Kalp kırıklığı

Biraz daha oturduk sonra Talhanın kuzeni Ayaz geldi muhabbet ederek eve doğru yola çıktık. Eve yaklaşmıştım kalktım veda ettim onlara ve eve girdim.
Mutluluk bedenime yan etki yapmış olacak ki uyumuşum. Ne zaman gündüzleri uyusam başıma illa ki kötü bir şey geliyordu. Asla gündüzleri uyumazdım bu yüzden.

Uyandım elimi telefonuma attım Talha dan gelen 3 mesaj vardı;
Talha: Başak üzgünüm ben böyle olsun istemezdim
Talha: Senin bu masum sevgini haketmiyorum ben
Talha:Eğer seni kullandığımı düşünüyorsan en adi o.ospu çocuğuyumki kullanmadım seni. Sadece sana layık değilim ana kapılıp öptüm seni o kadar.
Başak: Tam bir o.ospu çocuğusun.

Ne...ne oluyordu bu şimdi? Saatlerce yataktan çıkmadım bağıra bağıra ağladım dudaklarım kanayana kadar boğazım kuruyana kadar ağladım. Gözümdeki yaşlar bitene kadar ağladım.

Şimdi birisi gelse ne oldu diye soracaktı bi de evdekilere hesap vermek zorunda kalmayayım diye yerimden kalktım yüzümü yıkacaktım. Kapının koluna elimi attım ve gerisini hatırlamıyorum bayılmışım.

Hayatımda daha önce hiç bayılmamıştım. Gözlerimi açtığımda kardeşim yanımdaydı ne olduğunu anlamadı kimse ama ben biliyordum.

Hastaneye gittik hemen.

Saatlerce oyalandık tabii bir şey çıkmadı stresten olabilir dediler.

Annem sürekli " ne oldu neye stres yaptın bu kadar sınavların mı başladı kavga mı ettin biriyle " gibi bir çok ahiret sorusu soruyordu "bir şey yok anne bilmiyorum tansiyonum oynadı galiba" demekten yorulmuştum.

Tüm hafta sonum sürekli 'neden böyle oldu? ' düşüncesiyle geçti. Ne demek yiyebiliyordum ne su içe biliyordum midem hiçbir şeyi kabul etmiyor yesem de kusuyordum. Pazartesi sabahı okula gitmek istemesemde yataktan kalkıp hazırlandım. Derse 5 dakika kala okula vardım. Hiçkimseyle muhattap olmuyorum göz göze bile gelmiyorum hatta. Talha bana bakıyor ne olduğunu anlamaya çalışıyor. Ben ise nefret dolu bakışlar atıyorum etrafa.

Tüm derslerde uyudum tenefüslerde uyudum. Öğle arası gelmişti fark etmemişim bile. İçim içimi yiyor yanıma gelsin ne olduğunu sorsun diye ama tabiki tenezzül edip gelmiyor.
Uyumaktan yorulduğum için kafamı sıradan kaldırdım. Etrafa bakındım ayaklarım tutulduğu için biraz koridorda yürüdüm Talha ve Merti yan yana birşeyler konuşurken gördüm. Sanırım Mert aramızda ne olduğunu öğrenmeye çalışıyordu. Ona söylediğim tüm sözler için tek tek pişman oldum çünkü o haklıydı.

Dersin başlamasına daha yarım saat var ama zaman hiç geçmiyor. Camdan dışarıyı seyrederken yanımda bir nefes hissettim ama dönüp bakmadım bile. Gelen oydu kokusundan anlamıştım. O nefes kesici kokusu beni hipnoz ediyordu sanki. Beynini uyuşturan bu koku kalın sesini duymakla yok oldu. "Nasılsın?"

Nasıl mıyım!? Bıraktığın gibi değilim piç kurusu demeyi çok istedim ama dilimden dökülen "iyiyim" oldu sadece. "Emin misin bak ben gerçekten böyle olacağını bilseydim hiç konuşmazdım bile seninle hem bu kadar kısa sürede bi insan bu kadar bağlanamaz ki"
"Ne demek istiyorsun yani ben şov mu yapıyorum senin gözünde? "
"Hayır öyle değil sen hoşlantını aşk sandın bence"
"Haydaa ne yani ben hislerimi de bilmiyorum o zaman?! "
"Başak yapma ne hale gelmişsin aynaya baktın mı gözlerin şişmiş yüzün bembeyaz ellerin titriyor savaştan çıkmış gibisin"

Orospu çocuğu zaten savaştayım farkında değil misin

"Beni savaşın ortasına bırakan sendin Talha şimdi neyi sorguluyorsun? Ben sana sordum yarın yanında kim olacak dedim'Sen olacaksın Başak tabi ki' diye zırvalamadın mı madem amacın yara bandı olarak kullanmaktı beni neden söz verdin böyle bana neden bu kadar arşa çıkarttın beni lanet olsun sadece sevdiğini sanmıştım gerçekten değer verdin sanmıştım. Ama işte ben hep sanmışım sevgilim. Şimdi beni savaşımda yalnız bırak beynim kalbime bombalar fırlatıyor sanki. Kalbimde her yerde bir bomba patlıyor gibi. Nefes alamıyorum. Git " Acımı kusuverdim bi anda ve bu patlamam nefes alışımı bile engelledi. Nefes alamıyordum başım dönüyordu. Gitmesini istedim ve o gitti..