İlk defa

Ben Yula

Bu gün yine işimin başındayım ki
Sanki birisi bana bakıyor gibi hissettim bu pek olmazdı yer yüzünde tanıdık bir yüz ü gördüm

Ara öz

Bana şüphe ila bakıyordu bunu sevmedim ara öldüldüğüm adamın yanına gitti bakışları sertti sesizce onu izledim ara delirmiş gibi 5 aşağı 3 yukarı gidip geliyordu ambulans polis geldi giti derken o hala o banktayı tuaf
Banka değil yere oturdu sessizdi
Sınavım oydu
durduğu banka oturdum yüzü yara bere içindeyi
Beyaz teni ay ışığında parlıyordu lacivert gözleri ve siyah dağınık saçları solgun bir beden vardı elindeki karton bardaktan bir şeyler içiyordu ve aniden göz yaşlarına boğuldu daha 3 gün olmuştu onu takip edeli ama göz yaşları akıp duruyordu elindeki Kara kutudan bir şeylere bakınıyordu ve elindeki Kara küçük kutuyu yere attı kutunun camı kırıldı ve gök yüzüne doğru bakındı sanki beni görüyor gibi sen kimsin? Dedi bu tuhaftı ve sonra turuncu saçlı yeşil gözlü bir kadın geldi ve ona
Efendim kapatıyoruz bu gün kötü olay oldu
Der ve Ara oturduğu yerden kalktı yürümeye devam etti sesizce mırıldandı ve ayağıyla büyük bir taşa vurdu kızgınlıkla ve durdu
Kıpırdamıyordu ona yaklaştım derken abim de ortaydı erlik
Hadi Yula ölçek çok insan var
Dedi ve hızlıca yanında gittim abim bana
O da mı ölçek ?
Dedi ben ise sesizce
Bir gün... O gün Azrail ile onu öldürmeye geleçeğim
Dedim erlikte başını okşayarak
İşte benim kız kardeşim
Dedi ve ben ise ona bakıyordum

Gök kubbeye geldiğimizde

Küçük evimizden pencereye bakındım yukarda Yıldızlar ve Uzay yede yeryüzü
Gök yüzü parlıyor yer yüzü ise karanlık
Odama cıktım pencereden yer yüzünü izlemeye başladım
Ben bir ruh avcısıyım insan a göre kutsal olan bir yaratıktım