SAHTE KELEPÇELER kitap kapağı

4. bölüm / 6

SAHTE KELEPÇELER

Bölüm 4

Vaveyla Yazarı: Zeynep

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: Bölüm 4

Büyük şatonun kapısının oradaydık."Kapıdan İçeri girmek için yan taraftaki kutudan kelepçenizi alın
her iki kişi için bir kelepçe"yazıyordu.
Koralda kapıdaki yazıyı okumuş olmalıydı ki bana baktı.
"Kelepçe takmak zorunlu mu?Ayrıca buraya neden geldik bana açıklama borçlusun."dedim.
"Zorunlu herhalde.Buranin nasıl bir yer olduğunu bende bilmiyorum sadece adamın attığı konum burasi."
"Bilmediğin bir yere mı geldik yani şaka gibi ayrıca o adam da kim?"
"Boşver."
"Bana söylemek zorundasin bende varım burda."
"Sana bu yüzden gelme demiştim."
"Nereden bilebilirim bilmediğin bir yere geleceğini."
"Hey siz ikiniz ne zaman içeri gireceksiniz!"
kapının arkasında bir adam vardı güvenliğe benziyordu.

Koral kutudan bir kelepçe aldı ve kendi bileğine taktı.Bana döndü.Benim bileğime takacakken
elimi çektim.
"Kelepçe takmak istemiyorum"
"Ben sanki çok istiyorum.Ama buraya girmemiz lazım o yüzden ver şu bileğini."Keşke buraya hiç gelmeseydim.Bileğimi vermeyince zorla tuttu ve taktı.
"Benle gelmek isteyen sendin.Ama bu gitmene izin vereceğim anlamına gelmez yürü hadi."
"Sinirbozucu,ukala ve gıcık hepsi var."
arkasına döndü.
"birşey mi dedin?"
"Hayır."gülümsedim.
Kapıdan içeri girdik.Bahçeside baya büyüktü ve çok güzeldi.Şatoya benzer binanın içine girdik.İçerde süslü duvarlar,tablolar,masalar, sandalyeler,büyük merdivenler ve bir kaç insan vardı.Baya güzeldi.

Etrafa bakarken Sarı saçlı ve koyu kahverengi gözlü mavi uzun elbiseli bir kadın yanımıza geldi.
"Siz şu Roven adasından gelen iki yeni öğrenci olmalısınız değil mi?"
ikimizde birbirimize baktık.Öyle bir ada adı mı vardı Türkiye'de.
"Ben Deney hocanız Lara.Sizde Nathan ve Amara kardeşler olmalısınız.
"A Evet tanıştığımıza memnun olduk."
Koral kadının uzattığı eli sıktı.Ne saçmalıyordu bu biz onlar değildik.
"Gelin sizi bayan Loranin yanına götüreyim size burada kalmanız için bir kaç bilgi verecek.
Koral başını salladı ve bana baktı bende başımı salladım.Bayan Loranin odasına gelmiştik.
"Merhaba çocuklar ben müdür yardımcısı Lora lütfen size vereceğim şu evrakları imzalayın."
Koral biraz düşündü.Evrakları alıp imzaladı ve bana uzattı.Bende istemesemde aldım ve imzaladım.

"Yeni akademinize hosgeldiniz çocuklar.Size biraz okul kurallarından bahsedeyim.Saat yedi de ders başlar öğlen iki de biter,Okul dışındaki yerlere gidilmez yasaktır,Bu akademide yaptiginiz her şey izleniyor o yüzden Dikkat edin,Saat gece on birde bütün kapılar kapanır saat yedide açılır yani unutmayın kapilar kapanırsa bir daha açılmaz ve son olarak bu okulda bazı katiller vardır onlara yaklaşmamaniz gerekir.Yani kisacası Bu okul bir hayatta kalma okuludur.Şimdi Saya hanım size odalarınızı gösterecektir."Burası bir okul muydu?
Burada katiller mı vardı?"Buradan çıkamaz miyiz yani?"dedim.Bayan lora sanki çok komik bir şey söylemişim gibi kahkaha attı."Buradan çıkabilen kimse olmadı."Afallamistim.Dogru mu bu? bayan loranin odasından çıktık.Saya hanım bize odalarımızı gösterdi.Erkekler ve kızlar ayrı odalarda kalıyordu her odada iki kişi bulunuyordu.Odalarimiza geçmeden önce bir adam yanımıza geldi ve kelepçelerimizi çıkarttı.Sonra Saya hanım ile gittiğinde Koralla baş başa kaldık.
"Buradan derhal çıkmalıyız."
"Olmaz."
"Ya sen delirdin mı burada katillerin olduğunu söylüyor."
"Sende buna inandin mı?"
"Bak lütfen buradan gidelim başımıza bir iş gelecek."
"Gitmek istesek bile nasıl buradan gitmeyi bekliyorsun söylesene Bayan lora bile kimsenin buradan çıkamadığını söyledi."
"Bilmiyorum."
"Beni dinle burada sadece normal bir öğrenci gibi davranacağız sakın dikkat çekeyim deme."
"Tamam."
tam o sırada bir ses geldi "kapıların kapanmasına son beş dakika."
Beş dakika sonra odalarımızda olmazsak kapılar kilitlenecek galiba
"İyi geceler"dedim ve 105. kapıyı kartimla okutup içeri gidim.Koral da
"iyi geceler"dedi ve oda gitti.

İçeride koyu kahverengi saçlı ve yeşil gözlü sevimli bir kız yatağın üzerinde telefona bakiyordu.Kız telefonu bırakıp bana baktı.
"Merhaba."gülümsedim.
"Merhaba sen Amara misin."
başımı salladım.İçeri girdim ve çantamı kızın yanındaki yatağın üzerine bıraktım.
"Bende Kate memnun oldum."
"Bende."
Kate ile biraz daha sohbet ettikten
sonra dolaptaki kiyafetlerden birini aldım ve giydim.Sonra yatağıma doğru yürüdüm ve uyudum.

Alarmin çalmasıyla uyandım.Bu benim alarmım değildi okulun olmalıydı çünkü benim alarmlarim daha sakin olurdu.Ama hala uykum olduğu için uyumaya çalıştım.
"Hadi uyan yoksa derse geç kalacaksın.Derse geç kalırsan çok kötü cezalar alırsın benden soylemesin."
Off ilk günden ceza yememek için zorla uyandım.Kate çoktan hazırlanmıştı ve harika gözüküyordu.
hemen dolabtan okul üniformasını aldım ve giyindim.Saçlarımı taradım ve küçük dağınık bir topuz yaptım.
İyiki makyaj malzemelerimi getirmiştim.Çünkü yüzüm şuan berbat gözüküyordu.Yine hafif bir makyaj yaptım.

Koşarak merdivenlerden aşağı indim.Son basamağa gelmişken ayağım kaydı ve önümdeki kişinin üzerine düştüm.Adamin yuzune baktığımda Sarı saçlı ve ela gözleriyle tatlı ve çok yakışıklı olduğunu gördüm.Hemen ne yaptığımı fark edip üzerinden kalktım.
"Üzgünüm ayağım kaydı da siz iyimisiniz."
Adam güldü ve bana döndü.
"Merak etme iyiyim."
"Sende mi tarih ve kültürler dersine gidiyorsun?"
"Evet."
"Bende,hadi gel beraber gidelim."
"olur,zaten yolu bilmiyorum."
"Yeni misin?"
"evet."
Kapıyı iki kere tıklatıp içeri girdik.
Hoca ders anlatırken bizi gördü ve sustu.
"Neden geç kaldınız bay Albert ve...
Bana bakınca.
"Amara"dedim.
"Bayan Amara."
"Bayan Amaraya okulumuzu tanittirmistim o yüzden biraz geç kaldık."
"Tamam bu seferlik affediyorum ama bir dahakine olmasın lütfen."
Albert'a yaklaşıp sessizce teşekkür ettim.Oturacağım yere bakarken Koralın bana baktığını gördüm.Bu da mı burdaydi?Onun yanındaki sandalyeye oturdum.
"İlk günden niye geç kalıyorsun sana dikkat çekmeyelim dedim."dedi kısık sesle.
"Sanki bilerek geç kaldım."
"Burada normal bir öğrenci gibiymişiz gibi davranacağız anladın mı?"
"Anladım.Biliyorum bir daha hatırlatmana gerek yok."
"Bide artık bana Abi demek zorundasın."
"Ben niye küçük oluyorum."
"Nathan ve Amara abi kardeş çünkü."
"Tamam abiciğim."
Dudağı kıvrıldı ve derse döndü.
Abiymiş.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

4okunma 2beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.