4. Bölüm

Korkardı insan karanlıktan,
Ama bilmezdi asıl korkması gerekeni,
Görünmeyen canavarlar,
Sessiz kalanlar ...

🤎

Koşuyorum yine ve yine koşuyorum biliyorum geçmişti bu gördüklerim ama olmuyor , unutulmuyor. Karanlıktı her yer etraftaki hiçbir şeyi görmüyorum , arkama dönüp bakıyorum görebilecek gibi . Korkuyorum en büyük korkumdan korkuyorum .

Yüzüme değen küçük dokunuşlar ile birlikte gözlerim açılmaya başladı beni denizin bana korkmuş bir şekilde masum bakışları karşıladı . Yine rüyamda tabi rüya demeye bin şahit ister ağlamıştım bana hemen sarıldı sanki unutmamı ister gibi .

"Anne geçti ağlama artık."

Küçücük boyuyla beni teselli ediyordu .

"Tamam denizim bak ağlamıyorum artık sadece kötü bir rüyaydı hadi gel kalkalım artık bugün çok işimiz var."

Denizi olabildiğince kabuslarımdan uzak tutmaya çalışıyorum . Oğlum hep mutlu ve huzurlu olmalıydı.
Yataktan kucağımda denizle kalkıp banyoya gittik . Rutin işlerimizi yapıp üzerimize rahat bir şeyler gitmiştik. Şimdi uyanma sırası bizim prensesteydi .

Denizle beraber idilin odasına sessizce girdik yatağın iki tarafına da geçip aynı anda yanaklarından öptük. O kadar derin uyuyordu ki hissetmedi bile deniz yavaşça teyzesinin üzerine oturdu ve anlından öptü bir kerede . Seslenmek başladığında ise idil gözlerini yavaşça araladı .

"Teyzoş kalk hadi kahvaltı yapalım ben çok acıktım. "

İdil yandan bana baktı ve denizi tutup yatağa atıp ısırmaya başladı. Bir yandan kahkaha atıyorlar bir yandan deniz idilden kaçmaya çalışıyordu.

"Ne yapalım yakışıklı bende çok açım ilk kendi karnımı doyurmalıyım."

"Ya teyze..."

O kadar güzel gözüküyorlardıki bir kez daha şükrettim benim ailem oldukları için . Yaslandığım komidinden doğrulup onlara seslendim onlar kendini doyuruyor olabilir ama ben hala açtım.

"Ben gidiyorum ya şimdi kalkıp sofrayı hazırlamaya yardım edersiniz yada bütün bulaşıkları siz yıkarsınız."

Arkamdan koşturan iki adet ayak sesi duymuştum bile o kadar ki benden önce mutfağa girmişlerdi. Bende arkalarından kahkaha atıp mutfağa girmiştim.

:)

Kahvaltı faslı yavaş ama geçmişti biz deniz ile birlikte bahçeye çıkmak için hazırdık. İdil hala uykuluydu ve yatağına gitmeyi beklemeden koltukta uykuya dalmak üzereydi.

"İdil kalk hadi yatakta uyu her yerin tutulacak koltukta."

"Tamam"

Sallana sallana odasına gitmişti. Yanımda beni bekleyen denize dönüp elimi uzattım.

"Hadi bakalım istikamet bahçe ."

Deniz benden önce kapıdan çıkıp bahçeye geçmişti bile . Evin bahçesi büyüktü sebze meyvemizi kendimiz yetiştiriyorduk buraya geldiğimizde bahçe yabani otlarla kapalıydı aysel teyze o zamanlar daha emekli olmamıştı haliyle bahçeye vakit ayıramıyordu evi düzenledikten sonra bahçeyi kullanmak için izin istemiştim. Aysel teyzede severek izin vermişti zaten bir yıl sonra emekli olduğunda o da bahçeyle ilgilenmeye başlamıştı çoğu vaktini denizle birlikte bahçede geçiriyorlardı.

Arka bahçeye vardığımızda deniz dün aysel teyzeyle diktikleri çiçeklerin yanına koşmuştu .

"Anne bak nasıl olmuşlar?"

Boyunun hizasına eğilip yanaklarına birer öpücük kondurdum .

"Hmm çok güzeller aynı senin gibi çok güzel kokuyorlar."

Boynundan derince kokusunu içime çekip sarıldım ona çok şirin bakıyordu.

"Hadi bakalım biraz sebzelerle ilgilenelim."

🤎