4.bolum

denizin gozunden
teoman ne yedigimi kadarmı takip ediyordu! saka gibi gercekten. okulda bana buz gibi olan cocuk aslında buzluktan çıkmayı bekliyormuş. Yanı onu sogutan bisey var,varmıs.ama nedense o buzluk suan yok.
deniz:teoman bisey sorcam.
teoman:efendim deniz?
deniz:okuldaki konuyu konusma vakti sence gelmedimi?
teoman:ben bisey hatırlamıyorum deniz.
sasırdım ne cabuk unutmustu bana soguk oldugunu.
deniz: sakanın sırası degil teoman yuzume gulen,bana hep iyi davranan Teomana noldu?
ellerinden tuttum ama sandıgız gibi degil.. zaten ilk afalladı sonra hayal kırıklığı gibi bir gözle geri cekti ellerini
teoman: bisey oldugu yok deniz.belkide evren haklıdır ben sana herkesten daha iyi davranıyorum ve sebebi ne bende bilmiyorum.adam haklı amk ben neden sana o kadar yakın davranıyosam..
deniz: sen gercekten buna mı bozuldun
teoman: senin bir farklılıgın mı var deniz oburlerinden? adam haklı neden sana o kadar iyi davranıyorsam..aa dogru demi ben soguk,acımasız,kalpsiz bir-
deniz: sacmaladın artık teoman!
iyi geceler sana.
bas baya trip atıyordum ama onun umrunda mı ki
ay salak deniz neden umrunda olsunki adamın sen kimsin ki!
denizin odasının kapısı calar
teoman: hangi odada kalıcam söylemedin böyle mi misafirperverligin.
deniz: sagdaki odaya gec. ben getiriyorum yastık ve yorgan kılıfı.
teoman ikiletmeden sagdaki odaya gecti, misafir odasıydı orası. bende camasır odasından temiz kılıflar aldım ve teomanın odasına bıraktım.
deniz: iyi geceler.
teoman: kacta kalkıyorsun?
deniz: 07.30 bittimi?
teoman: evet çıkabilirsin
deniz: zaten cıkıyorum ya
kapıyı sertce kapadım.
ve odama girdim pijamalarımı giydim ve uyudum zorda olsa.
sabah olur saat 07.30 da denizin alarmı calar.
of kalktım iste ya diye soylene soylene tuolete girdim. cıktıktan sonra yan odama,teomanın kaldıgı odaya baktım.kapıyı hafifce araladım uyuyordu. sacları dağınık bir kacı yuzune yapısmıstı. kacta kalkıcaktı sormamıstım keske sorsaymısım. Kendi kendime konusa konusa gittim odama.okul formamı giydim cantamı cıkıs kapısının onune koydum ve kahvaltı hazırladım. 20 dakika sonra kahvaltı kurmam bitti ve yukarı teomanın odasına cıktım. uyanması gerekiyordu artık.
deniz: teoman..hadi kalk kahvaltı hazır..
teomanın gozunden
uyandıgımda ilk defa denizi görmustum hafif uyku sersemligi ile
teoman: kızım sen horozmusun bu kadar erken uyanıyorsun..saat kac..
masum masum sordum
deniz: saat 08.14 teoman hadi artık. hem ben horoz degilim sen uykucu bir koalasın. eger kalkmazsan ben yerim.
teoman: tamam ya kalkıyorum.
tuolete girdim elimi yuzunu yıkadım ve okul formamı giydim. cantamı cıkıs kapısının onune bıraktım ve masaya oturdum.
teoman: birileri dokturmus heralde.
deniz: hıhı evet hadi ye gec kalmayalım.
teoman: aman gec kalmayız zaten,ne bu gec kalma korkusu?
dedigim ile dona kaldı. agzındaki yemegi cıgnemedi dık dık bana baktı.
teoman: deniz korkutma beni noluyor?
deniz: annen anlatmadı dimi..
teoman: neyi ya neyi soylesene kızım
denizin gozunden
o soylemedigi sey ben 14 yasında iken teomanın ani bir karar ile İstanbul'da okumaya gonderilmesiydi. benim haberim yoktu tabi sokakta oynarken ezgi soylemisti ezgi benim teomandan sonra en iyi arkadasımdı cocukken.
FLASBACK SAHNESİ
sokakta oynayan deniz ile ezgi laf arasında ezginin konustugu seyden sonra;
ezgi: deno,teo istanbula gidiyormus biliyor musun
deniz: ne zaman ya teoman gitmezki!
ezgi: kızım bavullarını hazırlıyor sebnem teyze! git veda et belki gelme-
deniz: saka dimi..
dogru bizim apartmana kostum apartmanın onunde Hakan amcanın arabasında teomanın sarı saclarını gördum. arkasından sebnem teyze su dokuyordu.
deniz: sebnem teyze! teoman nereye gidiyor!
sebnem: canım teoman istnabula gidiyor babasıyla.
Arabanın pesinden kosmaya başladım hava cok bozuktu simsek carpmaya yagmur yagmaya başladı ben simsekten o günden beri cok korkarım. sevdiklerimi elimden aldıgını dusunurum.
araba uzaklasmıstı. bende yerde oturup aglamaya başladım.sonra sebnem teyze yanıma geldi ve omzuna dokundu.
sebnem: mektup gonderirsin guzel kızım. uzme kendini hem ben Teomana soyleyecegim mektup yazar o da sana
deniz: hıhı tamam sebnem teyze ben mektup yazmaya gidiyim o zaman.
arkamı dondugum gibi aglamaya basladım. benim ilk askımdı heralde teoman. beni anlayan,benim yanımda duran,hem zorbam hemde arkadasım olan cocuk. kısacası herseyim diye dusundum.
denizin gozunden devam
deniz: tamam teoman yok bisey.
sofradan kalkıyordum ki bilegimden tuttu.
teoman: ikilettirme deniz,dokul.
deniz: ne soyleyeyim teoman? sen istanbula giderken bana haber vermediler bende arabanın arkasından kostum sonra annen bana mektup yaz gonderirim dedi. bende saf gibi yazdım*acı bir sekilde guldum* annen gondermemis,nerden anladım biliyor musun? kac defa caktırmadan mektuplarda yazdıgım anılardan sordum.sen hepsini anlamsızca karşıladın.
bunumu soyleyeyim?
sofradan kalktım ellerimi yıkadım ve cantamk alıp arabanın onune gittim.
teomanın gozunden
cidden mi? ben giderken pesinden mi kostu..Allah kahretsinki ben o mektupları okumak cok isterdim.
bende sofrayı hızla kaldırdım,ellerimi yıkadım cantamı alıp arabaya bindik.
tabiki hic birsey olmamıs gibi davrancaktım. sogutmak icin.
sessizliği deniz bozdu.
deniz: bende ne bekliyorum salak kafam *kafasına birkac defa vurdu sonuncusunda elini tuttum*
teoman: yeter deniz. kemerini tak.
deniz kemerini taktı ve yol boyunca hic konusmadılar.
yazarın gozunden
okula gelmislerdi evren okulun giris kapısının onunde denizi bekliyordu. deniz arabadan cıktıgı gibi arkasına bakmadan okula girdi. teoman ise kendine sove sove yuruyodu. evren denizin onunu kesti
evren: hop deniz hanım dun ekildim heralde.
deniz: sacamlama evren ayagım kotuydu teoman yardıma geldi bu kadar.
evren: e ben gelmistim zaten neden onu gondermedin.
deniz:.. ayıp olurdu evren tamammı izninle sınıfa gidicem.
teoman onlar gormeden onları izliyordu. denizden ne kadar uzak durmaya calıssada onu koruma ic gudusu hep aktif oluyordu. zaman gecmeden sınıfa girdi o da. sınıfa girdiklerinde gordukleri manzara ile deniz ofladı. aras ile leyla gene beraber oturmuslardı. tek bos olan yer 2 tane vardı. ya teomanın yanına oturcaktı ya da evrenin. teoman sorgular bakısla denize baktı. evren ise yanını isaret etti. deniz kararsız kaldı. ogretmen de gelince iyice baskı hissetti ve ogretmen;
ogretmen: kızım otur iste bir yere sende.
deniz: tamam hocam
dedim ve evrenin yanına oturdu.teoman ifadesiz soguk tavrını asla esirgemedi ama icinde bir yangın vardı bu yangını onun soguklugu bile dindiremezdi.