2. Bölüm

Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

💙

Kalbi ne kadar temiz ise insanın , umudu da o kadar parlak olur . Çocuklar hayal kurar umuduyla ederler çünkü dah el değmemiş , temizdir kalpleri .

Yine tekrar ediyordu günler kendi küçük dünyamızda mutlu anılar biriktirmeye çalışıyorduk küçük ailemle .
Bir hafta önce girdiğim garsonluk işinden kovuldum ve yine işsizim .

Yeni bir işe girmem gerek zaten kıt kânat geçindiğimiz zamanlardayız işsiz kalıp dahada hayati zorlaştıramam. İdil de zaten çalışıyor durmadan onun üstüne daha fazla yük olamam . Denize üst katimizda oturan emekli sınıf öğretmeni Aysel teyze bakıyor . Hakkını ödeyemem aysel teyzenin burada yaşamaya başladığımızda beri bize çok yardımı dokundu .

Ben düşünür iken çoktan yol bitti bile. Eve geçmeden denizi aysel teyzeden alıp öyle geçerim artık . İdil de geç gelecek bugün yorgun olur . Evin kapısını açıp iki katlı eve girdim üst katta aysel teyze alt katta biz kalıyorduk ev aysel teyzenin di buraya geldiğimizde çok ev aramıştık tam pes ettiğimiz zamanda çıkıp gelmişti yardımımıza .

Biz çamlıca ya geldiğimizde yani idil ve karnı burnunda ben ev arayışlarımız sonuçsuz kalınca elimizde birer küçük valiz kalmıştık . Bir okulun önündeki banklarda oturup oğlum la ilgili hayaller kuruyorduk tam o an gelmişti aysel öğretmen tabi bize zorla teyze dedirtmesi ayrı mesele.

Banklarda bizi görüp yanımıza gelmişti ilk başta yabancı olduğumuz için bize ciddi yaklaşmıştı kötü bir niyetimiz olmadığını anladığında ise hikayenizi dinlemişti kısaca ev bulamadığımızı duyunca bize evinin kullanmadığı alt katını vermişti. İdille beraber
orayı baştan yapmıştık kendi çapımızda.

Daldığım düşüncelerden oğlumun bana seslenip koşturmasıyla bölünmüştü.

"Anneeee"

Bana sıkıca sarıldı sanki yanından gitmemi istemiyormuş gibi.

"Denizim canım ver bakayım bir yanak."

Bana yanağını uzatınca kokusunu derince içime çeke çeke kokladım özlemiştim yavrumu .

"Mis kokulum benim . Ee bakalım naptinizbugun aysel teyzenle ?"

"Anne biliyormusun biz yeni çiçekler diktik çok güzeller rengarenk ."

Öyle heyecanlı anlatıyordu ki ellerini sallaya sallaya tam yemelik.

"Hmmm demek öyle o zaman yarın bahçeyi geziyoruz bakalım nasılmış çiçeklerin ama şimdi teyze eve gelmeden yemek hazırlıyoruz tamam mı? "

Yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu hemen yemek yapmayı çok seviyordu hele mutfağı dağıtarak yemek yapmayı daha çok.

"Hadi o zaman marş marş istikamet ev ."

Merdivenleri geçip cebimden evin anahtarlarını çıkardım kilidi çevirip eve girdik . Deniz koşarak mutfağa gidince bende üzerimi değiştirmek için odaya geçtim . Üzerime günlük kıyafetlerimi giydikten sonra hazırdım kim bilir deniz neler karıştırmıştır.

Mutfak kapısına geldiğimde denizin dolabın önünde düşünceli bir şekilde çenesine dokunduğunu gördüm büyümüşte küçülmüş oğlum benim . Kapı pervazina dayanıp en önemli soruyu sordum.

"Deniz şef karar verdiniz mi ne yemek yapacağınıza? "

Kafası karışık bir şekilde bana döndü galiba daha karar vermemişti.

"Anne ben bulamadım ne pişirecegiz "

Bende düşünmeye başladım, yavaş adımlarla denize yaklaşıyordum. Ve buldum ;

"Şefim mercimek çorbasına ne dersiniz ve yanına.."

"Patatessss"

"Doğru bildin şef mercimek çorbası ve patates yapıyoruz e hadi o zaman işe koyulalım birazdan buralarda aç bir kurt gelir."

:)

Aradan bir iki saat geçmişti ve yemekler bitmişti saat akşam sekize geliyordu idilin de gelmesi yakındı . Kapı dan gelen seslerle idilin geldiğini anladım . İçeri bir adet güler yüzlü idilin girmesi ile denizin teyze diye kucağına atlaması bir olmuştu.

"Hey sarilmaniz bittiyse yemeğe geçelim."

Gülerek söylediklerimle idil bir kahkaha atıp masaya geçmişti bile.

"Sanada hoş geldin kraliçe ."

Göz kırparak söylediklerine bu sefer ben kahkaha atmıştım.

💙

Bu bölüme şarkım
Duman -Bu Akşam :)