Aras (abisi)

Bu aralar hep atamıyorum kusura bakmayın ❤❤❤❤❤

Yatıyordum. Babam yine çok sinirliydi, sinirini çıkaracak yer arıyordu. Çünkü biricik kızı henüz eve gelmemişti. Bense odamda yatıyordum ki aniden içeri biri girdi:— Baba ne yapıyorsun ya? Yavaş girsene!— Kes lan sesini! Kalk, kardeşin hâlâ gelmedi.Beni kolumdan tuttuğu gibi ayağa kaldırdı. O sırada annem de odaya girdi, ağlıyordu.— Anne, niye ağlıyorsun ya? Baba dur, bir arayayım.............— Tamam, konuştum. Geliyormuş işte, sakin olun.Sonra odadan çıktılar. Bana böyle ilgi gösterseler ne kadar mutlu olurdum ama nerede... Daha geçen hafta bir hafta boyunca eve gelmedim, kimse arayıp sormadı. Neyse, aman banane deyip yatmaya devam ettim. Tam uyuyacaktım ki kapı yine çaldı. Bana yine "Kapıyı aç" dediklerinde kalktım. Sanki evde başkası yokmuş gibi her kapıyı biz açıyoruz zaten!Kapıyı açtım. Bu arada bir hafta arkadaşımda kaldıktan sonra eve geldiğimde bana "Sen evde değil miydin?" demişlerdi. Kapıyı açtığımda karşımdaki Yağız’dı. Beni iterek içeri girdi ama Lina yanında yoktu. Neredeydi bu kız?— Lan Lina nerede, yedin mi kızı?— Salak salak konuşma, sakin olun tamam mı!Yağız şok halindeydi, elleri titriyordu. Annem "Otur" diyordu, ben zaten oturuyordum. Yağız'ın dudağı kanıyordu ve konuşurken kekeliyordu:— Lina’yı kaçırdılar... Yolda giderken adamın biri arabadan indi, tek yumrukla beni bayılttı ve Lina’yı götürdü.— NE DİYORSUN LAN SEN?! BENİM KIZIMI KİM KAÇIRIR?!Babam Yağız’ın yakasına yapışmış, onu sallıyordu. Hemen araya girdim. Yağız her şeyi detayına kadar anlattı. Annem fenalaşıp bayıldı, babam ise çıldırmak üzereydi. Yağız aniden ayağa kalktı.— Nereye lan?!— Lina’yı aramaya gidiyorum!Önüne geçip onu durdurmaya çalıştım, o ise beni aşıp gitmeye çalışıyordu. O sırada polisleri aramıştık.— DUR OĞLUM, DUR! YARABBİ YA RESULALLAH, DUR OĞLUM!O sırada kapı çaldı. Açtığımızda polisler gelmişti. Yağız polislere her şeyi anlatıyordu, babam hâlâ bana kızıyor, annem ayılmaya çalışıyordu. Komşular da seslere gelmişti. Yağız beni elimden tutup dışarı çıkardı, polislerle birlikte arabaya binip yola çıktık:— Sana güvenende de hata var zaten! Keşke sana güvenmeyip Lina’yı almaya kendim gitseydim. Adama bir tane bile vuramadın mı? Bize gelince horoz gibi saldırırsın ama!Sinirden ne yaptığını bilmiyordu. Yolda sürmeye devam etti, arabayı çimenlere doğru kırmaya başladı. İnatla manuel arabada vites de atmıyordu, motor bağırmaya başladı:— ÇİMENLERE GİRME! ÇİMENLERE GİRME! MOTORU BAĞIRTMA!Kendini biraz toparladı, sonra aramaya devam ettik.................Bayağı aradık ama polisler de bir iz bulamadı. Nereye baktıysak yoktu. Annem hastanelik olmuştu, babama ise hâlâ ulaşamıyorduk. Herkes perişandı. Tek dilediğim şey Lina'nın geri gelmesiydi. Annem hâlâ çok kötüydü. Hastane köşesinde otururken, hayatında hiç ağlamayan ben bile ağlamıştım. Onu çok özlemiştim ve çaresizce bekliyordum...................2 GÜN SONRAHâlâ aynı durumdaydık. Babam dün gelmişti, üstü başı çamur içindeydi. Evde kimse konuşmuyordu, eski neşemden eser kalmamıştı. Annem Lina’nın odasından çıkmıyordu, hâlâ bekliyorduk. Ben de odama kapanmış sadece oturuyordum. Bütün hayat düzenim altüst olmuştu.Tam o sırada içeriden dehşet dolu bir çığlık duyuldu. Annem aşağıya koşarak indi...

Lütfen beğenin ve yorum yapın❤❤