Bölüm 20 - Bir Telefon Uzağında

Sabah, Nova’nın evindeki toplu uyuma gecesinin ardından herkes kendi evine dönmüş ve Violet ile Caitlyn de gün boyunca birlikte vakit geçirmek için sözleşmişti.
Violet mutfakta kahvaltı hazırlarken telefonu masanın üzerinde titredi.
Caitlyn’den gelen mesajı görünce gülümsedi.
Caitlyn: Günaydın sevgilim, bugün beni kaçırmayı planlıyor musun?
Violet: Planlamıyorum, doğrudan uygulamaya geçiyorum.
Caitlyn: O zaman hazırlanayım.
Violet: Güzel, yarım saate kapındayım.
Caitlyn: Seni bekliyorum. ❤️
Violet mesajı okuyup telefonunu cebine koydu, kahvaltısını bitirir bitirmez hazırlanmak için odasına geçti.
Ancak kapıdan çıkmak üzereyken telefonu yeniden çaldı.
Arayan numara tanıdık değildi.
Violet: Alo?
Karşıdaki kadın: Merhaba, Caitlyn Kiramman’ın yakını mısınız?
Violet’in yüzündeki gülümseme anında silindi.
Violet: Evet, ben sevgilisiyim. Ne oldu Caitlyn’e?
Kadın: Caitlyn Hanım bir trafik kazası geçirdi, şu anda hastanede.
Violet bir an nefes almayı unuttu.
Violet: Hangi hastane? Durumu nasıl?
Kadın hastanenin adını verdiğinde Violet telefonu kapatmadan çantasını kaptı, ayakkabılarını aceleyle giydi ve evden çıktı.
Yolda tek düşündüğü şey Caitlyn’in sesini yeniden duymaktı.
Trafikte beklemek zorunda kaldığında direksiyonu sıktı, her kırmızı ışık ona bitmek bilmeyen saatler gibi geliyordu.
Violet: Hadi… lütfen, Caitlyn. Lütfen iyi ol.
Hastaneye ulaştığında arabayı park edip neredeyse koşarak acil servise girdi.
Violet: Caitlyn Kiramman nerede? Kaza geçirmiş, az önce arandım!
Görevli birkaç bilgi aldıktan sonra onu bekleme alanına yönlendirdi.
Violet’in kalbi göğsünden çıkacakmış gibi atıyordu; elleri titriyor, aklına gelen her ihtimal onu daha da korkutuyordu.
Birkaç dakika sonra bir doktor yanına geldi.
Doktor: Siz Caitlyn Hanım’ın yakını mısınız?
Violet: Sevgilisiyim. Lütfen bana iyi olduğunu söyleyin.
Doktor: Şu anda bilinci açık ve durumu kontrol altında, ancak bazı tetkikleri tamamlamamız gerekiyor.
Violet gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı; dizlerindeki gerginlik biraz olsun azaldı.
Violet: Onu görebilir miyim?
Doktor kısa bir bilgilendirmenin ardından Violet’i Caitlyn’in bulunduğu odaya götürdü.
Kapı açıldığında Caitlyn yatakta yatıyordu; kolunda serum vardı ve alnında küçük bir pansuman bulunuyordu.
Caitlyn başını çevirdiğinde Violet’i gördü.
Caitlyn: Violet…
Violet birkaç adımda yatağın yanına ulaştı ve Caitlyn’in elini iki eliyle kavradı.
Violet: Buradayım. Buradayım, tamam mı?
Caitlyn: Çok hızlı geldin.
Violet’in gözleri dolmuştu; gülmeye çalışsa da sesi titriyordu.
Violet: Bana hastanede olduğunu söylediler, sence evde oturup kahvemi mi içecektim?
Caitlyn hafifçe gülümsedi ama Violet’in yüzündeki korkuyu fark edince gülümsemesi yumuşadı.
Caitlyn: İyiyim, Violet. Gerçekten.
Violet: Bunu doktor söyledi ama kendi ağzından duymam gerekiyordu.
Caitlyn parmaklarını onun parmaklarının arasına geçirdi.
Caitlyn: Seni korkuttuğum için üzgünüm.
Violet: Özür dileme. Sadece… bir daha böyle bir telefon almak istemiyorum.
Caitlyn: Keşke seni hemen arayabilseydim.
Violet başını eğip Caitlyn’in elini alnına dayadı, birkaç saniye öylece kaldı.
Caitlyn onun diğer eliyle saçlarını okşadı.
Caitlyn: Hey, bana bak.
Violet başını kaldırdı.
Caitlyn: Buradayım, seni duyuyorum ve elini tutuyorum.
Violet: Biraz daha böyle kalabilir miyim?
Caitlyn: İstediğin kadar.
Violet dikkatlice yatağın yanındaki sandalyeye oturdu ama Caitlyn’in elini bırakmadı.
Bir süre sonra kapı hızla açıldı; Sky, Evelyn ve Nova telaşla içeri girdi.
Sky: Caitlyn! Tanrım, ödümüz koptu!
Evelyn hemen yatağın diğer tarafına geçip Caitlyn’in iyi olup olmadığını sordu, Nova ise Violet’in yüzüne bakınca durumu anladı.
Nova: Sen de haberi alır almaz buraya uçmuşsun, değil mi?
Violet gözünü Caitlyn’den ayırmadan cevap verdi.
Violet: Uçabilseydim daha erken gelirdim.
Caitlyn hafifçe güldü.
Caitlyn: Beni görmeye gelen sevgilimden daha hızlı kimse yok.
Sky: Bir dakika, şu an bile sevgili romantizmi mi yapıyorsunuz?
Violet: Sky, seni koridora çıkarabilirim.
Sky: Tamam, sustum.
Herkes gülerken odanın içindeki gerginlik biraz dağıldı.
Doktor kısa süre sonra Caitlyn’in tetkiklerinin sonuçlarını değerlendirmek üzere geri geleceğini ve şimdilik dinlenmesi gerektiğini söyledi.
Arkadaşları bir süre sonra dışarı çıkıp Violet ile Caitlyn’e yalnız kalmaları için zaman bıraktı.
Violet sandalyesini yatağa biraz daha yaklaştırdı.
Caitlyn: Bugün için planımız değişti sanırım.
Violet: Evet. Bugünkü planım seni hiçbir yere bırakmamak.
Caitlyn: Doktor taburcu olmama izin verirse eve gideriz.
Violet: Eve gittiğimizde de dinleneceksin.
Caitlyn kaşını kaldırdı.
Caitlyn: Bana emir mi veriyorsun, Kiramman?
Violet sonunda içten bir gülümsemeyle ona baktı.
Violet: Kesinlikle. Bugün itiraz hakkın yok.
Caitlyn: Peki, ama bir şartım var.
Violet: Söyle.
Caitlyn elini biraz daha sıktı.
Caitlyn: Elimi bırakmayacaksın.
Violet’in yüzündeki ifade yumuşadı.
Violet: O konuda zaten pazarlık yapmıyorum.
Violet eğilip Caitlyn’in alnına dikkatlice bir öpücük kondurdu, sonra yeniden elini tuttu.
Dışarıda hastanenin koridoru hareketliydi ama Violet için dünya o odanın içinde durmuştu.
Çünkü o gün, Caitlyn’in elini tutabildiği her saniyenin ne kadar kıymetli olduğunu anlamıştı.