduğunu fark ettim. Oğuz gile işaret verip
- Sessiz olun kız uyuyor.
Dedim ve kucağıma alıp odası diye tahmin ettiğim bir odaya götürdüm. Sonra bizde otele geçmek yerine yılan gibi kıvrıla kıvrıla küçücük koltuklara sığıp yatmaya çalıştık ama hepimiz şundan emindik ki Didem yarım bizimle beraber gelmeyi kabul etmicek. Hatta ona adının aslında Simay olduğunun ama onu bizden kaçıran "aile" Didem dediğini. Hatta Derin'in adıda aslında Doğa Nur olduğuna inanmıcak. Evet Doğa biraz garip geliyor ama benim adım ile uyumlu olsun diye annemler öyle uygun görmüş. Simay'ın ismi ise o kadar erkek abinin- kardeşin- kuzenin içinde Didem ve Derin tek kız ama Didem Derin'den ay olarak daha büyük olduğu için farklı olsun istemişlerdi. Bizde çok mutlu olmuştuk kız kardeşim ve kız kuzenim oluyor diye, nerden bilelim annem ve yengem doğum yaptıktan sonra kan tahlili yapmamız gerek adı altında kaçırcaklarını. Kim bilir neler çektiler. Ama bu anlattığım her şeyden daha önemli bir şey var. Ben galiba Simay'a aşık oldum. Aslında aşık olmayı sevmemde istemem de çünkü ben bir askerım ve bana güvenen biriyi arkamda bırakmak istemem. Evet illaki sevdiğim kişiler oldu ama hep içime gömdüm, gömmek zorunda kaldım. Çünkü içimde hep ya şehit olursam ya sevdiğim kadın arkamda tek başına ayakta durmaya çalışırsa. Hep bu düşünceler içimi kemirip durdu, ve bir türlü susturamadım. Ama sanki, sanki Simay'ın yanında tüm sesler susuyor, dünya duruyor o an sadece ben ve Simay var gibi oluyor. O gözlerine bakarken Denizi'nde boğuluyorum. Ve ben o denizde boğulmaya razıyım hatta o denizde saatlerce kaybolup gitmek istiyorum. Evet daha yeni tanışdık ama aslında ucu eskiye dayanıyor. O zamanlar daha liseye gidiyordu. Onun etrafındaki erkekleri tehlikeleri hep ondan uzak tutup imha ettim. Bu ilk görüşte aşk değil. Yıllardır içime gömdüğüm duygum artık patladı, ona bu kadar yakın olup bir o kadarda uzak olmak bana çok ağır geliyor. Onu uzaktan izleyip sevmekten, cüzdanımda onun vesikalığını taşımaktan, sevdiği kişileri hobileri ve fobileri telefonuma not etmekten yoruldum. Ben bunları uzaktan izleyip öğrenmek değil onunla beraber yaşarken gülerken, ağlarken, sinirliyken öğrenmek istiyorum en azından öyle çok daha hafif ağrı çekerim. Ama karın ağrısı değil, baş ağrısı değil, bu kalp ağrısı sevdiğini uzaktan izlemenin verdiği yük çok canımı yakıyor be. Onca kadın gördüm ama onun gibisini görmedim bir ömürde görmem, göremem çünkü onun aşkıyla yanıp tutuşmaktan gözlerim kör oldu. Sadece onun aşkı ile gözüm görür oldu bu dünyayı, bu dünyada ki renkleri.

🌿🍃🌙🌚