Bölüm 7 - Filmden Kimse Bir Şey Anlamadı

Violet, pazar günü saat dörtte Caitlyn’in evinin kapısında duruyordu ve elindeki market poşetine bakıyordu.

Caitlyn film için patlamış mısır almasını istemişti ama Violet bununla yetinmemiş, cips, çikolata ve iki kutu içecek de almıştı.

Kapı açıldığında Caitlyn önce Violet’e, sonra poşete baktı.

Caitlyn: Violet, film mi izliyoruz, yoksa kıtlığa mı hazırlanıyoruz?

Violet: Film izlerken acıkırsak ne yapacağız? Duvar mı yiyeceğiz?

Caitlyn gülerek kenara çekildi.

Caitlyn: Gir içeri.

Violet ayakkabılarını çıkarıp salona geçti.

Ev oldukça düzenliydi ama sehpanın üzerinde açık bir kitap, koltuğun kenarında bırakılmış bir hırka ve mutfaktan gelen kahve kokusu buranın gerçekten yaşanılan bir yer olduğunu gösteriyordu.

Violet: Evde yalnız mısın?

Caitlyn: Evet. Neden?

Violet: Bilmem. Birinin çıkıp bana neden burada olduğumu sormasını bekliyordum.

Caitlyn: Ben seni davet ettim.

Violet: Mantıklı.

Caitlyn mutfaktan iki bardak getirirken Violet televizyonun karşısındaki koltuğa oturdu.

Caitlyn: Ne içmek istersin? Kahve, çay, meyve suyu?

Violet: Kahve olur.

Caitlyn: Soğuk mu, sıcak mı?

Violet: Soğuk.

Caitlyn: Tahmin etmiştim.

Violet: Beni çözmeye başladın, Kiramman.

Caitlyn: Daha yolun başındayım.

Violet, Caitlyn’in bunu sıradan bir cümle gibi söylemesine rağmen neden bir anlığına cevap veremediğini anlayamadı.

Bu yüzden sehpadaki kumandayı aldı.

Violet: Filmi açalım artık.

Filmin başlamasının üzerinden yirmi dakika geçmişti.

Violet, korku filmlerini sevdiğini söylemişti ama şu anda ekrana dikkatle bakıyor, elindeki cips paketini de gereğinden fazla sıkıyordu.

Caitlyn bunu fark etti.

Caitlyn: İyi misin?

Violet: Harikayım.

Caitlyn: Emin misin?

Violet: Caitlyn, daha hiçbir şey olmadı.

Tam o sırada ekranda beklenmedik bir ses duyuldu.

Violet yerinden sıçradı ve elindeki cipsleri koltuğun üzerine döktü.

Birkaç saniye boyunca ikisi de etrafa saçılan cipslere baktı.

Caitlyn dudaklarını ısırarak gülmemeye çalıştı.

Violet: Sakın.

Caitlyn: Bir şey demedim.

Violet: Yüzün konuşuyor.

Caitlyn sonunda kahkahasını tutamadı.

Violet: Gül bakalım, çok komik!

Caitlyn: Özür dilerim! Sadece bu kadar korkacağını düşünmemiştim.

Violet: Korkmadım. Beklemiyordum.

Caitlyn: Tabii.

Violet koltuktaki cipsleri toplamaya başladı.

Caitlyn de ona yardım etmek için eğildi ve ikisinin kafası aynı anda birbirine çarptı.

Violet: Ah!

Caitlyn: İyi misin?

Violet: İyiyim. Sen neden kafanı benim kafama vuruyorsun?

Caitlyn: Sana yardım ediyordum!

Violet: Yardım etme şeklin biraz saldırgan.

Caitlyn yeniden gülmeye başladı.

Violet, onun gülüşünü izlerken elindeki cipsi yanlışlıkla kendi ağzına değil, koltuğun arkasına attı.

Caitlyn bunu görünce bir kez daha kahkahaya boğuldu.

Violet: Bu evden çıkıyorum.

Caitlyn: Daha filmin yarısına gelmedik!

Violet: Seninle film izlemek imkânsız.

Caitlyn: Ama eğleniyorsun.

Violet cevap vermedi.

Çünkü Caitlyn haklıydı.

Bir süre sonra film yeniden devam etti.

Violet bu kez koltuğun diğer ucuna geçmiş, kollarını göğsünde birleştirmişti.

Caitlyn: Bana küstün mü?

Violet: Hayır.

Caitlyn: Emin misin?

Violet: Evet.

Caitlyn: O zaman neden benden üç kilometre uzakta oturuyorsun?

Violet: Koltuğun uzunluğunu kullanıyorum.

Caitlyn gülümseyerek arkasına yaslandı.

Caitlyn: Peki, Sayın Koltuk Kullanıcısı.

Violet ona yan gözle baktı.

Birkaç dakika sonra filmdeki karakterlerden biri karanlık bir koridora girdiğinde Violet istemsizce yeniden ekrana odaklandı.

Bu kez korkutucu sahne başladığında elini koltuğun kenarına sıkıca tutturdu.

Caitlyn: İstersen başka bir şey açabiliriz.

Violet: Hayır. İzleyeceğim.

Caitlyn: Tamam.

Caitlyn bir şey söylemeden filmi izlemeye devam etti.

Violet, onun kendisiyle yeniden dalga geçmemesini beklerken bir süre sonra rahatladı.

Sonra koltuğun üzerinde duran battaniyeyi fark etti.

Violet: Üşüyor musun?

Caitlyn: Biraz.

Violet battaniyenin yarısını ona doğru uzattı.

Violet: Al.

Caitlyn battaniyeyi tuttu ve gülümsedi.

Caitlyn: Teşekkür ederim.

Violet: Ne var?

Caitlyn: Hiçbir şey.

Violet: Yine o ifadeyi yapıyorsun.

Caitlyn: Hangi ifadeyi?

Violet: Sanki çok önemli bir şey olmuş gibi gülümsüyorsun.

Caitlyn birkaç saniye düşündü.

Caitlyn: Biri benimle bir şey paylaşınca mutlu oluyorum. Battaniye bile olsa.

Violet'in yüzündeki alaycı ifade yumuşadı.

Violet: Garip birisin.

Caitlyn: Bunu iltifat olarak kabul edeceğim.

Violet: Etme.

Caitlyn: Çok geç.

Filmin sonuna gelindiğinde Violet hikâyenin yarısını kaçırmıştı.

Caitlyn ise başından beri olan biteni anlamıştı ama artık o da ekrandan çok Violet’in yorumlarıyla ilgileniyordu.

Violet: Bir dakika, bu adam neden geri döndü?

Caitlyn: Çünkü anahtar onda.

Violet: Hangi anahtar?

Caitlyn: Filmin başından beri cebinde taşıdığı anahtar.

Violet: O sahneyi kaçırmışım.

Caitlyn: Fark ettim.

Violet: Peki bu kadın kim?

Caitlyn: Violet, kadın filmin başından beri burada.

Violet: Tamam, tamam. Her şeyi bilmek zorunda değilim.

Caitlyn: İstersen baştan açabiliriz.

Violet: Sakın. İki saat daha buna katlanamam.

Film bittiğinde Violet arkasına yaslanıp derin bir nefes aldı.

Violet: Berbat bir filmdi.

Caitlyn: Bence fena değildi.

Violet: Senin zevklerini sorgulamaya başladım.

Caitlyn: Buna rağmen üç saatimi seninle geçirmekten şikâyetçi değilim.

Violet ona döndü.

Violet: Üç saat mi oldu?

Caitlyn: Evet.

Violet saate baktığında gerçekten de akşam olduğunu gördü.

Violet: Vay be.

Caitlyn: Gitmek zorunda mısın?

Soru o kadar doğal sorulmuştu ki Violet ilk başta ne diyeceğini bilemedi.

Violet: Aslında hemen gitmem gerekmiyor.

Caitlyn: O zaman yemek söyleyelim mi?

Violet: Filmden sonra yemek de mi var?

Caitlyn: Ben acıktım.

Violet: Seninle bir gün geçirmenin maliyeti gittikçe artıyor.

Caitlyn: Yemeği ben ısmarlıyorum.

Violet: Tamam, seni seviyorum.

Violet cümleyi söyler söylemez durdu.

Caitlyn de ona baktı.

Violet: Yani... yemek ısmarlayan insanları seviyorum.

Caitlyn'in yüzüne küçük, sıcak bir gülümseme yerleşti.

Caitlyn: Anladım.

Violet: Gerçekten mi?

Caitlyn: Elbette.

Violet gözlerini kıstı.

Violet: Ben senden nefret ediyorum.

Caitlyn: Yemek siparişini verirken bunu da düşüneceğim.

Yemek geldikten sonra ikisi salonda oturup sohbet etti.

Bu kez konu film değildi.

Caitlyn, çocukken piyano öğrenmeye çalıştığını ama birkaç ay sonra sıkılıp bıraktığını anlattı.

Violet ise küçükken her şeyi söküp içindeki parçaları incelemek istediğini, bu yüzden evdeki eski bir radyoyu bozduğunu itiraf etti.

Caitlyn: Sonra ne oldu?

Violet: Babam radyoyu tamir etmeye çalıştı.

Caitlyn: Başarabildi mi?

Violet: Hayır. Çünkü ben içindeki parçaların yarısını kaybetmiştim.

Caitlyn kahkahasını tutamadı.

Caitlyn: Kaç yaşındaydın?

Violet: Sekiz.

Caitlyn: Küçük bir suç makinesiymişsin.

Violet: Bilimsel merak diyelim.

Caitlyn: Tabii, Violet.

Violet de gülmeye başladı.

Sohbet ilerledikçe Violet, Caitlyn’in yanında sessiz kalmak zorunda olmadığını fark etti.

Her cümlesini tartıp biçmesine, yanlış anlaşılmaktan korkmasına gerek yoktu.

Bazen saçma bir şey söylüyor, Caitlyn gülüyor ve hayat devam ediyordu.

Violet için bu, alışık olmadığı kadar güzeldi.

Saat ilerlediğinde Violet çantasını aldı.

Caitlyn onu kapıya kadar geçirdi.

Caitlyn: Bugün geldiğin için teşekkür ederim.

Violet: Beni sen davet ettin.

Caitlyn: Yine de teşekkür edebilirim.

Violet: Film berbattı.

Caitlyn: Bir dahaki sefere sen seçersin.

Violet: Bunu kayda geçiriyorum.

Kapıyı açan Caitlyn, Violet'in çıkmasını bekledi.

Violet dışarı adım attıktan sonra arkasını döndü.

Violet: Caitlyn?

Caitlyn: Efendim?

Violet: Bir dahaki sefere korku filmi seçme.

Caitlyn: Peki, ne seçelim?

Violet biraz düşündü.

Violet: Komedi.

Caitlyn: Neden?

Violet: Çünkü bugün yeterince rezil oldum. En azından bir dahaki sefere korkudan cipsleri fırlatmam.

Caitlyn gülümseyerek başını salladı.

Caitlyn: Anlaştık.

Violet merdivenlere yöneldi ama birkaç adım sonra durup yeniden ona baktı.

Violet: Bu arada... bugün güzeldi.

Caitlyn'in yüzündeki gülümseme büyüdü.

Caitlyn: Bence de.

Violet bu kez arkasını dönüp yürümeye devam etti.

Telefonuna birkaç dakika sonra bir mesaj geldi.

Caitlyn: Eve varınca haber ver. Bir de bir sonraki filmde cipsleri koltuğa değil, ağzına atmayı deneyebiliriz. 😂

Violet: Bir daha seninle film izlemeyeceğim.

Caitlyn: Tabii ki izlemeyeceksin.

Violet: Ciddiyim.

Caitlyn: İyi geceler, Violet. ❤️

Violet ekrana bakıp gülümsedi.

Violet: İyi geceler, baş belası. ❤️

Telefonunu cebine koyduğunda aklından tek bir düşünce geçiyordu.

Caitlyn'le sıradan bir pazar günü geçirmek, Violet'in uzun zamandır yaşadığı en güzel şeylerden biriydi.

Ve bunun nedenini hâlâ kendine açıklayamıyordu.