ÖNSÖZ

ÖNSÖZ

Sana Ulaşmadan Yazdığım İlk Sayfa
Bazı insanlar hayatımıza girmeden önce bile iz bırakır.
Garip değil mi?
Henüz elini tutmadığın birinin sıcaklığını özlemek…
Henüz sesini duymadığın birinin cümlelerini merak etmek…
Henüz gözlerine bakmadığın birinin gözlerinde huzur bulacağına inanmak…
Belki de aşk biraz da budur.
Birini bulmadan önce, onun var olabileceğine inanmak.
Sevgili gelecekteki sen…
Evet, sana böyle sesleniyorum.
Çünkü bilmiyorum şu an neredesin.
Belki bu satırları okuduğun şehirden çok uzaktayım. Belki aynı gökyüzünün altında, birbirimizden habersiz yürüyüp geçiyoruz. Belki bir gün aynı kafede oturacağız ama bugün birbirimizin adını bile bilmiyoruz.
Belki de sen, benim seni beklediğimden bile daha uzun zamandır beni bekliyorsun.
Bunu bilmiyorum.
Ama bildiğim bir şey var.
Ben seni tanımadan önce de sana ait bazı hayaller kurdum.
Büyük şeyler değildi bunlar.
Birlikte dünyayı gezmek değildi belki hayalim.
Bazen sadece zor bir günün sonunda kapıyı açtığımda yüzünü görmek istedim.
Bazen bir akşam çay içerken günümüzün nasıl geçtiğini konuşmayı…
Bazen aynı kitabın farklı sayfalarında kaybolup sonra birbirimize "Bak, bu cümleyi çok sevdim." demeyi…
Bazen hiçbir şey konuşmadan yan yana oturabilmeyi…
Çünkü zaman bana şunu öğretti:
İnsan büyük mutlulukları değil, küçük huzurları arıyor sonunda.
Ben seni beklerken aslında sadece seni beklemedim.
Kendimi değiştirdim.
Bazı yanlışlarımla yüzleştim.
Bazı insanlara neden kırıldığımı anladım.
Bazı insanları neden kırdığımı kabul ettim.
Sevmeyi sadece birine sahip olmak sanırken, artık birinin hayatına iyi gelmenin ne kadar değerli olduğunu öğrendim.
Çünkü eskiden aşkı bulmak istiyordum.
Şimdi ise aşka layık biri olmak istiyorum.
Belki bu kitabı eline aldığında hayatımda olacaksın.
Belki yanımda oturup bu satırları okuyacaksın.
Belki de henüz tanışmadık.
Ama bilmeni isterim…
Bu kitap sana yazılmış olsa da sadece seni bekleyen bir adamın hikâyesi değil.
Bu kitap, seni beklerken kendini kaybetmemeyi öğrenen bir insanın hikâyesi.
Çünkü bazı bekleyişler boş değildir.
Bazı geceler insanı hazırlar.
Bazı yalnızlıklar insanı büyütür.
Bazı geceler vardır…
İnsan aslında yalnız değildir.
Sadece henüz doğru kişiye rastlamamıştır.
Eğer bir gün karşılaşırsak…
Senden mükemmel olmanı istemeyeceğim.
Ben de olmayacağım.
Senden hiç hata yapmamanı istemeyeceğim.
Çünkü ben de yaptım.
Senden hayatımı tamamlamanı istemeyeceğim.
Çünkü insan önce kendi eksik parçalarını bulmalı.
Ama senden bir şey isteyeceğim.
Beni gerçekten tanımaya çalış.
Çünkü ben sana sadece güzel taraflarımı değil, sakladığım kırgınlıklarımı da göstereceğim.
Sana gülen yanımı değil sadece, sustuğum zamanları da anlatacağım.
Çünkü gerçek sevgi, insanın sadece ışığını değil, gölgesini de sevmektir.
Sevgili gelecekteki sen…
Eğer bir gün bu kitabın sayfalarında kendinden bir parça bulursan…
Bil ki bu satırlar yazılırken seni tanımıyordum.
Ama seni bekleyen bir kalp vardı.
Ve o kalp, seni bulmadan önce sana söylemek istediği her şeyi bu sayfalara bıraktı.
Belki de bazı insanlar önce karşılaşmaz.
Önce birbirlerine hazırlanırlar.
Ben de seni bulmadan önce…
Kendimi sana hazırlıyorum.