Hipnoz - V

Hipnoz

Seri Katil: Hastalarım suçlu hissettiklerini kolay şekilde hipnoz edebiliyorum. Bu da hastalarımın kolayca rahatlamasını sağlayıp unutmalarını sağlıyordum.

Sonra yerde yatan garsonun titrediğini ve garip sesleri çıkarttığını gördüm. Korkmaya başladım.

- Endişelenmeyin ! Birazdan geçer.

Ayağa kalktı , bana doğru geleceğini hissettiğimden saçım ile oynadım.

Ji-hoon: Bekle ! Hemen geliyorum.

Ji-hoon yanına aldığı ekipmanla kapıya doğru yaklaştı ama kapı ne yazık ki kapalıydı. Sonra tekrardan kameraları izlemeye devam etti. Kameraya baktığında adam geri oturmuştu.

- Sizinde hepimiz gibi sorunlarınız var değil mi ?

- Size ne ?

O sırada cebinde paraya benziyen garip birşey çıkardı ve onu döndürmeye başladı. Gözlerim ona bakıyor , sadece ağzım hareket ediyordu.

- Çocuklarınız var mı ?

- Evet , var. Bir kızım bir oğlum var. Kızım beni sevmiyor. Benim ile iletişim kurmuyor.

Elini şıklattı.

- Sen bana ne yaptın ?

- Hiçbir şey şimdi doğru söyle. Kızının çantasında jillet buldun değil mi ? Hiç nedenini merak ettin mi ?

- Noluyor ya benim sizi sorgulamam gerek miyor mu ?

Yine yerinden hareket etti. Bana yaklaştı. Ji-hoon ile buraya gelmeden önce elimde ki tükenmez kaleme zehir koymuştuk. Herhangi bir şey olursa onu etkisiz hale getirmek için bende ayağa kalktım. Bana zarar vereceğini hissedince kalemi ona doğru tuttum fakat refleksleri baya iyiydi. Kolumu tutmuştu. Ji-hoon'da artık buraya gelemezdi. Hayatın sonuna mı gelmiştim...

- Beni bununla mı alt edecektin ?

Direndim fakat gözlerim yavaş yavaş kapanıyordu ve her yer karanlık oldu. Gözlerim hafif aralanmaya başlamıştı. Gözlerimi açtığımda bir sandalye de bağlıydım. Ağzıma da bant yapıştırmayı unutmamıştı.

Ağzımdan bandı çekti.

- Şerefsiz ! Ne istiyorsun ?

- Her şey aslında benim oynumdu. Gerçekten sana röportaj vereceğimimi düşündün ya da düşündünüz...

Hastaların Hikayesinden Kesitler
1) Ha-na:

On yaşındayım. Doğal olarak okula gidip geliyorum. Evimiz ile okul arası on beş dk sürüyordu. O gün arkadaşımın doğum günüydü onun için hediye alacaktım. Anneme bir gün önceden haber vermiştim. Mağaza biraz okula yakındı. Mağazaya yaklaştığımda içimde kötü bir his uyandı. Arkama baktığımda kimsenin olmadığını farkedince içim ferahladı. Neyse girdim içeri ve çok güzel bir kolye almıştım. Dışarı bir şekilde çıktım. İlerliyordum ama arkamdan ayak seslerinin geldiğini işitiyordum. Ben de hızlandım. Garip bir şey sezdiğim için farklı yola saptım fakat bir yanda karşımda belirdi. Beni gelen arabasına bindirdi. Çığlık atacaktım. Eliyle ağzımı kapatacaktı , ısırdım. Sonra bana bir tokat attı ve sonra bir daha en son durmuştum. Keşke daha fazla gücüm yetseydi dedim. Bunu hakedecek ne yapmıştım. Eliyle farklı yerlerime dokunuyordu. Peki bağırmadığın mı ? Diye soracaksanız. Araba da siyah ekran taktırmıştı. Kimse göremezdi. Görmedi de zaten gözümü açtığımda bir ormanlıktaydık. Polisler ve ambulanslar vardı. Ailem bu olayı öğrenince yani doktorlar da gitmemi söyleyince en son buraya geldim.
Seri Katil: Merak etmeyin ! Doğru adrestesiniz.

AÇIKLAMA
İlk başta karakter tanıtımı yapmadığım için üzgünüm çünkü spoiler vermek istemedim. Bazı karakterleri tanıtırsam heyecanı kaçacaktı ayrıca bu bölüm ile beraber seri katilin hastaların yaşadıkları ile bilgiler vererek daha çok seveceğinizi inanıyorum. Pek uzun değil ve ben de farkettim duru bir anlatım olmuş ama biraz betimle isterdi. Ayrıca ilk kisimlar da karakterlerin aralarda fotoğraf koyabilirdim. Yapacak bir şey yok. Duzeltmeye calissam çok uğraşırım ama konusunun güzel olduğunu düşünüyorum. dedim gibi eğer uzatirsam bölümler birbirine karışırdı. Diğer bölümlerde gelecek bu bölümden sonra daha çok betimleme bol olacak olaylar sizi şaşırtacak hikayem bitmedi. Devam ediyor...
@Rüveyda
~Şimdiden okurlara teşekkür ederim 🤍