Bir Seri Katilin Katil Olma Hikayesi

İlk önce durdu , sanki eski zamanlara gittiğini gösteriyordu ama suratında hiç hüzün veya bir duyguya dair hiç bir şey yoktu.

Seri Katil:
- Karım ile çok iyi bir ilişkimiz vardı. Çocuğumuzun doğmasına altı ay kalmıştı. Mutluluğumuz çok uzun sürmedi. Karım otopark yerinde bir adam tarafından tacize uğramasıyla her şey bitmişti. Çocuğumuz doğdunda eşim o adamın suratını görüyordu. Yoğun bir travma geçirmişti. Onu tedavi edemediğim için bende çok üzülüyordum. Eşim bir gece bebeği de alıp pencereden gözümün önünde intihar etti. O adamı bulup öldürmek istiyordum , kısa zaman içinde tutuklanmıştı fakat akli dengesi yerinde olmadığını tespit ettiklerinden dolayı iki yıla çarptırılmıştı. Bu olaya acayip sinir olmuştum buna rağmen bende boş değildim. Benimde planlarım vardı. İki yıl içinde insan vücudu ile ilgili büyük acılar veren kitaplar buldum ve zamanda böyle çabucak geçmişti. Çıktığında arabamdan izledim. O gün ilk çıktığında öldürecektim ancak adam gece ölmüştü. Bu beni tatmin etmemişti.
Aklıma psikiyatrist olduğum gelmişti , araştırmalara başladım. Bütün istismara uğrayan gençleri terapiye alıp bu adamların kim olduğunu öğrenip onları en acı şekilde öldürecektim. İlk bir kız çocuğu geldi. Ne yapmak istiyorsunuz ? Diye sorduğumda onu öldürmek ve acı çekmesini istiyorum gibi şeyler söyledi. Benimde fırsat ayağıma gelmişti ben öldürürüm ve bana hemen o kişiyi tarif etmesini istedim. Hemen o gün adamı biulmuştum. Birkaç gün işgence etmiştim. Sonunda öldürdüğümde fotoğrafını çekmiştim. Hastam tekrar gelince fotoğrafı gösterdim ve yüzünde ki rahatlama ve tatminlik beni de tatmin etmişti. Böylece hem hastalarımı tedavi ediyor hem de toplumdan pislik insanları yok ediyordum.

Rahatsız oluyor ve belli etmemek istiyordum. Sonrasında odanın kapısı çaldı.

- Merak etme ! Yemek söylemiştim.
Sonrasında ona para uzattı , kulağına birşeyler söyledi ve bir anda belinde bir iğne çıkartıp ona batırdı. Gözü önümde adamı öldürmüştü.
- Sen ne yaptın ? Hani ben buraya gelirsem kimseyi öldürmeyecektin.
O an çekip gidecektim.
- Bu sondu , eğer şimdi gidersen asıl daha fazla kişinin ölmesini sağlarsın. Şimdi gel röportaja devam edelim...
Ji-hoon: Boşver gitme...
Gidemezdim , yapamazdım...
Tekrardan oturdum. Bir defterim vardı ona notlar tutuyordum.
- Hastalarınız peki hiç pişman veya suçluluk duygusu hissetmediler mi ?
Bir kahkaha patlattı.
- Haha ! O işin en basitiydi.
@Rüveyda