23. bölüm / 24
sanmakSevgili'nin yalanı
Bölümler 24Şu an: Sevgili'nin yalanı
- 1 O gün401 kelime
- 2 Büyük tanışma623 kelime
- 3 3. Bölüm610 kelime
- 4 4. Bölüm576 kelime
- 5 5. Bölüm331 kelime
- 6 Kalp kırıklığı567 kelime
- 7 7. Bölüm461 kelime
- 8 Şok703 kelime
- 9 Travma270 kelime
- 10 Gözlerime bak599 kelime
- 11 Gitme477 kelime
- 12 ?620 kelime
- 13 İki seçenek655 kelime
- 14 İhanet çukuru488 kelime
- 15 Arayışların en kötüsü533 kelime
- 16 Uyuşmak441 kelime
- 17 İlk hazzım491 kelime
- 18 Mutluluğa dakikalar kala242 kelime
- 19 Son hazzım611 kelime
- 20 Sonun başlangıcı250 kelime
- 21 Darmadağın303 kelime
- 22 Hayatımın bitişi502 kelime
- 23 Sevgili'nin yalanı384 kelime · Okuduğun bölüm
- 24 E final artık261 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Arada odama giren kardeşimden başka kimseyi görmedim. Artık hava kararıyor akşam oluyordu. Evdeki sesler azalmaya başladı. Ve çelik kapının kapanma sesini duydum. Annem babam ve kardeşim gittiler. Kapıyı üzerime kilitleyip gittiler hemde.
Camın köşesinden baktım arabaya bildiklerini gördüm. Uzaklaştıklarında odamdan çıktım. Önce tuvalete gittim. Sonra tek tek odaları gezip sigara aradım. Ama yoktu bulamadım. Her yeri didik didik aradım. Çıldırmıştım sigarasızlık daha da canımı yakıyor.
Uzun uğraşlar sonucu bir dal sigara buldum. Aceleyle yaktım. İçime çektim artık biraz daha iyi hissediyorum. Ama biteceğini de biliyorum. Sigara bitti. Uzun süredir içmediğim için başım dönmeye başladı. Mutfağa gidip bir kaç lokma ekmek yedim sadece. Bir şişeye şu doldurdum. Saate baktığımda saat akşam 8 olmuştu. Biraz dolaştım. Sonra banyoya gidip yüzümü kandan arındırdım.
Annemler gideli 2 saat oluyordu. Nereye gittiler diye düşündüm. Tam o esnada kapının kilit sesini duydum ve odama kaçtım. Eve girdiler. Babamın yüksek sesi evi inletti. Beni çağırıyordu. Gitmekten başka çarem olmadığını bildiğimden kalkıp gittim.
"Karşıma geç otur"
Söylediklerini yaptım. Oturdum.
"Her şeyi anlat vurmayacağım, kızmayacağım ne oldu söyle birisi zorla bir şey yaptırdı mı sana? "
"Hayır" cevabım kısa ve netti. Kimse bana zorla bir şey yapmadı da yaptırmadı da.
"Bu Talha kim? "
"Bizim sınıfta bi çocuk"
"Ne geçti aranızda? "
"Hiç bir şey geçmedi"
"Günlükte öyle yazmıyor ama sen onu seviyor musun"
Kafamı eğdim. Konuşamdım. Bu kabullenişimdi. Babama evet ben onu çok seviyorum diyemediğim için sustum.
"O sana yaklaşmamış bile sen onu takıntı yapmışsın sapık gibi peşinde dolaşmışsın ben öyle duydum doğru mu? "
"Hayır okulda kime sorsan anlatır zaten öyle değil o bana yaklaştı ilk"
"Çocuk öyle demiyor ama! "
Ne yani daha yeni Talhanın yanından mı geldiler?
Babamın sorularına cevap verdim. Sonra odama tekrar döndüm. Gecenin sessizliğinde annemle babamın konuşmalarını duyabiliyordum.
Meğer akşam Talhanın evine gitmişler. Onunla konuşmuşlar. Babam ona aramızds ne olduğunu benim neden bu hale geldiğimi uyuşturucuyu bana kimin verdiğini sormuş o da " Abi senin kızınla aramda hiç bir şey olmadı. Sürekli peşimde rahatsız ediyor beni. Uyuşturucu içtiğini de bilmiyordum senden duydum şimdi" demiş.
İşte bu benim içimde kıyametin kopması demekti. Beynimdeki uğultular canımın acısıyla birleşmiş ölmekten beter hale getiriyordu beni. Talha bans karşı nadıl bu kadar acımasız oldu neden böyle söyledi babama? Gerçekten zerre kadar değer vermedi mi bana?
Uzun aradan sonra selaaaaaam buraları yazmak zor oldu yani geçişleri nasıl yapacağımı bilemedim. Umarım iyi olmuştur
Bölüm etkileşimi
