1. bolum

denizin gozunden
sabah uyandığımda perde arasından sızan gunes ısıgı sayesinde gozumu actım. bugun yeni dönem baslangıcıydı, artık 11. sınıf olmustum. formalarını çıkardım yatağımın ustune koydum,sonra gunluk rutinlerimi hallettim, varla yok arası bir makyaj ve saclarımı actım.
Nuray:kızım hadi kahvaltıya!
deniz: tamam anne geliyorum
mutfaga girdim ve annem ile sohbet ede ede kahvaltımızı yaptık. laf arasında annem bana;
Nuray: kızım bugun Teoman abin goturcek seni okula benim sebnem ablamla vakıfta bir isimiz var erken cıkacagız.
Teoman ile aramızda 2 yas olmasına rağmen annem 'abi' dedirtiyordu ve Teoman bundan zevk alıyordu.
deniz: peki anne ben cantamı alayım, Teoman abiye yazayım.
bilerek 'abi' kelimesini bastırdım.
Bir müddet sonra kapı çaldı ve kapıyı actım. karsımda 185 boyu ile duran teomanı gördum. ben 165 oldugumdan onu gorebilmek icin biraz kafamı kaldırmam gerekiyordu ama bu cok mühim degildi. ilk sessizliği bozan Teoman oldu
teoman: naber bucur
deniz: birincisi ben bucur degilim ikincisi okula gec kalıyoruz.
teomanın gozunden
annem ile çıkmadan once konusuyorduk ve denizi benim bırakacagımı zaten aynı okulda oldugumuzdan zor olmayacagını soyledi.
eger 2 sene sınıfta kalmasaydım üniversite öğrencisi olucaktım. bu sene de kalsaydım heralde kafayı usuturdum. cok uzatmadan denizlerin evine surdum arabayı,sonra kapıya geldim. karsımda mınıcık kalan denizi gorunce sırıttım 'bucur' dememe o kadar sınır oluyordu kı asla haz etmiyordu bende bunu fırsat bilip her defasında soyluyordum tabi sonra da hemen soguk tavrı ile konuyu kapatmayı da eksik etmiyordu.
teoman: e hadi çıkalım o zaman
kapının gazından cekildim ve denize yol verdim
teoman: önden bucurler
sırıtmama engel olamadım
deniz: bana bak bir daha bana bucur dersen..
dibine kadar girmistim isaret parmagımı havaya kaldırmış,parmak ucuna cıkmıs ustu kapalı da degil dupe düz tehtid ediyordum.
teoman: naparsın?
deniz: bozusuruz..GEC KALDIK HADİ.
okula giderler
teoman 2 sene sınıfta kaldıgından dolayı denizlerin sınıfında 11/a da.
denizin gozunden
derse gec kalmamıza mı uzuleyim yoksa gördugum manzaraya mı uzuleyim bilemedim. Aras ile Leyla yan yana oturmus gulusuyorlardı,Aras ona bisey anlatıyordu leylada dikkatlice dinliyordu. evet..arasa asıktım ama ask mı hoslantımı bilemiyordum duygularım hala netmi yoksa kararsızmı kontrol edemiyordum.
Aras ile beraber oturuyordum,Leyla'yı yanına aldıgından teomanın yanına oturmak zorunda kalmıştım.
deniz: teoman bisey sorabilir miyim?
teoman: tabii
deniz:Leyla bu sabah tek mı geldi okula?
teoman ile leyla kardes oldugundan neden beraber degillerdi merak etmistim.
teoman: Aras kardesim aldı cok yakışıyorlar dimi!
deniz: hıhı
teomanın gozunden
deniz ilk defa birsey sormak icin rica etmisti normalde dupduz sorar, nefret dolu bakıslarını da asla esirgemezdi. belli biseye kırılmıştı. cocukluktan beri aynı mahallede,aynı apartmanda buyuduk.annelerimiz bebekligimizden beri arkadas,o gün bugündür de asla ayrılmazlardı.bizde bir nevi ondan dolayı belkide bu kadar yakındık.
teoman: sen biseye mi kırılsın bakim?
elimle cenesini tuttum dalmıstı, bir noktaya bakıp dusunuyordu. sonra bana baktı gözlerinde az bile olsa hayal kırıklığı vardı anlamıstım. hemen gözlerini kaçırdı
deniz: y-yok..ya sen nerden cıkarıyosun bisey olmadı diyorum iste sadece soru sordum.
kafasını gommus uyuyordu
teoman: peki deniz kızı
ders biter ve teneffüs zili calar
herkes sınıftan cıkar ama deniz cıkmaz,uyuya kalmıştır.
teoman: deniz..cıkıcak mısın dısarı?
deniz: hı yok cıkmıcam uyucam.
teoman: tamam ben kantine gidip geliyorum.
kantine dogru sınıftan çıktım.
denizin gozunden
cocukken benden nefret eden kisi neden simdi bu kadar iyi davranıyordu? teoman cozulecek bir tip degildi ama o beni cok kolay cozmustu derste gözlerimiz temas edince ilk bakışta anlamıstı. belkide teomanda en sevdiğim özellik buydu..ilk ve tek.. ona gelince sorucaktım bu iyiligin sebebi ne..icimde nedenini bilmediğim fırtınalar kopuyordu.leyla benim cok yakın arkadaşım,onu kıskanmıyorum aksine ona bayılırım. ama arasla yan yana gelince hayal kırıklığı gibi bisey yasadım. kimseye anlatmamıstım anlatsam leylaya da konusmazdı. ama kendim ile yuzlesmem gerektigini dusunuyorum. Kendi kendime
deniz: kendine gel aptal senin ki bilinmeyen bir duygu ama onlar birbirine asık vazgec arastan artık amk.
kendime bir söz verdim bundan sonra arastan hoslanmıyor,onun yanına yakısıcak bir kardes olucaktım.
sonra teoman geldi..elinde cocuklugumdan beri en sevdiğim cikolata olan laviva vardı ellerim ile saskınlıgımı gizleyemedim agzımı kapadım.
deniz: inanmıyorum teoman unutmamıssın!
teomanın gozunden
kantine indim ve denizin cocuklugundan beri en sevdigi cikolata olan lavivayı aldım,su aldım ve yukarı sınıfa gectim. çikolatayı ona uzattıgımda cocuk gibi sevinmisti gulmeme engel olamadım.
teoman: ne zaman kırılsan bu cıkolata iyi gelirdi sana..belli gene kırılmıssın anlatmak istermisin?
deniz bir iki dakika daldıktan sonra konustu
deniz: hemen anlamıssın,ama gercekten oyle önemli bisey degil ya..
teoman: sen ne zamandır önemli olmayan birseye kırılıyorsun deniz?
haklı olduğumu biliyordu ve basını salladı.
deniz: annemlere anlatırsan elimden kurtulamazsın sarı civciv!
ellerimi teslim olmus gibi havaya kaldırdım sonrada agzımı fermuarlıyormus gibi elimle isaret yaptım
teoman: söz valla anlat merak ettim.
deniz: ya ben cok salak bir insanım..
teoman: yeni mi ogrendin deniz kızı JELEİSİDĞDİDLFMFJF
deniz: ya bak ya! hemen kâle alma zaten!
teoman: tamam tamam sakaydı anlat valla
deniz: gerizekalı gibi emin olmadıgım hislere kapılmısım buna kırılmıstım,kendime yani.
teoman: hmmm su meseleye anlıyorum deniz kızı. ama inan bana bence ortada kırılmaya gereken bisey yok! cam bardak degilsin ya !
EHELEİSİSÜSĞRĞDİDŞDLFŞ
deniz: JDJSPŞDDŞŞDŞDİRŞ aferin teoman guldurmeyi basarsın helal olsun da...bilmiyorum iste..
o sırada ders zili calar ve herkes sınıflara gelir.