Bölüm 3 - Neden Hep Ben

Violet ertesi sabah telefonunun titreşmesiyle uyandı ve yastığının altında bulduğu cihazı gözlerini kısarak yüzüne yaklaştırdı.

Caitlyn: Günaydın. Uyandın mı?

Violet saate baktı.

08.17.

Sonra mesajın gönderilme saatine baktı.

07.42.

Violet: Bu kız sabahın köründe ne yapıyor?

Mesajı cevaplamak yerine telefonu yatağın kenarına bıraktı, yüzünü yastığa gömdü ve tekrar uyumaya çalıştı.

Telefonu yeniden titredi.

Caitlyn: Uyandığını biliyorum. Dün gece çevrimiçi görünüyordun.

Violet telefonu eline alıp kaşlarını çattı.

Violet: Sen benim çevrimiçi durumumu mu kontrol ediyorsun?

Caitlyn: Günaydın demek için bir cevap bekliyorum. 🥹

Violet birkaç saniye ekrana baktı.

Sonra istemeden gülümsedi.

Violet: Günaydın.

Caitlyn: İşte böyle. Kahvaltı yaptın mı?

Violet: Daha yeni uyandım.

Caitlyn: Bu, kahvaltı yaptığın anlamına gelmiyor.

Violet: Caitlyn, saat sekiz.

Caitlyn: Ve senin kahvaltı yapman için harika bir saat.

Violet: Seninle konuşmayı bırakıyorum.

Caitlyn: Peki. ❤️

Violet telefonu yatağa attı.

Üç saniye sonra yeniden aldı.

Mesajı tekrar okudu.

Violet: Kalp niye atıyor şimdi?

Kendi kendine söylendi, sonra yüzünü ellerinin arasına aldı.

Hayatında hiç sevgilisi olmamıştı ve bunun eksikliğini bugüne kadar özellikle hissetmemişti.

Ama Caitlyn'in iki kelimesiyle on dakika boyunca telefon ekranına bakabiliyordu.

Bu hiç normal değildi.

En azından Violet'e göre.

Öğleden sonra arkadaş grubu, Nova'nın evinde buluşmak için sözleşmişti.

Violet kapıdan girdiğinde Luna yerde oturmuş, Nova'nın telefonundan bir video izliyor; Sky mutfaktan bir şeyler aşırıyor; Evelyn ise herkese yer açmaya çalışıyordu.

Nova: Sonunda! Bugün sana bir şey göstereceğim.

Violet: Yine ne yaptın?

Nova: Neden hep kötü bir şey yapmışım gibi davranıyorsun?

Sky: Çünkü genelde kötü bir şey yapıyorsun.

Nova: Senden nefret ediyorum.

Sky: Ben de seni seviyorum.

Violet gülerek montunu çıkardı.

Tam salona geçecekken arkasından tanıdık bir ses duydu.

Caitlyn: Violet!

Döndüğünde Caitlyn'in elinde iki içecekle kendisine doğru geldiğini gördü.

Caitlyn üzerinde açık mavi bir kazak ve siyah bir pantolon taşıyordu; saçlarını gevşekçe toplamıştı.

Caitlyn: Sana da aldım.

Violet bardağı aldı.

Violet: Bu ne?

Caitlyn: En sevdiğin soğuk kahve.

Violet: Ben sana sipariş vermedim.

Caitlyn: Biliyorum.

Violet: O zaman neden aldın?

Caitlyn omuz silkti.

Caitlyn: Alırken seni düşündüm.

Violet'in yüzündeki ifade birkaç saniyeliğine dondu.

Caitlyn ise bunu son derece sıradan bir şey söylemiş gibi yapıp koltuğa geçti.

Violet elindeki bardağa baktı.

Sonra Caitlyn'e.

Sonra tekrar bardağa.

Sky yanından geçerken durdu.

Sky: Ne oldu sana?

Violet: Hiçbir şey.

Sky: Yüzün kızarmış.

Violet: Sıcak.

Sky: Dışarısı on iki derece.

Violet: SKY, YÜRÜ GİT.

Sky kahkahalarla salona koştu.

Violet de peşinden gitmeyi düşündü ama Caitlyn'in yanındaki boş koltuğu görünce durdu.

Caitlyn elini koltuğun üzerine koydu.

Caitlyn: Buraya oturabilirsin.

Violet: Başka yer yok mu?

Caitlyn salona baktı.

Caitlyn: Var.

Violet: ...

Caitlyn: Ama ben yanımda oturmanı istiyorum.

Violet'in beyni bir kez daha çalışmayı bıraktı.

Caitlyn ona baktı.

Caitlyn: İstemiyor musun?

Violet: İstiyorum!

Salondaki konuşmalar kesildi.

Violet de ne kadar yüksek sesle konuştuğunu fark edince gözlerini kapattı.

Nova yavaşça başını kaldırdı.

Nova: Ben bir şey duydum galiba.

Luna: Hepimiz duyduk.

Evelyn: Devam edin, çok eğlenceli.

Violet: Hepinizin telefonlarını tek tek kıracağım.

Caitlyn gülerek Violet'in elini tuttu ve onu yanına çekti.

Caitlyn: Gel buraya, öfkeli kız.

Violet itiraz edecek oldu ama Caitlyn'in omzuna yaslandığında bütün itirazları bir anda anlamsızlaştı.

Caitlyn'in eli saçlarına gitti.

Violet: Yine mi saçlarım?

Caitlyn: Çok yumuşaklar.

Violet: Bu bir açıklama değil.

Caitlyn: Benim için yeterli.

Violet başını kaldırıp ona baktı.

Violet: Sen herkese böyle davranıyor musun?

Caitlyn'in eli bir an durdu.

Caitlyn: Herkese sarılırım. Evet.

Violet'in yüzündeki ifade belli belirsiz değişti.

Caitlyn bunu fark etti.

Caitlyn: Ama herkesin yanında böyle kalmak istemiyorum.

Violet: Nasıl yani?

Caitlyn gülümsedi.

Caitlyn: Yani herkesle yakın arkadaşım. Ama bazı insanlarla vakit geçirmek bana daha iyi geliyor.

Violet bir şey söylemedi.

Caitlyn'in elini tuttuğunu ancak parmaklarının arasındaki sıcaklığı hissedince fark etti.

Bu kez elini çekmedi.

Bir süre sonra arkadaşlar oyun oynamaya karar verdi.

Nova masaya bir deste kart koydu.

Nova: Doğruluk mu cesaret mi?

Sky: Hayır, geçen sefer Luna bize üç saat boyunca eski fotoğraflarını gösterdi.

Luna: ÇÜNKÜ HEPİNİZ ÇOCUKLUĞUMU MERAK EDİYORDUNUZ!

Evelyn: Ben sadece bir fotoğraf istemiştim.

Luna: Bir fotoğrafla başlayıp on yedi fotoğrafla bitirdik.

Herkes güldü.

Sonunda oyuna başladılar.

Birkaç tur boyunca herkes birbirine saçma sorular sordu; Nova bir arkadaşına mesaj atmak zorunda kaldı, Sky ise çocukken gizlice yaptığı bir şeyi itiraf etti.

Ardından sıra Violet'e geldi.

Nova gözlerini kısarak ona baktı.

Nova: Violet, doğruluk mu cesaret mi?

Violet: Doğruluk.

Nova'nın gülümsemesi genişledi.

Nova: Hayatında hiç sevgilin oldu mu?

Violet: Hayır.

Sky: Bunu zaten biliyoruz.

Nova: Ben de devam edecektim!

Luna: Peki, hiç birinden hoşlandın mı?

Violet sustu.

Bu soru beklediğinden daha zor gelmişti.

Violet: Bilmiyorum.

Evelyn: Nasıl bilmiyorsun?

Violet: Bilmiyorum işte. Birinden hoşlanmak nasıl bir şey, nereden anlayacağım?

Caitlyn sessizce ona baktı.

Nova'nın yüzündeki şakacı ifade yumuşadı.

Nova: Birini sürekli düşünüyorsan mesela.

Sky: Mesaj attığında mutlu oluyorsan.

Luna: Yanındayken normal davranamıyorsan.

Evelyn: Onun seni fark etmesini istiyorsan.

Violet her cümlede biraz daha sessizleşti.

Çünkü hepsi tanıdık geliyordu.

Hem de rahatsız edici derecede.

Bakışları istemsizce Caitlyn'e kaydı.

Caitlyn de ona bakıyordu.

Göz göze geldiklerinde Caitlyn hafifçe gülümsedi.

Violet hemen önündeki kartlara döndü.

Violet: Sıradaki kim?

Sky kahkaha attı.

Sky: KIZ, DAHA CEVAP VERMEDİN!

Violet: Verdim. Bilmiyorum dedim.

Nova: Bence birinden hoşlanıyorsun.

Violet: Bence sen susmalısın.

Caitlyn gülümsemesini saklamak için bardağından bir yudum aldı.

İçinden geçenleri kimseye anlatamazdı.

Çünkü Violet'in kendisinden hoşlanıp hoşlanmadığını bilmiyordu.

Ve Violet'i acele ettirmek istemiyordu.

Akşamüstü arkadaşlar mutfağa dağıldığında Violet salonda kaldı.

Telefonunu eline almış, gün boyunca çekilen fotoğraflara bakıyordu.

Bir fotoğrafta Caitlyn'in kolu omzundaydı.

Başka birinde Violet'in başı Caitlyn'in omzuna yaslanmıştı.

Bir diğerinde Caitlyn ona bir şey anlatırken Violet kahkahalarla gülüyordu.

Violet fotoğrafları geçerken durdu.

Son fotoğrafta Caitlyn ona bakıyordu.

Kamera karşısında değildi.

Violet'e bakıyordu.

Üstelik yüzünde, Violet'in daha önce hiç dikkat etmediği kadar yumuşak bir gülümseme vardı.

Caitlyn: Ne izliyorsun?

Violet irkilip telefonu göğsüne çekti.

Violet: Hiçbir şey!

Caitlyn yanına oturdu.

Caitlyn: Bana da göster.

Violet: Hayır.

Caitlyn: Neden?

Violet: Çünkü hayır.

Caitlyn gülerek elini uzattı.

Caitlyn: Peki, zorlamayacağım.

Sonra başını Violet'in omzuna bıraktı.

Violet olduğu yerde dondu.

Violet: Sen ne yapıyorsun?

Caitlyn: Yoruldum.

Violet: Başka koltuklar da var.

Caitlyn: Biliyorum.

Violet: ...

Caitlyn gözlerini kapattı.

Caitlyn: Ama burası daha güzel.

Violet'in kalbi hızlandı.

Bir süre sonra elini kaldırıp ne yapacağını bilmez hâlde havada tuttu.

Caitlyn'in saçlarına dokunmak istiyordu.

Ama ya yanlış anlarsa?

Ya Caitlyn rahatsız olursa?

Ya arkadaşça yaptığı bir şeyi Violet farklı yorumluyorsa?

Elini geri çekecekti ki Caitlyn gözlerini açmadan konuştu.

Caitlyn: İstersen sen de saçlarımla oynayabilirsin.

Violet'in gözleri büyüdü.

Violet: Aklımı mı okuyorsun?

Caitlyn gülümsedi.

Caitlyn: Hayır. Ama elin beş dakikadır havada.

Violet: BEN SADECE—

Caitlyn kahkaha attı.

Caitlyn: Tamam, tamam. Bir şey söylemedim.

Violet yüzünü ellerinin arasına aldı.

Violet: Hayatımda neden böyle biri var?

Caitlyn başını kaldırdı.

Caitlyn: Nasıl biri?

Violet parmaklarının arasından ona baktı.

Violet: Sen işte.

Caitlyn'in gülümsemesi yavaşça yumuşadı.

Caitlyn: İyi ki varım o zaman.

Violet cevap vermedi.

Ama birkaç saniye sonra elini uzatıp Caitlyn'in saçlarını nazikçe okşamaya başladı.

Caitlyn gözlerini kapattı ve yeniden Violet'in omzuna yaslandı.

İkisi de bir süre konuşmadı.

Mutfaktan arkadaşlarının kahkahaları geliyordu.

Dışarıda hava kararıyordu.

Violet ise ilk kez birine nasıl davranacağını bilmediği için kaçmak istemiyordu.

Yalnızca o anın biraz daha sürmesini istiyordu.

Caitlyn'in dudaklarında küçük bir gülümseme belirdi.

Caitlyn: Violet?

Violet: Hı?

Caitlyn: Bir dahaki sefere de yanıma oturur musun?

Violet, saçlarını okşamayı bırakmadan cevap verdi.

Violet: Zaten hep yanına oturuyorum.

Caitlyn gözlerini açtı.

Caitlyn: Biliyorum.

Violet ona baktı.

Caitlyn: O yüzden sordum.

Violet'in kalbi yine hızlandı.

Bu kez başını başka tarafa çevirmedi.

Violet: Otururum.

Caitlyn gülümsedi.

Caitlyn: Güzel.

Ve Violet, bu tek kelimenin neden bütün akşam duyduğu en güzel şey olduğunu anlayamadı.

Henüz Caitlyn'e âşık olduğunu bilmiyordu.

Ama onun yanında olmayı, yavaş yavaş bir alışkanlığa dönüştürüyordu.