Travma

Eve gittiğimde kapıyı çalmak zoruma gidiyordu. İçimden bir his kapıdan içeriye girmemek gerektiğini söylüyordu. Ama gidecek başka yerim olmadığını hatırlayınca mecburen kapıdan içeriye girdim.

Karşımda dehşet içinde bana bakan 2 yaşındaki küçük kardeşim dikkatimi çekti. Kafamı çevirdiğimde kan izleri gördüm. Hemen salona koştum. Annem koltukta oturuyor her yeri kan revan içinde bana bakıyordu.
"Anlat babana söyle kızım ben onu aldattım mı ben evden dışarıya çıktım mı Allah aşkına söyle!

Olayı anladım hemen babam anneme yine bir iftira atmış bunu yapmakla kalmayıp onu dövmüştü.

Kapıdan babam girdi gözleri kıpkırmızı gözaltları mosmor. Bu sefer alkol de değil başka birşey var gibiydi.

Annemi o halde görünce kıyamet koptu içimde. Gerisi de büyük bir kavga. Babama hesap soruyorum ama o sadece bana bağırıyor vurmaya çalışıyordu. Annemle başbaşa kaldığımızda olayı dinledim. Babam önce beni kiminle aldatıyorsun diye sormuş annem ne aldatması ne diyorsun sen diyince ona saldırmış. Kafasında ve dizinde tam 5 tane kavanoz parçalamış.

Bu tür olaylar daha önce de yaşadığım için alışmıştım. Anneme üzülüyor bi o kadar da sinirleniyordum. Neden hala boşanmıyordu aklım almıyor.

Babama ne kadar yalvarsam da nafile annemi hastaneye götürmeue ikna edemedim. Elinde bir ekmek bıçağıyla başımızda nöbet tutuyordu. En ufak hareketimizde ise gelip vuruyordu.

Gece herkes odasına çekildi hiçbirşey olmanış gibi davranmaya başlamıştık bile hep böyle olurdu olmak zorundaydı yoksa babam türlü eziyetler ederdi. Bunu hepimiz biliyorduk.

Gece boyu bir gram uyku uyuyamadım. Sigara yakıyor düşüncelere dalıp sigarayı unutuyor ve tekrar sigara yakıyordum. Bu döngü okul saatine kadar böyle devam etti. Babam içeriye girip okula gitmemi bu olayı birine anlatırsam beni okuldan alacağını söyledi.

Zaten bu durumu anlatsam kimse bana inanmazdı. Çünkü babam dışardan bakıldığında dünyanın en iyi insanıydı.